ترجمان 28 آذر 1397 ساعت 8:30 http://tarjomaan.com/barresi_ketab/9227/ -------------------------------------------------- دوباره بگو عنوان : کلیشه به‌مثابۀ ابزاری سیاسی چگونه زبان قالبی به همه کمک می‌کند در پرده سخن گویند؛ از نخست‌وزیرها گرفته تا مدیرعامل‌ها -------------------------------------------------- کلیشه‌ها همه‌جا هستند. از سخنرانی‌های سیاستمداران بگیرید، تا سریال‌های تلویزیونی، صحبت‌های مدیر مدرسه سر صف صبحگاه، یا نصیحت‌های پدر و مادر. کلیشه‌ها ملال‌آورند و از فرط تکرار خسته‌کننده شده‌اند. به همین خاطر نویسنده‌ها و شاعران دشمن کلیشه‌اند. اما این همۀ ماجرا نیست. کلیشه‌ها بخشی حیاتی از تعامل ما با دیگران را می‌سازند، بخشی که گاهی اوقات واقعاً لازم داریم که بدون هیچ تغییری تکرار شود. متن : مارک ابلی، والروس ازرا پاوند، شاعر معروف، در قرن بیستم دیگران را ترغیب می کرد نوسازی کنند. او از نویسندگان می خواست شیوه های بیان مبهم و نخ نما را کنار گذاشته و قلمروهای بکر زبانی را کشف کنند. پندِ پاوند تأثیری ماندگار بر زبان شعر داشت. دیری نپایید که جستجوی تازگی، تبدیل به نبض تپندۀ ادبیات مدرن شد؛ همچنان که در نقاشی، مجسمه سازی و موسیقی کلاسیک چنین شده بود. گرترود استاین در کتاب راه و رسم نوشتن۱ گفت: جمله می باید بی قید و بند، و پاراگراف بی معنی باشد اما خوانندگان از همان ابتدا مشکوک بودند. اغلب ما به دنبال شکل های جدید زبانی نیستیم و خوشمان هم نمی آید که دستِ بر قضا به جمله ای بی قید و بند و پاراگرافی بی معنی بر بخوریم. همان اصطلاحات قدیمی برای مان کافی است، چراکه معنایشان را می دانیم. حتی اگر من همۀ خوراکی ها را با جعبه داخل یخچال بگذارم، باز هم همۀ تخم مرغ ها را در یک سبد نمی گذارم، و اگر شما حتی اهل ترشی انداختن هم نباشید، باز هم بعضی چیزها را توی آب نمک۲ نگه می دارید. آیا این بدان معناست که اصطلاحات قدیمی کلیشه ای شده اند؟ پاسخ، روی هم رفته، منفی است. مسئله عمر یک اصطلاح نیست، بلکه زمینه و شیوهۀ بیانش است. اصطلاحات گیرا این قدرت را دارند که زبان را واقعی نگاه دارند. بیان هوشمندانۀ یک اصطلاح آشنا می تواند زمینه ساز شگفتی خواننده یا شنونده شود. زویی ویلیامز در مقاله ای پیرامون خطرات اعتیاد مصرف کنندگان به خرید های اعتباری، که در سپتامبر ۲۰۱۷ در نشریۀ گاردین منتشر شد، نوشت: احتیاجی به قناری های ناخوش نیست تا بفهمیم با نشت گاز مواجهه ایم: باید به فکر فرار از این معدن باشیم. ویلیامز در مقاله اش با استفاده از تصویر قدیمی قناری های معدن زغال سنگ۳، به بحثش دربارۀ فشار خرد کنندۀ بدهی روح می بخشد. کلیشه ها عکس این را انجام می دهند؛ یعنی یک تکه فکر را می گیرند، لقمه پیچ اش می کنند و با پیازداغ فراوان به خوردتان می دهند. تشخیص اینکه پشت این کلمات پیش پا افتاده، مفهوم اصیلی نهفته است، کار ساده ای نیست. گاهی سهوی است، اما در اغلب موارد عمدی در کار است. بلیر پاکهام، ترانه سرا و خوانندۀ کانادایی، می گوید: هنگام نوشتن ترانه، با توجه به محدودیت های زمانی رسانه حول و حوش سه دقیقه- باید به سرعت زمینه چینی کرده و مقدمات را آماده کنید. گاهی کلیشه ای که خوب در ترانه نشسته باشد کمک می کند. خودِ موسیقی پاپ موسیقی فراخور روح زمانه؛ چیزی که قرار است پیروز میدان باشد- از نظر منطقی یعنی اینکه همیشه مخاطبان جدیدی می آیند که، بدون آنکه روحشان هم از کلمات و جمله های کلیشه ای خبردار باشد، آماده پذیرش اند. دوباره گویی می تواند راهبردی قدرتمند و باارزش باشد. چنین عباراتی در خدمت تقویت زره زبانی هستند؛ یعنی چیزی که حمله ها را می تاراند. این زره با درآمیختن کلیشه ها و واژگان انتزاعی، سپری رویین می سازد. متن زیر را ملاحظه کنید که در وب سایت دولت انگلستان آمده: نخست وزیر علاقه اش را برای شنیدن دیدگاه های اهالی کسب و کار و بررسی تجاربشان ابراز کرد. او همچنین اظهار تمایل کرد تا دیدگاه های دولت در خصوص موفقیت برگزیت و تشکیل کشوری را با آن ها در میان بگذارد که در آن فرصت رشد و شکوفایی برای تک تک شهروندان سرتاسر کشور مهیا است. یا این یکی که برگرفته از سخنرانی مدیرعامل اکسون موبیل است: کار ما این است که، صرف نظر از شرایط و قیمت ها، در بازار بجنگیم و پیروز شویم. ما می باید برای رسیدن به این هدف باارزش ترین محصولات را، با پایین ترین قیمت، تولید و به بهترین روش در تمام بازار های ممکن عرضه کنیم. آسمان ریسمان بافتن و سر شیر و پلنگ بریدن و از این حرف ها. بی صداقتی دشمن بزرگ شفافیت زبان است. جورج اورول در سال ۱۹۴۶ نوشت: زمانی که میان نیت واقعی و نیت ظاهری فرد فاصله وجود داشته باشد، با جملات مطول و عبارات ملال آوری که می گوید، به ماهی مرکبی می ماند که جوهر پخش می کند. اورول در مقاله ای درخشان به نام سیاست و زبان انگلیسی مثال هایی جاندار دربارۀ شکاف ملالت بار در ادبیات سیاسی دوران خودش به دست می دهد؛ برای نمونه: قساوت ددمنشانه، پاشنۀ آهنین، استبداد خونخوار، مردم آزاد جهان، دوشادوش هم اندکی از این اصطلاحات در طول زمان از سکه افتاده اند، اما اغلبشان هنوز هم به کار می روند. رییس جمهورها و نخست وزیرها، اگرچه از پشت به یکدیگر خنجر می زنند، اما باز لافِ دوشادوشِ هم بودن می بافند. در ۱ جولای ۲۰۱۷، همزمان با صد و پنجاهمین سالگرد تولد ملت کانادا، نخست وزیر جاستین ترودو در منطقۀ پارلمان هیل شهر اتاوا برای هزاران نفر سخنرانی کرد. متن سخنرانی او مملو از انتزاعات و کلیشه ها بود: داستان کانادا درواقع داستان مردمانی عادی است که کارهای فوق العاده انجام می دهند... کانادایی ها می دانند بهتر همیشه امکان پذیر است... اکنون وظیفۀ ما این است که برابری را توسعه دهیم تا اطمینان یابیم تک تک کانادایی ها امکانی واقعی و منصفانه برای موفقیت دارند. چنین احساساتی قابل ستایش است، و البته به شکل رخوت آوری آشنا. کلمات تردو را می توان از هزاران سخنرانی دیگر اقتباس کرد، و احتمالاً چنین نیز بوده است. همانطور که اورول می گوید: اگر از اصطلاحات حاضر و آماده استفاده کنید، نه تنها مجبور نیستید به دنبال کلمات مناسب بگردید، بلکه حتی نیازی نیست نگران لحن کلامتان باشید چرا که این عبارات به نحوی جفت و جور شده اند که، کم و بیش، خوش آهنگ باشند. بدین ترتیب می توان شنونده های پرشعف را به رضایتی خوشایند رساند. کلیشه ها در فرایند دیگری نیز مفید هستند؛ یعنی می توانند خشمی از پیش پرداخته را صیقل دهند. چند هفته پس از نطق ترودو، گِرِگ ابوت، فرماندار تگزاس، در همایش کلانتر ها در شهری به نام گریپ واین سخنرانی کرد. او گفت: احترام به مأموران اجرای قانون باید در ملت ما نهادینه شود. نشانی که هر کلانتر یا افسر روی قلب خود می پوشد [ابوت به همین شکل گفته]، یادآور اعتماد، تعهد و پیمانی مقدس با تک تک ماست. برای آنکه قانون پیشاپیش ما در مقابل تهدیدها بایستد، باید از آن پشتیبانی کنیم. زمان آن رسیده است که ما تگزاسی ها، ما امریکایی ها، متحد شویم و یکصدا بگوییم دیگر تحمل نمی کنیم. دیگر تحمل نمی کنیم به آن هایی که خدمتگزار ما هستند بی احترامی شود، دیگر اجازه نخواهیم داد تاجران اهریمنیِ نفرت از یکدیگر جدایمان کنند. دستور زبان ابوت ضعیف است، اما واژگانش مسیری واضح را می پیماید. استفادۀ مکرر او از باید که با کلیشه هایی همچون تاجرانِ اهریمنیِ نفرت آمیخته است، جایی برای هیچگونه ابراز مخالفتی نمی گذارد. فرماندار، با آن کت و شلوار و کراوات رسمی اش بر روی صحنه، شباهتی آشکار با ماهی مرکبی داشت که جوهر پخش می کند.زبان سیاسی دیگری که به همین اندازه دردسر ساز است، سوت سگ۴ نام دارد. این اصطلاح در دهۀ ۱۹۸۰ زاده شد، اما در عمل بسیار قدیمی تر است. ریشۀ اصطلاح این ایده است که سگ ها صداهایی را می شنوند و بدان ها واکنش نشان می دهند که در طول موج هایی بالاتر از شنوایی انسان است. اصطلاح سوت سگ در شکل ضمنی یعنی استفاده از پیام های رمزی برای انتقال مطلب به مخاطبان هدف، بدون آنکه بقیۀ آدم های جامعه از آن خبردار شوند. چنین پیام هایی را می توان بر کنایه ها سوار کرد. در سال ۲۰۱۶، کلی لیِچ، کاندیدای رهبری حزب محافظه کار کانادا، به دنبال طرفداران احتمالی برای این طرح بود که آیا مهاجران می باید از نظر آنچه او ارزش های ضدکانادایی می نامید، ارزیابی شوند یا خیر. مایکل چانگ، یکی از رقبای لیچ برای رهبری حزب، او را به استفاده از سیاست سوت سگ متهم کرد. اصطلاح ارزش های ضدکانادایی با زبان بی زبانی به رأی دهندگان محافظه کار می گفت لیچ همان رهبری است که جلوی مهاجرت مسلمانان را خواهد گرفت. اصطلاحات سوت سگی نمونه ای از به کارگیری ناخوشایند کنایه هاست. اما در جامعه ای سرکوبگر، واژگان، ایماژها و کنایات می توانند نقشی براندازانه برعهده بگیرند. چین در سال ۲۰۱۷ تمام شبکه های اجتماعی ای را که به وینی دِ پو۵ اشاره کرده بودند، مسدود کرد. وینی خرسی است عاشقِ عسل که در سال ۲۰۱۷ کابران شبکه های مجازی در چین به شکل گسترده ای آن را به عنوان کنایه ای برای اشاره به رییس جمهور شی جین پینگ به کار بردند چرا که او نیز مانند وینی کوتاه قد و خپل است. اگر بلاگرهای چینی تصویر یک خرچنگ رودخانه ای را هم منتشر کنند، احتمالاً سانسورشدنش حتمی است. چرا؟ به این دلیل که در زبان چینی واژه هگزی۶ هم به معنای یکنواخت کردن است و هم خرچنگ رودخانه ای، تنها در تلفظ تفاوت دارند. پس از آنکه هو جین تائو، رییس جمهور پیشین، پیوسته از ارتقای یک جامعۀ یکنواخت شده سخن می گفت، خرچنگ رودخانه ای تبدیل به جایگزینی نمادین برای سانسور شده گشت. گاهی مرز میان کنایه و کلیشه غیرقابل تشخیص می شود. من در فهرست کلیشه ها، اصطلاحات زیر را یافتم: چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی؟۷، توبه گرگ مرگ است۸ از احساساتت شرمسار نباش۹، عقلش پاره سنگ برمی دارد۱۰ اما آیا تمام این عبارات کلیشه هستند؟ من چنین فکری نمی کنم. اگر تمام این عبارات کلیشه بودند هر استفاده ای از زبان کنایی برایمان بی اندازه دشوار می شد. بخشی از تمایز، میان اصطلاح و کلیشۀ ذهنی است، اما بخشی هم به نرخ و نحوۀ استفاده اش باز می گردد. برای آنکه یک اصطلاح همه فهم شود، می باید گاه و بی گاه خوانده و شنیده شود. هر چهار عبارت بالا می توانند نوآموزان زبان انگلیسی را سردرگم کنند. ما تنها به این دلیل معنای شان را می فهمیم که پیشتر آن ها را دیده ایم. شاید ما چشم دیدن کلیشه ها را نداشته باشیم، اما تکرار بیش از اندازه یک اصطلاح به کلیشه تبدیل اش می کند. کلیشه ها، بنابر تعریف، تکرارشونده هستند. ما را تشویق می کنند که در مسیرهای قابل پیش بینی بیاندیشیم و سخن بگوییم. زمانی که در مسیر دست انداز وجود داشته باشد، فرار از آن برای خود چالشی می شود. ممکن است ما با گفتن: بالا برویم، پایین بیایم، باز هم باید دل به دریا بزنیم و از جان و دل کار کنیم۱۱ خودمان را در یک دست انداز کلامی گیر بیاندازیم. چقدر طول کشیده تا افرادی که هر روز اصطلاح خشک کردن باتلاق۱۲ را می شنوند، پی به منظور واقعی گوینده ببرند؟ اگر اصطلاحات کمک می کنند خارج از حصارها فکر کنیم، کلیشه ها محصورمان می کنند. کاهی که کمر شتر را می شکند۱۳ از آن اصطلاحاتی است که آنقدر استفاده شده که مقبولیت اش را از دست داده. با این حال این عبارت، به اصطلاح از آن گونه های برنده ای است که از میان فهرست طولانی عبارت های مشابه سربرآورده. شکل قدیمی تر آن پری که کمر اسب را می شکند است. نسخه های دیگرش که در طول قرن ها ظهور کرده اند شامل این عبارات است: کاهی که کمر الاغ را می شکند، فلفل دانه ای که کمر شتر را می شکند و هندوانه ای که کمر میمون را می شکند ( این یکی بیش از بقیه معنی دارد و بنابراین احتمال موفقیتش کمتر است). وب سایت خبری سی. بی. اس، در آگوست سال ۲۰۱۷، تلاش کرد یک اصطلاح را با چیزی خیال انگیزتر از کلیشه بیامیزد. خبر این بود که فرماندار جدید بریتیش کلمبیا تصیم داشت کاه های بیشتری از قوانین و مقرارت بر شترِ خط لوله بین کوهستانی بار بزند. در کمال تأسف، اصلاً اهمیتی ندارد شما چه نگاهی به این خبر دارید، اما خط لوله ربطی به شتر ندارد. با این حال هنوز می توان یک کلیشه را واژگون کرد، به شرطی که معنای تحت اللفظی و معنای مجازی اش را به یاد شنوندگان آورد. یکی از اصطلاحات معمولی که در زبان انگلیس برای بیان به دردسر افتادن کاربرد دارد، اصطلاح در آب داغ افتادن است. وقتی سی .ان .ان در سال ۲۰۱۷ از بیل مکی بن، فعال محیط زیست، در مورد دو گزارش جدید دربارۀ شدت تغییرات اقلیمی سوال کرد، پاسخ داد: این مطالعات بخشی از پیدایی این درک علمی اند که ما در آبی افتاده ایم داغ تر از آنچه فکر می کردیم. شاید مکی بن به شکلی هوشمندانه از این اصطلاح برای اشاره به گرمایش زمین استفاده کرده است تا با دادن معنای فیزیکی به این اصطلاح قدیمی، توجهات را به اهمیت موضوع جلب کند. شاید هم با پناه بردن به یک کلیشه، پیامش را تضعیف کرده باشد. امروزه از کلیشه ها برای اشاره به چیزهایی فراتر از کاربردهای گفتاری یا نوشتاری استفاده می شود. ارزش کلیشه ها آنقدر به اثبات رسیده که راهشان را به حوزه های دیگر نیز گشوده اند. گفته می شود تبهکاران روس و صحنه های تعقیب و گریز عجیب و غریبِ ما شین ها تبدیل به کلیشه های هالیوود شده اند. حضور تبهکاران روس احتمالاً با قطعه آهنگی ترسناک و رمزآلود در گام مینور همراه است که به نوبۀ خود کلیشه ای موسیقایی است. صحنه های دختر و پسرهای جذابی که والدین درمانده شان را نصیحت می کنند، کلیشۀ تبلیغات تلویزیونی شده است. تمام این مثال ها، همانطور که خودتان هم می دانید، اصطلاحاتی غیرکلامی اند. دلالت و رنگمایه تمامی شان قابل پیش بینی است، و تمامی شان با استفادۀ پیاپی جا افتاده اند. افسوس که به کارگیری کلیشه در برخی زمینه ها نه استثنا، بلکه قاعده است. اگر حتی یک بار به مصاحبه ای با ستاره های لیگ ملی هاکی گوش کرده باشید، منظورم را می فهمید. گُلی که منجر به بردن جام استنلی در سال ۲۰۱۴ شد، به دست الک مارتینز بازیکن دفاع تیم لوس آنجلس نایتز در وقت اضافه زده شد. پس از مسابقه، از مارتینز پرسیدند چه شد که لوس آنجلس نایتز بعد از عقب افتادن از رقیب اش در اواخر وقت دوم بدینجا رسید؟ او گفت: ما با همفکری از پسش برآمدیم. ما در رختکن رهبر برجسته ای داریم، و قبلاً هم در چنین موقعیت هایی بوده ایم. معلوم است کسی دوست ندارد بعد از دور دوم با این وضعیت به رختکن برود، اما برگشتیم و جنگیدیم. مارتینز، اندکی پس از هیجان انگیزترین لحظۀ دوران بازیگری اش، اگر نگوییم هیجان انگیزترین لحظه عمرش، داشت از ملال انگیزترین عبارات دنیا استفاده می کرد: با همفکری، رهبری در رختکن، بودن در این موقعیت، معلوم است که ... بیرون آمدیم و جنگیدیم. مایۀ تأسف است اما اجتناب از زبان شخصی تبدیل به بخشی از فرهنگ اغلب ورزش های حرفه ای شده است. یوگی برا، که مدت ها توپ گیر تیم بیس بال نیویورک یانکیز بود، سبکی منحصر به فرد و به یاد ماندنی در سخن گفتن داشت؛ آن هم نه تنها به دلیل اشتباهاتی که مرتکب می شد (برای نمونه: سه تایی جفت شدیم) بلکه چون صاف و ساده و شخصی حرف می زد (ما داشتیم تیم آندرداگز را لت و پار می کردیم). بِرا استعدادی نادر در تبدیل کردن کلیشه به اصطلاح داشت. کلیشه ها جایگاهی برجسته در داستان هایی دارند که ورزشکاران برای بقیه تعریف می کنند. کلیشه ها، برخلاف کلمات انتزاعی، سروکله شان در برخی داستان هایی که ما دربارۀ خودمان می گوییم نیز پیدا می شود (شرح مأموریت ها مملو از آن ها هستند). اما به قول ضرب المثلی که دست کم چهار قرن قدمت دارد، آنچه یکی را نوش است، دیگری را نیش است۱۴ چیزی که شما با تأسف کلیشه می نامید، ممکن است برای من همچون اصطلاحی شورانگیز، گرانقدر باشد. شعار تبلیغاتی باراک اوباما در کمپین تبلیغاتی سال ۲۰۰۸ این بود بله، ما می توانیم. برخی رأی دهنده ها فکر کردند کلیشه است. هشت سال بعد، شعار تبلیغاتی دونالد ترامپ این بود: عظمت امریکا را برگردانید. چنین شعاری جذاب و الهام بخش بود یا کلیشه ای خطرناک؟ پاسخ نه تنها به واژگان، بلکه به اعتقادات شخصی شما نیز بستگی دارد. اصطلاحات مثل قطعاتِ موسیقایی تکرار شونده اند. نویسنده های خوب می دانند چگونه آن ها را همساز با دیگر عناصر متن به کار گیرند. این تشبیه به ما کمک می کند بفهمیم چرا کلیشه ها تا این اندازه آزاردهنده اند. کلیشه ها مانند آن آواز ها یا آهنگ هایی هستند که وقتی به کله تان می آیند دیگر دست از سرتان برنمی دارند و ناچارتان می کنند بارها و بارها برای خودتان زمزمه شان کنید. کلیشه ها، در معنای تحت اللفظی، یک نواخت هستند؛ یک چیز را بارها و بارها تکرار می کنند. اصطلاحات، برخلاف کلیشه ها، چندصدایی هستند. رنگمایه کلامی ای که آن ها می نمایاند، می تواند به اشکالی پیش بینی ناپذیر ظاهر شود. اصطلاحات تا ابد آمادۀ تغییر شکل اند. اصطلاحات با یکی کردن تصویری عینی با تصوری ذهنی می توانند جای خود را در الگوهای متفاوت بازکنند. وقتی شما عبارتی را به زبان می آورید که معنای کناییِ تکان دهنده ای دارد، کاری می کنید که خواننده یا شنونده جهان را از دریچه ای بدیع ببیند.اطلاعات کتاب شناختی:Abley, Mark. Watch Your Tongue: What Our Everyday Sayings and Idioms Figuratively Mean. Simon and Schuster, 2018پی نوشت ها: این مطلب رامارک ابلی نوشته است و در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸ با عنوان Clichs As a Political Tool در وب سایت والروس منتشر شده است. وب سایت ترجمان آن را در تاریخ ۲۸ آذر ۱۳۹۷ با عنوان کلیشه به مثابۀ ابزاری سیاسی و ترجمۀ آرش رضاپور منتشر کرده است. مارک ابلی (Mark Abley) شاعر، محقق و جستارنویس کانادایی است. اینجا به زبان آمد: سفر به زبان های در معرض تهدید (Spoken Here: Travels Among Threatened Languages) مشهورترین کتاب اوست که برندۀ چند جایزه شده است. این مطلب بریده است از کتاب مراقب حرف هایتان باشید: حرف ها و اصطلاحات روزمره ما چه معنای مجازی ای دارند؟ (Watch Your Tongue: What Our Everyday Sayings and Idioms Figuratively Mean) نوشته مارک ابلِی.[۱] How to Write [۲] put it on the back burner [۳] کارگران معادن زغال سنگ در گذشته به همراه خود قناری به داخل معدن می بردند. دلیل این بود که آستانه تحمل قناری از انسان پایین تر است و بنابراین سریع تر نسبت به تجمع گازهای سمی در معدن واکنش نشان می دهد. بدین ترتیب زمانی که قناری به بال بال زدن در قفس می افتاد، کارگران متوجه می شدند باید معدن را ترک کنند. کورت وونه گات، نویسنده آلمانی، در تعبیری مشهور نقش نویسنده ها را در جامعه به این قناری ها تشبیه کرده است [مترجم]. [۴] dog whistle: به آن سوت ماوراء صوت هم می گویند. همچنان که در ادامه متن توضیح داده می شود، نوعی سوت سوتک است که امواج اش فراتر از آستانه شنوایی انسان است، اما برخی حیوانات می توانند صدای آن را بشنوند [مترجم]. [۵] Winnie the Pooh: شخصیت کارتونی از ساخته های کمپانی دیزنی [مترجم]. [۶] Hexie [۷] cut off your nose to spite your face [۸] a leopard cannot change its spots [۹] wear your heart on your sleeve [۱۰] a few sandwiches short of a picnic [۱۱] At the end of the day, let s face the facts: I m giving it 110 percent. [۱۲] drain the swamp: ریشه اصلی اصطلاح به اقدام به خشک کردن باتلاق ها برای مبارزه با مالاریا باز گردد. اما در ادبیات سیاسی ایالات متحده در معنای تلاش برای از بین بردن چیزهای ناخوشایند است. مثلا رونالد ریگان جایی گفته بود بیایید باتلاق بروکراسی را خشک کنیم. دونالد ترامپ هم در سخنرانی های متعددی از خشک کردن باتلاق مشکلات حکومتی صحبت کرده است. معادل مناسب اش در فارسی کشیدن دندان لق است [مترجم]. [۱۳] The straw that breaks the camel s back: در اصل آخرین کاهی که کمر شتر را شکست چیزی شبیه به طاق شدن طاقت، یا لبریز شدن کاسه صبر در فارسی. به عمل کوچکی اشاره دارد که باعث واکنش گسترده ای می شود که در نتیجه اثر آستانه ای و روی هم جمع شدن تک تک چیزهای کوچک اتفاق بیافتد. اگر حجم زیادی کاه روی شتر بار زده شود، به آستانه تحمل او می رسد؛ یعنی حتی اضافه کردن یک کاه بیشتر کمرش را می شکند [مترجم]. [۱۴] one man s meat is another man s poison