هیولای حکومت‌مندی
نظر بروس رابینز دربارۀ کتاب «راه جدید جهان: دربارۀ جامعه نئولیبرال»

حکومت‌مندی اصطلاحی است که میشل فوکو ابداع کرده است. او می‌خواست توضیح دهد چگونه منطقِ تازۀ نئولیبرالیسم، تلاش می‌کند تا مناسباتِ بازار آزاد را وارد کوچک‌ترین حوزه‌هایی زندگی خصوصی کند. داردات و لاوال، نویسندگانِ کتاب «راه جدید جهان» تلاش کرده‌اند تا تحلیل فوکو را جلوتر برده و جامعۀ نئولیبرال را توصیف کنند.


سبک زندگی
چند دقیقه این ماشین تبلیغات را خاموش کنید
بررسی کتاب «جهان فراتر از ذهن شما: دربارۀ فردشدگی در عصر پریشانی» نوشتۀ متیو کرافورد
پیش از این از متیو کرافورد سخن گفته‌ایم. کتاب تحسین‌شده و پرفروشِ او، جهان فراتر از ذهن شما، خیلی‌ها را واداشته تا چیزی دربارۀ آن بنویسند. در این یادداشت جورج سایلابا می‌گوید برای کرافورد، هجومِ بی‌وقفۀ تبلیغات، مثلِ آلودگیِ زیست‌محیطی است و مبارزه با آن، اقدامی جدی و جمعی طلب می‌کند.


فلسفۀ هنر
کتاب‌های پیشنهادی نوئل کرول برای فلسفۀ هنر
نوئل کرول، فیلسوف هنر، در این مصاحبه از پنج کتابی که در کارش الهام‌بخش بوده‌اند، سخن گفته است. کرول منتقدی فعال و شاعری تازه‌کار بود که به قول خودش «ناخواسته» وارد فلسفۀ هنر شد. او معتقد است فلسفۀ هنر اساساً برای پاسخ‌گویی به مسئله‌ای مدرن پدید آمده: فهم هنر در مقامِ نظامی یک‌پارچه.


فضای سایبری و جهانِ واقعی کجا به هم رسیدند؟
بررسي كتاب «انسان چهاربعدی: راه‌های بودن در جهان دیجیتال» نوشتۀ لورنس اسکات
سال‌های زیادی نیست که اینترنت پا به عرصۀ زندگیِ ما گذاشته است. اما در همین سال‌ها چنان همه‌چیز را در خود غرق کرده‌است که ما هنوز مبهوت و سرگشته‌ایم که چه بلایی دارد سر زندگی‌هایمان می‌آید. اسکات، نویسندۀ این کتاب می‌گوید دنیای مجازی شده‌است بُعد چهارم انسانیت ما.


کتاب جدید پیکتی تأسف‌بار است
بررسی کتاب «اقتصاد نابرابری» نوشتۀ توماس پیکتی
توماس پیکتی بعد از انتشار کتاب سرمایه‌ در قرن بیست‌و‌یکم به ستارۀ اقتصاددانان جهان تبدیل شد. او امسال کتاب جدیدش را به نام اقتصاد نابرابری منتشر کرد. اما پل کروگمن معتقد است این کتاب، از سرمایه بسیار ضعیف‌تر و اساساً گامی به عقب است.


فلسفهٔ حقوق
پساواقع‌گرایی و فرایند حقوقی
واقع‌گرایی حقوقی در طول دو دهه گذشته همواره مورد توجه محققان حقوقی آمریکا بوده است. قریب به اتفاق استادان رشتۀ حقوق در ایالات متحده، به موضوع واقع‌گرایی حقوقی توجه نشان داده‌اند. توجه به واقع‌گرایی و تفاسیر آن نقاط عطف بسیاری را در اندیشۀ حقوقی آمریکا آشکار می‌کند. می‌توان چنین بیان نمود که واقع‌گرایی نشانۀ تولد مطالعات حقوقی بصورت علمی و با رویکرد اجتماعی بود؛ واقع‌گرایی ماهیت ذاتاً سیاسی فرایند حقوقی را به نمایش گذاشت؛ البته به عقیدۀ برخی از منتقدان خاص، واقع‌گرایی، فلسفهٔ حقوقی پوچ‌گرا و خودکامه بنا می‌نهد. این مقاله قصد ارزیابی این دسته از انتقادات و یا دیگر تفاسیر از فلسفهٔ حقوق واقع‌گرایی را ندارد. هدف این مقاله تحلیل روش‌هایی است که جریان‌های پساواقع‌گرایی در فلسفهٔ حقوق ایجاد نموده‌اند و آن را نسبت به بینش‌های اولیۀ واقع‌گرایی متمایز ساخته‌اند.


فلسفه و اقتصاد
از برج عاج فلاسفه تا کسب‌وکارهای سعادت‌بخش
اغلب صاحبانِ مشاغل دربارۀ نیازهای بشری عمیقاً و وسیعاً نمی‌اندیشند؛ ازاین‌رو غرقِ در دریافت‌های سطحی از مشتریانشان هستند. مؤلفه‌های تحقیقاتی آن‌ها به شدت از بصیرت‌های علمی و جامع فرهنگی، روان‌شناختی و اجتماعی جداست و پرسش‌هایشان معمولاً دربارۀ چیزهایی نادرست است. مثلاً هتل‌داران از خودشان می‌پرسند: «چه‌طور می‌توانیم در رقابت میان هتل‌ها برنده شویم؟» درحالی‌که باید بپرسند: «هتل کجا‌ها می‌تواند به خودِ واقعیِ انسان‌ها کمک کند؟»

مطالعات ترجمه
آیا ترجمه هنر است یا مساله ریاضی؟
آیا ماشین‌های ترجمه می‌توانند جایگزین مترجم‌های انسانی شوند؟
دانشگاه ایلینوی، امسال، میزبانِ ماراتنی در حوزۀ ماشین‌های ترجمه بود؛ اما تقریباً همۀ شرکت‌کنندگان این ماراتن، مهندسان کامپیوتری بودند که یک زبان بیشتر بلد نبودند. نخندید، چون وقتی قرار باشد با همۀ زبان‌ها سروکار داشته باشید، دانستن یکی دو زبانِ بیشتر، کمکی نمی‌کند.

اگر نمی‌خواهی اخراج شوی، باید بخندی
فرهنگ ساعات‌های کاری بالا، فضای بسیار رقابتی، و مردمی که می‌کوشند از دیگران و یا حتی از خودشان پیشی بگیرند، فشار روانی شدیدی ایجاد می‌کند که برای تسکین یافتن آن به آرام‌بخش‌هایی چون مراقبه و تمرینِ تمرکز نیاز است. اما مربی‌های شادی و انرژیِ مثبت در شرکت‌ها و کارخانه‌ها، به جایِ آنکه دغدغۀ اصلاحِ محیط کار را داشته باشند، مدام به کارمندان یاد می‌دهند که چطور با شادی و خوشگذرانی مشکلات کار را تحمل کنند. انگار کسی پشتِ سر هم، توی صورتِ شما مشت بزند، و در همان حال نصیحتتان کند که مشت‌خوردن آنقدرها هم بد نیست. لطفاً ازش لذت ببر.

کسالت؛ شیطانی که هر روز عصر سراغمان می‌آید
مروری بر کتابِ «دلشوره: تاریخی ادبی و فرهنگی» نوشتۀ فرانسیس اُگرمن
رسالۀ کوتاهِ اُگرمن شبیهِ حدیثِ‌نفسی است که از اتاق اعتراف شنیده می‌شود، هرچند اینجا کشیشی نیست که او را به مجازاتی محکوم کند و بیامرزدش. او وقتی به ملامت‌های بی‌مقدمۀ خودش از زندگی گوش می­دهد، ‌ناگزیر می‌فهمد که ذهنش دستگاهی منطقی نیست، بلکه مزاحمی غیرمنطقی‌ست. اُگرمن می­گوید دلشوره مشخصاً وقتی آغاز می‌شود که آدم سوالی از خودش بپرسد که اینطور شروع شود: «چه می­شود اگر...؟» چه می­شود اگر صدای زنگ خطر را نشنوم، از قطار جا بمانم، به مصاحبه نرسم، یا کارم را از دست بدهم؟

آمریکایی‌های پرشین
از نظر نیلو مستوفی، تعلق ایرانیان آمریکایی به ملتی که رابطه‌ای پریشان و تنش‌زا با ایالات متحده دارد، یا داشتن والدینی که به این ملت تعلق دارند، منجر به «سرگشتگی هویت ایرانی-آمریکایی» شده است. کریم و رحیمیه نیز در تحقیق دیگر، به این نتیجه رسیدند که بسیاری از ایرانیان ساکن در آمریکا، در تلاش برای تفکیک خود از جمهوری اسلامی ایران و تاریخ خصومت‌های بین ایران و آمریکا، خیلی وقت‌ها تعبیر «پرشین» را به عنوان خاستگاه ملی‌شان انتخاب می‌کنند.