نگاهی به زندگی سیمون بولیوار
نگاهی به کتاب «بولیوار؛ رهایی بخش امریکایی» نوشتۀ ماری آرانا
پنجشنبه ۲۹ فروردين ۱۳۹۲ ۱۴:۲۲
 
 
سیمون بولیوار رهبر انقلاب‌های امریکای لاتین بر ضد استعمار اسپانیا را «جرج واشینگتنِ امریکای لاتین» خوانده‌اند؛ هرچند دیدگاه بولیوار دربارۀ نژاد و برده‌داری برتر از نگاه جرج واشینگتن بود. ماری آرانا در کتاب خود زندگی بولیوار را بررسی کرده است.
تخمین زمان مطالعه : ۳ دقيقه
 
 

سیمون بولیوار کسی است که شخصیت‌های برجستۀ امریکایی او را «جرج واشینگتنِ امریکای جنوبی» نامیدند. او شکست‌های اولیۀ محدودی را در مقابل امپراتوری اسپانیا تجربه کرد و در سال ۱۸۱۳ در لحظه‌ای فاتحانه وارد کاراکاس شد. بولیوار نقش مهمی در استقلال کشورهای امریکای لاتین از امپراتوری اسپانیا بر عهده داشت.

بولیوار مانند واشنگتن مرد عصر روشنگری بود. خرد و جمهوری‌گرایی، وی را پیش می‌راند. آرانا نویسندۀ کتاب دربارهٔ وی می‌گوید: «اولین چیزی که بولیوار هر روز صبح به آن اهتمام داشت، اسب سفیدش و سپس خواندن آثار مونتسکیو و ولتر پیش از صبحانه و صدور فرمان‌هایی پس از صرف آن بود. او همانند واشینگتن می‌دانست که چگونه در چهره‌ای واحد، هم به قدرت اقتصادی دست یابد و هم سیاسی. او تنها پس از چهارده سال جنگ به‌خاطر استقلال جمهوری‌های جدید امریکای جنوبی، در عرصۀ بین‌المللی شناخته شد. جالب است که حتی پس از پیروزی نیز دست از جنگ برنداشت.»

زندگی بولیوار ابعاد دیگری نیز داشته است. وی با اوضاع به‌شدت پیچیدۀ نژادی و قومی درگیر بود. او خود ثروتمندی شهره و مالک بردگان و املاک بود و به همین علت تا مدت‌ها توانایی تشکیل ارتش متعلق به خود را داشت. بولیوار که منازعاتش او را به فقر کشاند، به‌علت ‌نژاد وی که از خون غیر اروپایی بود، سرسختی یک غیراروپایی را نیز داشت. او تعصب نژادی و رنگی را کنار گذاشت؛ به‌گونه‌ای که در ارتش او سلحشوران هندی جنگاوری می‌کردند و بردگان افریقایی نقش مهمی در جنگ ایفا می‌کردند. البته آن‌ها گاهی اوقات در سپاه اسپانیا علیه بولیوار کارزار می‌کردند.

دیدگاه بولیوار دربارۀ نژاد و برده‌داری از هر جهت برتر از جرج واشینگتن بود. مایۀ تأسف است که هیچ یک از رؤسای جمهور ایالات متحدۀ امریکا در این زمینه حتی تصمیمی نگرفتند. 

آرانا نویسندۀ کتاب، این عبارت را از سخنرانی سال ۱۸۱۹ بولیوار نقل می‌کند که: «مردم ما به‌هیچ‌وجه شبیه اهالی اروپا یا امریکای شمالی‌ نیستند. در واقع ما بیشتر تلفیقی از افریقا و امریکا هستیم تا فرزندان اروپا.» او ادامه می‌دهد: «غیرممکن است که بتوانیم با قطعیت دربارۀ نژادی صحبت کنیم که به آن تعلق داریم. رنگ پوست ما مشخصاً متفاوت است.» درحالی‌که این سخنانِ بولیوار صریح است، هیچ شخص عالی رتبه‌ای در ایالات متحدۀ امریکا در آن روزگار برای مردمِ خود یا برای آیندگان چنین صراحتی نشان نداد. از طرف دیگر، بولیوار تصور می‌کرد که درهم‌بودنِ نژادیِ امریکای جنوبی هرگونه امکان آزادسازی یا حکومت دمکراتیکِ خودگردان را از بین می‌برد.

او در این باره می‌گوید: «ما نیازمند دستی قوی و شگرد بسیار ماهرانه برای مدیریت تمام انشعابات نژادی در این جامعۀ نامتناجس هستیم. در جامعۀ ما کوچک‌ترین دگرگونی می‌تواند توازن را از بین ببرد.» بولیوار درنهایت توانست ونزوئلا، کلمبیا، پاناما، اکوادور، بولیوی۱ و پرو را رهبری کند. او امیدوار بود که این کشورها با یکدیگر متحد شوند و به‌همراه مناطق دیگر، فدراسیون بزرگ امریکای لاتین را تشکیل دهند. سیستمی که بولیوار برای این کشورها پیشنهاد کرد، زمینه را برای ریاست جمهوری مادام‌العمر مهیا می‌کرد.

اطلاعات کتاب‌شناختی:
آرانا، ماری، بولیوار؛ رهایی‌بخش امریکایی، انتشارات سیمون و شاستر، ۲۰۱۳
Arana, Marie. Bolivar: American Liberator. Simon and Schuster, 2013


پی‌نوشت:
[۱] نام این کشور از نام بولیوار گرفته شده است.

کد مطلب: 630