ترجمان 20 تير 1399 ساعت 9:34 http://tarjomaan.com/report/9799/ -------------------------------------------------- چگونه باید ساعت‌ها را فهمید؟ عنوان : بندبازی روی لحظه‌های زمان مجموعه یادداشت‌هایی دربارۀ زمان -------------------------------------------------- خطی صاف و مستقیم که از ازل آغاز می‌شود و به‌سوی ابد می‌رود، یا شاید هم دایره‌ای که آینده‌اش همان گذشته‌اش است و ما در چرخشی بی‌پایان گیر افتاده‌ایم. واقعاً زمان چیست؟ گاهی یک دقیقه به‌اندازۀ صد سال می‌گذرد، و گاهی یک سال در چشم‌برهم‌زدنی تمام می‌شود. آن‌قدر ذهنی است که بدون کمک ساعت‌ها گمش می‌کنیم و آن‌قدر عینی است که می‌شود آن را بفروشیم و بابتش پول بگیریم. آیا بالأخره می‌فهمیم زمان چیست و چه نسبتی با ما دارد؟ متن : برای مطالعۀ هر یک از مطالب پرونده، بر روی تیتر آن ها کلیک کنید. آیا زمان برای همۀ مردم جهان به یک شکل می گذرد؟ تنها در صورتی خودمان را می شناسیم که بفهمیم دیگران چگونه دربارۀ امور مختلف فکر می کنند تابه حال دربارۀ زمان فکر کرده اید؟ اینکه زمان از کجا شروع می شود و به کجا ختم می شود، انتهایش چه ربطی به ابتدایش دارد، و ما در این میان چه نسبتی با آن داریم؟ اگر این سؤال ها را بپرسید، بی شک آثار کانت و هایدگر را جلویتان می گذارند. اما جولین باگینی، که سی سال از عمر خود را در فلسفه سپری کرده، می گوید می توان به نوشته های فیلسوفان چینی، هندی، آفریقایی و اسلامی هم سرک کشید و جواب هایی به همان اندازه جدی و جذاب یافت. سفر در زمان ممکن است؟ با مغز انسان، شاید آینده نگری ویژگیِ اصلی انسان بودن ماست پس از یک روز پرهیاهو، بالأخره روی کاناپه می خوابی تا مغزت خنک شود. اما این ذهنِ لعنتی تازه راه می افتد. یک بار می پرد به دعوای دیروز؛ نگران خانۀ آینده می شود؛ باز می رود به جلسۀ ماه پیش؛ و آخرسر هم چیدنِ برنامۀ فردا. دانشمندان می گویند همان وقتی که می خواهید هیچ کاری نکنید، فعالیت ذهنتان به حداکثر ممکن می رسد. این فعالیت نوعی سفر در زمان است و به ما قدرتِ رفتن به آینده را می دهد. استیون جانسون می گوید باید تاریخ تکنولوژی را با انسان آینده پرداز فهمید، انسانی که به شکل سنتی کشاورزی می کرد و حالا دارد برای پیشگویی آینده الگوریتم طراحی می کند. تاریخ مغفول ساعت ها و تقویم ها نظام جهانی زمان سنجی خودبخود ظاهر نشد، بلکه تحمیل شد زمان همیشه حاصل تخیل انسان و منبعی برای قدرت سیاسی بوده است. زمان سنجی در قرن نوزدهم میلادی، در اکثر مناطق امری درهم ریخته و گیج کننده بود. اما با گذر از این دوره، برخی کشورها روش های زمان سنجی خودشان را بر باقی دنیا تحمیل کردند. پیشینه اصلاحات زمانی، ما را قادر می کند تا در لحظه ای که مسحور تغییر تکنولوژیک می شویم، عمیق تر دربارۀ آن فکر کنیم. چرا وقتی جانمان در خطر است گذر زمان برایمان کند می شود؟ درک زمان در ذهن موجودات زنده جنبه ای مهم اما کمتر شناخته شده از جهان طبیعی است فرض کنید در خیابان با یک کونگ فو کار حرفه ای دعوایمان شود. تا ما تصمیم بگیریم که مشت بزنیم یا لگد، طرف با چند ضربۀ برق آسا نابودمان کرده است. حالا فرض کنید می خواهید مگسی که ساعت هاست در گوشتان وزوز می کند را با دست بکشید. این تلاش هم دستِ کم از دعوا با آن کونگ فو کار ندارد. به محضِ آنکه دستتان را بلند می کنید، مگس غیب می شود. سوال اینجاست: چرا کوفگ فو کار و مگس اینقدر سریع اند؟ یک پژوهشگر می گوید احتمالاً چون آن ها در بُعد زمانی دیگری زندگی می کنند. چرا مدیریت زمان زندگی مان را نابود می کند؟ تمام تلاش هایمان برای پربازده بودن اثری عکس دارد و فقط باعث می شود سرمان شلوغ تر شود این روزها اکثر ما از فشار و شدت کارها خسته و فرسوده ایم و آرزو می کنیم بالاخره روزی برسد که دیگر هیچ کار زمین مانده ای وجود نداشته باشد، همه چیز سر جایش باشد و بتوانیم لذت زندگی را بچشیم. راز جذابیتِ تکنیک ها و تمرین های مدیریت زمان هم در همین است. آن ها به ما وعدۀ رسیدن به همۀ کارهایمان را می دهند، اما یک چیز را به ما نمی گویند: اینکه کار در نظام سرمایه داری امروز، ماهیتاً بی پایان است. ► پرونده های مرتبط: پرونده: جامعۀ پُرشتاب