ترجمان 24 اسفند 1398 ساعت 9:29 http://tarjomaan.com/report/9680/ -------------------------------------------------- بهارنامۀ ۱۳۹۹ عنوان : ابن‌سینا، دنیای سوفی، و نیچه‌ای که می‌گفت: «من دینامیتم» گزیده مطالب فلسفه، در سال گذشتۀ ترجمان -------------------------------------------------- آیا «دنیای سوفی» فلسفه را به ابتذال می‌کشد؟ اگنس کالارد می‌گوید فیلسوفانِ کلاسیک به‌شدت دشمن ساده‌سازی فلسفه‌اند و به‌هیچ‌وجه نمی‌خواهند فلسفه تبدیل شود به نوعی تفریح یا درمان. پیتر آدامسون روایتی خواندنی از نظام فکری ابن‌سینا نوشته؛ او می‌گوید ابن‌سینا می‌پرسید: چرا چیزها وجود دارند، درحالی‌که می‌توانستند نباشند. پرسش‌های فلسفی ربطی عمیق به سیاست دارند. از نظر جان گری، ایده‌های الهیاتی مسیحیت در تاروپود سکولاریسم جدید ریشه دوانده است. و الکس راس در «بازگشت ابدی نیچه» تفسیرهای سیاسی گوناگون از نیچه را ارزیابی می‌کند. متن : برای مطالعۀ هر یک از مطالب، بر روی تیتر آن ها کلیک کنید.بعد از ارسطو و جالینوس ابن سینا می پرسید چرا چیزها وجود دارند درحالی که می توانستند نباشند؟ برای قرن ها ابن سینا فقط یک فیلسوف بزرگ نبود، بلکه اساساً معادل خودِ فلسفه به شمار می رفت پیتر آدامسون معتقد است تأثیر شگرفی که ابن سینا بر تمدن غرب گذاشته است، بزرگترین تأثیرگذاری یک فیلسوف بر تمدنی بیگانه در طول تاریخ است. و برخلاف تصور رایج در میان فیلسوفان غربی، این تأثیرگذاری صرفاً به واسطۀ ترجمه و تقریر آرای ارسطو نیست. چرا که ابن سینا به شکلی خلاقانه هر جا که لازم دانسته از فلسفۀ ارسطویی عبور کرده و مسیر خود را گشوده است. در واقع، سوالات تازه و راه حل ها و روش های ابداعی اوست که او را شایستۀ لقب شیخ الرئیس کرده است.کانت و هگل و هایدگر، همگی در نیم ساعت آیا دنیای سوفی فلسفه را به ابتذال می کشاند؟ فیلسوفان دانشگاهی خودشان را به هر زحمتی می اندازند تا پای فلسفه به خیابان باز نشود این روزها، همه دوست دارند فلسفه را عامه پسند و ساده فهم کنند. یکسری به دنبال بازی فکری اند، و عده ای هم می خواهند زخم های روحی شان را با آن تسکین بدهند. اما هیچ چیز فیلسوفان کلاسیک را به این اندازه عصبانی نمی کند. آن ها می گویند فلسفه به شما احساس زیرکی و نشاط نمی دهد، بلکه کاری می کند فکر کنید احمق تر شده اید: با فلسفه ورزیدن کشف می کنید که حتی امور بسیار ابتدایی را نیز نمی دانید. اگر مواجهه تان با مسائل فلسفی طوری نباشد که خواب را از چشمتان بدزدد، پس آن ها را فقط به سخره گرفته اید و بس.پیام آور خرابی ها بازگشت ابدی نیچه چرا اندیشمندان سیاسی، از هر مسلکی که باشند، همچنان از نیچه الهام می گیرند؟ من انسان نیستم، من دینامیتم!. اگر کتابی از نیچه دست گرفته باشید، حتی اگر فیلسوف نباشید یا اصلاً نیچه را هم نشناسید، درستی این جمله را دربارۀ نویسنده اش حس می کنید. کلمات او مثل گلوله صفیر می کشند و مثل باروت آتش به پا می کنند. بیش از یک قرن از مرگ او گذشته است، اما همچنان بحث دربارۀ اندیشه هایش در تمام ساحت های سیاست ادامه دارد. شاید هیچ فیلسوفی به اندازۀ او تفسیرهای متناقض به خود ندیده است، اما واقعاً نیچه در سیاست دنبال چه بود؟جهانِ لیبرالِ غربی آفریده ای مسیحی است سکولاریسم در نهایت چیزی جز حاشیه نویسی بر کتاب مقدس نیست سلطنت کتاب جدید تام هولاند از خوانندگانش می پرسد: اگر مسیحیت افول کند از لیبرالیسم چه می ماند؟ سکولارها داستان عامه پسندی برای تعریف کردن دارند: از نظر آن ها با رواج ادیان ابراهیمی همۀ خوبی های جهانِ پاگانی از میان رفت و دنیای تیره ای از تحمیل عقاید، تعصب و خشونت دینی به وجود آمد. اما کتاب جدید تام هولاند، مورخ برجستۀ دوران باستان، چیز دیگری می گوید. هولاند نشان می دهد که اصلی ترین ارزش های انسان گرایی سکولار، مانند برابری انسان ها و ارزشِ ذاتی بشر، در یونان و روم باستان، اساساً ناشناخته بودند و آنچه سکولارها بدان مباهات می کنند، ساخته و پرداختۀ دین و علی الخصوص مسیحیت است.