عکاس: شان گالوپ.

سیاست یا خانواده؟
رفتار زنان و مردان در شبکه‌های اجتماعی تفاوت‌های معناداری با یکدیگر دارد
تفاوت‌های جنسیتی در دنیای واقعی در فضای آنلاین نیز ادامه می‌یابند


این روزها بحث مسئولیت‌پذیری پلتفرم‌های اجتماعی در قبال تأثیراتی که بر زندگی کاربران می‌گذارند بالا گرفته است. این مسئله وقتی پیچیده‌تر می‌شود که نابرابری‌های جنسیتی را نیز لحاظ کنیم. تحقیقات متعددی نشان می‌دهد که زنان در مجموع بیشتر از مردان در شبکه‌های اجتماعی وقت می‌گذرانند، بیشتر مورد نفرت‌پراکنی قرار می‌گیرند، کمتر قدرت نه گفتن پیدا می‌کنند و به دلیل نیاز بیشتر به پذیرفته‌شدن، آسیب‌های بیشتری می‌بینند. چرا رفتار جنسیت‌ها در شبکه‌های اجتماعی این‌قدر متفاوت است؟


نمایی از فیلم پدرخوانده، ۱۹۷۲.

دیدن واقعیت بدون خودخواهی
آیا می‌شود تاریخ انسان خردمند را وارونه کرد؟
تواضع راه است و حقیقت هدف. اولی زحمت است و دومی پاداش


تاریخِ بشر دست‌کمی از کشتارگاه ندارد و این کشتارگاه محصول میل بی‌پایان ما به قدرت است. قدرت تنها زمین بازیِ ناپلئون و استالین‌ نیست، همانطور که محدود به جنگ و میدان‌های سیاست‌ورزی نیست. قدرت مثل آب است، در هر رخنه‌ای که بتواند، نفوذ می‌کند و ما را در بازیِ دو سر باخت خود گرفتار می‌کند. اما آیا راهی برای بیرون رفتن هست؟ شیوه‌ای از زندگی وجود دارد که ما را از شر قدرت رها کند؟


گالیله و ویویانی. نقاش: تیتو لسی.

باورهای بدیل
اسطورۀ افسون‌زدایی
جستجوهای تاریخی نشان می‌دهد مدرنیته هیچگاه نتوانست جهان را افسون‌زدایی کند


ماکس وبر را با نظریۀ افسون‌زدایی می‌شناسیم. وبر می‌گفت دنیای قدیم که لبریز از باورهای دینی بود، با آمدنِ مدرنیته جای خود را به جهانی سرد و عقلانی سپرده است. اما داستان‌های عامیانۀ چندین قرن پیش از وبر نیز مداوماً همین ایده را تکرار می‌کنند: جهانی قدیمی که پر از جن و پری بود و دنیای فعلی که جادو از آن رخت بربسته است. کتابی جدید معتقد است افسون‌زدایی بیش از آنکه واقعیتی جامعه‌شناختی و برآمده از مدرنیته باشد، اسطوره‌ای عامیانه است.


تصویرساز: رز چَست.

نمی‌تونی دربارۀ چیز بهتری حرف بزنی؟
آیا کاریکاتورها می‌توانند ما را از غم نجات دهند؟
کتاب‌های کاریکاتور سرگرم‌کننده و خنده‌دارند. اما با این کتاب باید گریه کرد


زندگی شخصیِ آدم‌های خنده‌دار غالباً پر است از غم و غصه‌هایی که حتی قوی‌ترین‌ها را می‌تواند از پا درآورد. تلفیقی از کمدی و تراژدی‌ است. ذهنِ بیمارشان به دادشان می‌رسد تا، در اوج آرامش و عصبانیت، به بزرگ‌ترین رنج‌ها پوزخند بزنند. رز چست، کاریکاتوریست نیویورکر از همین سنخ آدم‌هاست. مادر و پدرش به رقت‌انگیزترین شکل ممکن در خانۀ سالمندان آلزایمر می‌گیرند، و او برای اینکه بتواند تیمارشان کند کاریکاتور می‌کشد. آخرین کاریکاتور لحظۀ مرگ مادر است.


عکاس: هیدی لوین.

ماشین سیاسی کشتار
برخیز و بکش: روایتی از ترور‌های موساد
کتاب برگمن، با دسترسی‌هایش به اسناد و جاسوسان، پرده از عملیات‌های آدم‌کشی موساد برمی‌دارد


ژانویۀ ۲۰۱۰، مأموران موساد، در پوشش گردشگرهایی معمولی، هتلی را در دوبی محاصره کردند و یکی از نظامیان فلسطینی را در اتاقش ترور کردند. شاید این ترور به‌خودیِ‌خود امری نبود که بخواهد جهانی شود، اما انتشار فیلم دوربین‌‌های هتل، روزنامه‌های دنیا را به ترورهای مخفیانۀ این رژیم حساس کرد. رونن برگمن، که دسترسی گسترده‌ای به اسناد و استادبزرگ‌های موساد داشته، در کتاب جدیدش، نشان داده نه‌تنها سران عرب، که پلیس‌های بریتانیایی، محققان آلمانی و دانشمندان ایرانی قربانی‌های این سازمان‌اند.


عکاس: نیک هانس.

امیال میلیونری
پرونده: چرا دوست داریم زندگی‌مان تجملی باشد؟
جستارهایی دربارۀ کالاهای گران‌قیمت، اما بی‌استفاده


نَفَس همسایه با دیدن خودروتان به شماره می‌افتد و همکاران، چند لحظه یک‌بار، به ساعتی که در دست دارید ناخودآگاه خیره می‌شوند. اگر می‌خواهیم زمان را بدانیم، ساعتی ارزان‌قیمت یا تلفن همراه نیز کافی است؛ قاعدتاً احتیاجی به ساعتی چندمیلیونی نیست. مبلغ باقی‌مانده را می‌شود پس‌انداز کرد یا به خیریه‌ها داد. اما برخی از رفتارهای مصرفیِ ما آشکارا غیرعقلانی، بی‌فایده و حتی زیان‌بار است. پس چه چیزی ما را برای خرید کالاهایی این‌قدر لوکس و گران وسوسه می‌کند؟