ترجمان 4 آبان 1395 ساعت 8:19 http://tarjomaan.com/neveshtar/8201/ -------------------------------------------------- دنیای خیال‌انگیز رنگ‌ها عنوان : چرا هنگام طلوع و غروب همه‌چیز آبی است؟ اختلالی در کارکرد سلول‌های بینایی ما دریافت‌های خارق‌العاده‌ای از رنگ‌ها برای ما فراهم می‌کند -------------------------------------------------- نظام بینایی انسان و موش متفاوت است. اما ارتباط عصب‌شناختی میان استوانه‌های انسان و مخروط‌های قرمز و سبز مشابه این ارتباط در موش‌ها است. مایستر و جوش این فرضیه را طرح کردند که وقتی نور کم است، استوانه‌ها فعال هستند و خروجی مخروط‌های قرمز و سبز را تضعیف می‌کنند. اما سلول مخروطی با طول موج بلند که سلول مخروطی آبی نیز نام دارد، به‌تنهایی کار خود را ادامه می‌دهد. این سبب می‌شود حس کنید که همه‌چیز آبی‌رنگ است. متن : ورونیک گرینوود، آتلانتیک ما رنگ را بخشی از سرشت جهان می دانیم. سیب سرخ است، برگ سبز، آسمان آبی. درواقع، بخشی بنیادین از واقعیت مادی را آنچه چشمانمان می بیند محسوب می کنیم. بااین همه، بعضی اوقات رنگ بیشتر به وهم شباهت دارد. اگر برای مدتی در فضایی با نور سبز بنشینید- مثلاً در یک دستشویی صحرایی پلاستیکی سبز- وقتی بیرون بیایید، همه جا قرمز است. افراد عکس واحدی از یک لباس را می بینند و برداشت های به شدت متفاوتی از رنگ بندی آن دارند. در زمان طلوع و غروب خورشید همه چیز آبی تر به نظر می رسد و گل هایی که زیر نور خورشید قرمز هستند، بنفش می شوند. مغز دست کاری هایی می کند. اما چه دست کاری هایی؟ در خصوص اثر طلوع آبی۱، دو محقق که یکی در کال تک۲ است و دیگری مشغول تحقیق فوق دکتری در هاروارد، اخیراً نتایج آزمایش هایی را منتشر ساخته اند که شاید پرده از واقعیت بردارد. بیایید بازگردیم و از زیست شناسی مبتدی آغاز کنیم: وقتی می گوییم رنگ را می بینیم، منظورمان این است که نور به شبکیۀ چشممان می خورد و سلول های عصبی را برمی انگیزاند. مغز علائم دریافتی از سه نوع سلول مختلف را مقایسه می کند تا بگوید چه دریافتی داشته باشیم. هر یک از این سلول ها پروتئینی دارد که به آن مخروط می گویند. سلول های مخروطی به طول موج های کوتاه، متوسط و بلند نور واکنش نشان می دهند؛ می توانید آن ها را سه گانه ای از آلات موسیقی در نظر بگیرید. سلول های مخروطی متوسط بلندترین صدا را زمانی ایجاد می کنند که نور با طول موج متوسط به آن ها برخورد کند. دیگر سلول ها آرام تر واکنش نشان می دهند. هر تار- هر ترکیبی از واکنش ها- در نگاه شما یک رنگ را می سازد. سلول های مخروطی همۀ پیام های خود را از طریق یک مجموعه واسطه برای مغز ارسال می کنند و گاه وقتی نوعی از مخروط ها بیش ازحد کار می کند، می تواند سبب ضعف خروجی یکی دیگر از مخروط ها شود. ظاهراً این دلیل زیست شناختی اثر قرمز-سبز است: وقتی در معرض نور سبز قرار می گیرید، سلول هایی با مخروط هایِ طول موج متوسط که به آن ها مخروط های سبز هم می گویند، به شدت شروع به کار می کنند. اما وقتی دیگر تحریک نمی شوید، مخروط های طول موج کوتاهِ سرکوب شده یا همان قرمز، ناگهان فعالیت خود را افزایش می دهند و جهان را سرخ فام می کنند. حتی در شرایط نیمه تاریک، که مخروط ها توسط نورهای روشن فعال نمی شوند، همچنان علامتی را ارسال می کنند که نوعی آهنگ اتصال است. این همان چیزی است که مکس جوش و مارکوس مایستر بر سر آن بحث می کنند. جوش اکنون محقق هاروارد است و مایستر در کال تک فعالیت دارد. جوش به عنوان محقق فوق دکتری در آزمایشگاه مایستر تحقیقاتی انجام می داد تا دریابد که موش ها چطور حرکت را می بینند و داشت به نتایج عجیب وغریبی می رسید. گاه به همان نتایجی می رسید که انتظارشان را داشت و گاه غیر این بود. وقتی به درک خوبی از دلایل تفاوت های موش ها رسید، دریافت که یکی از این تفاوت ها در سلول های استوانه ای چشم است. وقتی محیط آن قدر تاریک است که سلول های مخروطی برانگیخته نمی شوند، سلول های استوانه ای جای آن ها را می گیرند. مشخص شد که تحت شرایط روشنایی آزمایش های وی، گاه استوانه ها فعال بودند و کاملاً غیرمنتظره عمل می کردند. آنچه جوش و مایستر پرده از آن برداشتند این بود که سلول های استوانه ای آهنگ اتصال مخروط های موش را ضعیف می کردند. این مسئله سبب نوعی ناهمسانی بین خروجی های مخروط ها می شد که نتایج جوش را تبیین می کرد- و در صورت به کارگیری در خصوص انسان، می توانست توضیحی برای اثر طلوع و غروب آبی باشد. نظام بینایی انسان و موش متفاوت است. اما ارتباط عصب شناختی میان استوانه های انسان و مخروط های قرمز و سبز مشابه این ارتباط در موش ها است. مایستر و جوش این فرضیه را طرح کردند که وقتی نور کم است، استوانه ها فعال هستند و خروجی مخروط های قرمز و سبز را تضعیف می کنند. اما سلول مخروطی با طول موج بلند که سلول مخروطی آبی نیز نام دارد، به تنهایی کار خود را ادامه می دهد. این سبب می شود حس کنید که همه چیز آبی رنگ است. در این صورت، این روند می تواند پدیدۀ جزئی مرموزی را که مصرف کنندگان ویاگرا۳ تجربه می کنند، توضیح دهد. گزارش شده است که برخی مردان در زمان مصرف این دارو نوعی ته رنگ آبی را در دید خود دارند و مشهور است که این دارو مخروط ها را در سطوح بالایی که به طور طبیعی خاموش هستند، فعال می کند. شاید این طور باشد که استوانه ها علائم مخروط های قرمز و سبز را در این موقعیت نیز خاموش می کنند. پس وقتی بیرون از خانه اید و در زمان غروب به اطراف نگاه می کنید، به لحظه ای که همه چیز به رنگ آبی متمایل می شود، دقت کنید. شاید این همان لحظه ای باشد که سلول های چشم شما، مانند سلول های موش ها، آمیزه ای غیرمنتظره و زیبا خلق می کنند. ورونیک گرینوود نویسنده ای در نیویورک است. آثار او را می توان در مجلات نیویورک تایمز، ساینتیفیک امریکن و دیسکاور ملاحظه کرد.پی نوشت ها: این مطلب راورونیک گرینوود نوشته است و در تاریخ ۸ جولای ۲۰۱۶ با عنوان Why Do Things Look Blue at Dusk and Dawn در وب سایت آتلانتیک منتشر شده است. وب سایت ترجمان در تاریخ ۴ آبان ۱۳۹۵ این مطلب را با عنوان چرا هنگام طلوع و غروب همه چیز آبی است؟ و با ترجمۀنجمه رمضانی منتشر کرده است. ورونیک گرینوود (Veronique Greenwood) نویسنده است و نوشته هایش در نیویورک تایمز، ساینتیفیک آمریکن و دیسکاور منتشر شده است. [۱] the blue dawn effect [۲] California Institute of Technology or CalTech: مؤسسه فناوری کالیفرنیا مشهور به CalTech دانشگاهی است خصوصی، تحقیقاتی و معتبر که در پاسادنا در ایالت کالیفرنیا قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۸۹۱ تأسیس شد. آزمایشگاه پیشرانهٔ جت که متعلق به ناسا می باشد تحت ادارهٔ این دانشگاه می باشد. [۳] Viagra: سیلدنافیل سیترات Sildenafil، که تحت نام تجاری Viagra ، Revatio و اسامی دیگر به فروش می رسد، یکی از داروهای مورد استفاده در درمان ناتوانی جنسی مردان و عامل افزایش فشار خون شریانی ریوی (PAH) است.