اخلاق و تولیدمثل
بچه‌دارشدن مساله‌ای شخصی است یا الزامی اخلاقی؟
تصمیم بچه‌دارشدن یا نشدن، تصمیمی جدی است و به همین خاطر، به حیطهٔ فلسفه و اخلاق مربوط می‌شود

آرتور شوپنهاور در «در باب رنج‌های دنیا» می‌پرسد: «اگر فرزندان با عملی مبتنی بر خرد محض وارد این دنیا می‌شدند، آیا نژاد بشر ادامه داشت؟ آیا بهتر نیست یک انسان با نسل‌های آینده چنان هم‌دردی کند که بار وجود را از دوش آن‌ها بردارد؟ یا اینکه حداقل این بار را عمداً بر آن‌ها تحمیل نکند؟» آیا دعوت یک بچه به این دنیای ازهم‌گسیخته کاری اخلاقی است؟ برخی ترجیح می‌دهند بچه‌دار نشوند. این تصمیم همچنین تردیدهای اخلاقی‌ای برمی‌انگیزد: آیا امتناع از بچه‌دارشدن «خودخواهی» است؟ این‌ها مسائلی شخصی است و ربطی به دیگران ندارد. اما هر یک می‌توانیم شخصاً از خود بپرسیم: باید چه کار کنم؟ آیا ملاحظات اخلاقی‌ای وجود دارد که باید در این‌باره مدنظر بگیرم؟


فلسفه در برابر علم
روایتی از نزاع برگسون و اینشتین در باب ماهیت زمان
آیا زمان را باید به‌مثابۀ تجربه‌ای سوبژکتیو درک کرد یا به‌عنوان واقعیتی ابژکتیو؟

در آوریل ۱۹۲۲ انجمن فلسفۀ پاریس از اینشتین دعوت کرد تا دربارۀ زمان سخن بگوید. برگسون که در آن دوران مشهورترین فیلسوفِ جهان بود نیز در جلسه شرکت داشت. بینِ اینشتین و برگسون دربارۀ مفهوم زمان نزاعی سخت درگرفت و بعدِ آن، برگسون کمیتۀ نوبل را متقاعد کرد به نظریۀ نسبیت اینشتین نوبل ندهند.


نوکیشان و مسلمانان نسل دومی
عقدۀ ادیپ اسلام‌گرایی در فرانسه
معضل جهادی‌های فرانسه نه ربطی به دین دارد و نه به سیاست، بلکه مسئله‌ای نسلی است

وقتی این جوانان «دوباره متولد» می‌شوند، دیگر هیچ‌چیز را پنهان نمی‌کنند، بلکه اکثراً تغییرِ دین‌شان را در فیس‌بوک هم اعلام می‌کنند. آن‌ها خودِ جدیدشان را به نمایش می‌گذارند که قادر به هرکاری هست، برای انتقام‌گرفتن از خواسته‌های سرکوب‌شده‌شان اشتیاق نشان می‌دهند، از میلِ و نیروی جدیدشان برای کشتن صحبت می‌کنند، و از جذابیتِ مرگ برای خودشان حرف می‌زدند. خشونتی که این جوانان دنبال می‌کنند، خشونتی مدرن است: آن‌ها به شیوۀ قاتلانِ آمریکایی می‌کُشند، یا مثلِ آندری برویک در نروژ: خون‌سرد و آرام. نهیلیسم واحساسِ فخر و مباهات برایشان در هم تنیده شده است.


آشپزخانۀ جنگی
ارتش آمریکا در جستجوی چی‌توز
برشی از کتابِ «آشپزخانۀ آماده به رزم» نوشتۀ آناستاسیا مارکس دِسالسدو

در تابستان ۱۹۴۵، دو بمب اتمی در ژاپن منفجر شدند و جنگ پایان یافت. اما این پایان، واحد لجستیک ارتش آمریکا را با انبارهایی پر از غذا مواجه ساخت که مصرف یا بازتوزیع آن‌ها سال‌ها طول می‌کشید. دولت به صورتِ موقت، ادارۀ اموالِ مازاد را تأسیس کرد که کالاهای انبار شدۀ لجستیکِ ارتش را به قیمت‌های توافقی و پایین به فروش می‌رساند. خب، چه کسی کالایی را که به صورت رایگان و یا با یک سوم قیمت اصلی فروخته می‌شود دوست ندارد؟ با این حال، با زمینِ فوتبالی پر از خلالِ سیب‌زمینی، انباری پر از تخم‌مرغ خشک‌شده و یا ساختمانی مملو از پنیر آب‌گرفته‌شده چه می‌توان کرد؟


وام‌های کم ریسک و خوداشتغالی
از زورو تا زامبی: ظهور و سقوط جنبشِ وام‌های خوداشتغالی
جنبشِ «اعتباراتِ‌خُرد» قربانی توهمی در تاریخ اقتصاد شده بود که مدت‌ها پیش نادرستی‌اش اثبات شده بود.

جنبشِ مدرنِ اعتباراتِ‌خُرد درواقع بر سوءتفاهمی بنیادین بنا شد. مبنای ادعاهای شوق‌انگیزِ دکتر محمد یونس، اقتصاددان بنگلادشی، فرضیاتی دور از دسترس و غلط بود. این فرض غلط این بود که افراد کم‌بضاعت، به ویژه زنان، می‌توانند به راحتی یک بنگاهِ خردِ غیررسمی ایجاد کنند تا بدین طریق اقلام ساده یا خدمات را به دیگر افراد کم‌بضاعت در همان جامعه بفروشند. عقیدۀ راسخ یونس این بود که مادامی که به افراد فقیر کمک می‌کنیم که تا چیزی تولید کنند، آن‌ها به راحتی می‌توانند آن را بفروشند.


نخبگان نازپرورده: رهبران بلندپروازِ جهانِ آزاد
نسلی از سیاست‌مداران شکست‌خورده که غرب را در کابوسی چندش‌آور گرفتار کرده‌اند

غربِ مدرن همواره به شیوه‌ای ستودنی با دیگر تمدن‌ها تفاوت داشته است. تفاوت غرب مدرن با دیگر تمدن‌ها در تواناییِ ایجادِ موازنه بین نخوت قدرت و تشخیص تندروی و افراط در آن است. با این حال، اکنون فقط بانکداران نیستند که اساساً افقِ مفهومِ «مصونیت از مجازات» را در ذهن ما فرا‌تر می‌برند. رفقای آن‌ها در سیاست و رسانه، بدون هرگونه مسئولیت کیفری، با حرف‌هایشان مردم را دچار یک ترس عمیق‌تر و احساس ناامنی می‌کنند- همچنین موجب می‌شوند که مردم دشمنان گوناگونشان را به خاطر این مخمصهٔ ترس و نا‌امنی مقصر قلمداد کنند.


زندگی و مرگ فیلسوفان
زندگانیِ بی‌همتا ولی نادلخواهِ ژیل دولوز
اعضای خانوادۀ دولوز گفتند که او از پنجرۀ آپارتمانش بیرون پرید تا به بیماری ریه‌اش پایان دهد.

در گذارِ عصر ما از «متفکر منزوی» به «استاد عمومی»، شاید دولوز یک شخصیت گذرا و تقریباً شیزوفرنیک باشد. مرگ او نیز مانند مرگ سار‌تر، مبارزه برای جایگاه «متفکر منزوی» است، کسی که می‌تواند بی‌آنکه نماد و بازنمایندۀ چیز دیگری باشد، از خودش حرفی برای گفتن داشته باشد. ولی دولوز در زندگی‌اش نقش یک «استاد عمومی» را داشت، گرچه زندگیِ فلسفیِ خودش را «درون بودگی ناب» می‌دانست.


سرگذشت نقاشی‌ها
ماجرای نقاشی‌های مشهور و نام‌های اشتباه آن‌ها
اغلب نام‌هایی بر نقاشی‌های هنرمندان مشهور نهاده شده که ارتباطی با اثر ندارند. علت چیست؟

در تصویر تربورچ سه نفر را در اتاقی می‌بینیم: زن جوانی که لباس ساتن سفیدی بر تن دارد و پشت به ما در تصویر ایستاده؛ مردی که نشسته و دستش را بالا برده طوری که به گمان ویل دارد هشداری می‌دهد یا نکته‌ای تربیتی می‌گوید؛ و زنی مسن‌تر که او هم نشسته و لبی بر جام دارد و تماشاچی را نگاه می‌کند. این نقاشی در حدود ۵۵-۱۶۵۴ کشیده شده است؛ اما تقریباً یک قرن بعد نامش را گذاشته‌اند «نصیحت پدرانه». تصویر پر است از نشانه‌ها و همین باعث شد گوته و خیلی‌های دیگر فکر کنند واقعاً نصیحت پدرانه‌ای در جریان است.


آدرس‌دهی در سه واژه
اگر مکان‌یابی نشوید، اصلاً وجود ندارید
۷۵ درصد از جمعیت کرۀ زمین، یعنی چهار میلیارد نفر «اصلاً وجود ندارند» زیرا هیچ نشانی‌ای ندارند.

کریس شلدریک، برای اولین بار در شغل قبلی‌اش با این مشکل مواجه شد. او رویدادهای بزرگ موسیقی را در سراسر جهان سازماندهی می‌کرد. برای این کار لازم بود چندین تُن وسایل در تاریخ و ساعتی مشخص به محلی خاص منتقل شود. بعد از چندین بدبیاری، او دیگر سعی می‌کرد با استفاده از مختصات جی‌پی‌اس ده‌ها پرواز را به شکلی هماهنگ در زمان درست روانه مکان صحیح کند. اما افراد سردرگم می‌شدند. پس از اشتباهی بهت‌آور، او ناراحتی‌اش را با دوستی ریاضی‌دان مطرح کرد. دوستش پیشنهاد کرد: چرا به جای مختصات جی‌پی‌اس از واژه‌هایی واقعی استفاده نکنیم. واژه‌هایی که همه آن‌ها را بفهمند و به خاطر بسپارند؟


گرمایش کرۀ زمین
ویدئو: ۱۳۶ سال افزایش دمای جهان در ۳۰ ثانیه
دانشمندان به‌تازگی اعلام کردند سال ۲۰۱۵، گرم‌ترین سال تاریخ بوده است.

سال ۲۰۱۵ از نظر تغییرات آب‌وهوایی سالی تاریخی و مملو از رکوردشکنی بود. دانشمندان به‌تازگی اعلام کردند سال ۲۰۱۵، گرم‌ترین سال تاریخ بوده است. دمای زمین در سال ۲۰۱۵ از زمان آغاز ثبت دمای هوا در سال ۱۸۸۰ گرم‌ترین میزان تابه‌حال بوده است. این ویدیوی ۳۰ ثانیه‌ای روند افزایش دمای زمین را در فاصلۀ سال‌های ۱۸۸۰ تا ۲۰۱۵ نشان می‌دهد.