عکاس: سسیل بیتون.

جایزۀ ادبی برای نپذیرفتن جوایز ادبی
سارتر چه بر سر جایزۀ نوبل آورد؟
لو گویین، نویسندۀ فرانسوی‌تبار، از چرایی و تجربه‌های نپذیرفتن جایزه‌های ادبی می‌گوید


برای یک نویسندۀ ادبی، چه افتخاری بالاتر از بردن جایزۀ نوبل؟ برخی نویسندگان سال‌ها به‌پای کاغذ و قلمشان عرق می‌ریزند، اما حتی اسمشان جزو نامزدهای این جایزه هم نوشته نمی‌شود. اما ژان پل سارتر در زمان خودش از این قماش نویسنده‌ها نبود؛ او نه برای گرفتن آن اشتیاقی داشت و نه وقتی برنده‌اش شد آن را پذیرفت. این کار او باعث شد جایزه‌ای ادبی به نام او تأسیس شود تا نویسندگان، به‌هوای بردن «جایزۀ سارتر»، «جایزۀ نوبل» را قبول نکنند.


کلاه‌گیست رو بردار. عکاس: رولاند رنر.

زین موی بسی آمد و زین موی بسی رفت
پشت‌پردۀ کلاه‌گیس‌های انسانی
مروری بر کتاب درهم تنیده: سرگذشت مخفی موها نوشتۀ اما تارلو


مو یکی از مؤلفه‌های مهم هویت ماست. ما دربارۀ دیگران براساس شیوۀ آرایش، رنگ یا میزان بلندی موهایشان قضاوت می‌کنیم و تراشیدن مو، یا بلندکردن آن را کنش‌های فرهنگی مهمی می‌دانیم. بااین‌حال، ماجرای موهای ما به زیبایی و مدگرایی خلاصه نمی‌شود. یک انسان‌شناس انگلیسی، در کتاب جدید خود، از صنعتی چندمیلیارد دلاری پرده برمی‌دارد: صنعتِ خرید، فراوری و فروش موی انسان‌ها.


تصویرساز: اریک چو.

عصر مسئولیت
تغییر شیوۀ فهم ما از «مسئولیت» ما را بی‌رحم‌تر کرده است
اکثر مردم می‌خواهند ادارۀ زندگی‌شان را به دست بگیرند، اما برای این کار به کمک نیاز دارند


ما در برابر چه چیز مسئولیت داریم؟ در برابر خودمان و تصمیم‌ها و انتخاب‌هایمان؟ یا در برابر خانواده و محله و کشورمان؟ پاسخی که به این سؤال می‌دهیم، اثر مهمی در نحوۀ نگاه ما به مسائل سیاسی دارد. وقتی فرد را مسئول تمام اشتباهاتش بدانیم، هر گونه کمک یا حمایتی به او را نفی می‌کنیم و وقتی دولت را مسئول مشکلات مردم بدانیم، عاملیت آن‌ها را نادیده گرفته‌ایم. کتابی جدید به این سؤال دشوار پرداخته است.


عکس: ایمون والش.

پیچیده‌اش نکن؟
فرهنگ عامه‌پسند تجاوز را رمانتیزه می‌کند
در داستان‌ها و فیلم‌های عامه‌پسند بسیاری از عشق‌های پرشور با تجربۀ آزار یا تجاوز آغاز می‌شود


موج اتهامات جنسی‌ای که این ماه‌ها علیه بسیاری از سلبریتی‌ها به راه افتاده، خیلی‌ها را در بهت و حیرت فرو برده است. اما اگر این تجاوزها نوعی تلاش برای محقق‌کردنِ آموزه‌های داستان‌های عشقی عامه‌پسند در واقعیت باشند چه؟ هر کدام از ما نمونه‌های فراوانی در ذهن داریم از مردانی که در برابر جواب منفی زنی که دوستش دارند، دیوانه‌بازی درمی‌آورند، اصرار می‌ورزند و بالاخره محبوبشان را به دست می‌آورند. شاید فرهنگ تجاوز از همین دلباختگی‌ها شروع شده باشد.


سوپرمدیر. عکاس: جوزف پولک.

از اتاق خشم تا دوش فکر
چطور چرندیات مدیریتی در فضای کسب‌وکار فراگیر شد؟
زبان مدیریت تُهی و پوچ شده است و مدیران هر روز کلمات عجیب و غریب تازه‌ای خلق می‌کنند


برای مدیران، حرف‌زدن خیلی مهم است. آن‌ها با حرف‌هایشان کارمندان را سر شوق می‌آورند، کارها را جلو می‌برند، نگرانی‌هایشان را منتقل می‌کنند یا قدرتشان را نشان می‌دهند. اما باوجود همۀ این‌ها معلوم نیست چرا باید از واژه‌هایی عجیب‌وغریب استفاده کنند که خیلی از وقت‌ها پوچ و خسته‌کننده‌اند. شاید این زبانِ مدیریتی مشخصۀ متمایزکنندۀ آن‌ها باشد، اما بی‌شک برای خودشان هم ضررهایی دارد. آندره اسپایسر در کتاب جدید خود تاریخی از مدهای پوچ مدیریتی را شرح داده است.