میلتون فریدمن. ۲۰۰۶-۱۹۱۲.

یک پارادیم اقتصادی جدید
آیا به پایان عصر نئولیبرالیسم رسیده‌ایم؟
اصلی‌ترین نظریه‌های اقتصادی امروز، «نابرابری» را اصلاً در نظر نمی‌گیرند، اما این روند در حال تغییر است


حتی میلتون فریدمن که از اصلی‌ترین چهره‌های نئولیبرالیسم است، سال ۱۹۶۵، در مقاله‌ای خودش را کینزی دانسته بود. مسئله این بود که هر چه تحقیقات در اقتصاد کینزی جلوتر می‌رفت، مشکلات لاینحل بیشتری خودشان را نشان می‌دادند. نظریه‌های جاافتاده نمی‌توانستند داده‌های جدید را توضیح دهند و به همین خاطر مکتب تازه‌ای به وجود آمد. تغییر مسیری که با استفاده از کلمات کوهن باید آن را نوعی «انقلاب علمی» نامید. حالا همین اتفاق برای نئولیبرالیسم افتاده است. برای توضیح‌دادن داده‌های جدید، نظریه‌های تازه‌ای در حال صورت‌بندی است.


عکس: رویترز.

رنج سیاهان اهمیت خبری ندارد
سرانجام دخترانی که بوکوحرام دزدیده بود به کجا رسید؟
کتاب زیر درخت تمر هندی سرنوشت این دختران را بعد از آنکه همه فراموششان کردند روایت می‌کند


در آوریل ۲۰۱۴، بوکوحرام که به تازگی با داعش بیعت کرده بود، ۲۷۶ دختر مدرسه‌ای را ربود. برای چند روزی این خبر در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی «داغ» بود و بعد از آن، به فراموشی سپرده شد. اما عایشه سسِی که آن موقع خبرنگار سی.‌ان.‌ان بود، نتوانست این ماجرا را رها کند. حالا کتاب او که حاصل پیگیری مداوم این آدم‌ربایی تا امروز است به انتشار رسیده است و حقیقتی تلخ را پیش چشممان می‌گذارد: رسانه‌ها و دولت نیز در رنج آن‌ها با بوکوحرام همدست بوده‌اند.


عکس:آلامی.

از مردان اندیشه تا فلاسفۀ بزرگ
آخرین مصاحبه با برایان مگی
من نمی‌خواستم آن برنامه‌ها را بسازم، دیگران مجبورم کردند


برایان مگی، فیلسوف انگلیسی تازه‌درگذشته، برای هر کسی که روزگاری به فلسفه علاقه‌مند شده، نام آشنایی است. دو مجموعۀ تلویزیونی بسیار موفق او، «مردان اندیشه» و «فلاسفۀ بزرگ» که بعدها به صورت کتاب نیز منتشر شدند، مشوق خیلی‌ها برای دست و پنجه نرم کردن با مسائل فلسفی شد. اما او در آخرین مصاحبه‌اش از رویۀ دیگری از زندگی‌اش سخن می‌گوید: از تنفر و بی‌اعتنایی‌اش به تلویزیون، از دوران نمایندگی‌اش در پارلمان و کناره‌گیری‌اش از سیاست و البته از فلسفه، یعنی بزرگترین ابتلای تمام عمرش.


عکس: دریمزتایم.

آستانۀ تبدیل‌شدن به انسان
اولین کلمه‌هایی که بچه‌ها به زبان می‌آورند، چه معنایی دارند؟
بعضی‌ها فکر می‌کنند سرنوشت هر آدمی به اولین کلمه‌هایش ربط دارد


اولین کلمه‌هایی که بچه‌ها به زبان می‌آورند، برای پدر و مادر لذتی به‌یادماندنی دارد. خیلی از والدین آن‌ها را ثبت می‌کنند، تاریخ و نحوۀ استفاده‌شان توسط کودکشان را می‌نویسند یا صدا و تصویرش را با گوشی‌هایشان ضبط می‌کنند. برخلاف آخرین کلمات هر انسان که از دوران باستان اهمیت فراوانی داشته‌اند، علاقه به اولین کلمه‌ها گرایشی مدرن است. اندک اندک از خاندان سلطنتی فرانسه تا چارلز داروین، به ثبتِ اولین کلماتِ فرزندانشان توجه کردند، اما واقعاً این کلمه‌ها اهمیتی دارند؟ کتابی جدید سرگذشت این کلمات را بررسی کرده است.