جهادی‌های جدید کیستند؟
آن‌ها برای مُردن به خاورمیانه می‌آیند
زندگی‌نامۀ تروریست‌های «بومیِ» اروپایی نشان می‌دهد که آن‌ها نهیلیست‌هایی خشونت‌طلب هستند

اولیویه روآ برای نوشتن کتاب جدیدش، سراغ زندگیِ جوانانی رفته که از اروپا به داعش و دیگر گروه‌های سلفی پیوسته‌اند و نهایتاً خود را در عملیاتی انتحاری منفجر کرده‌اند. روآ دریافت که زندگیِ این جوانان شباهت‌هایی انکارناپذیر با همدیگر داشته: اغلب دورانی از بی‌بند‌و‌باری را گذرانده‌اند، سپس ناگهان نوزایی دینیِ شدیدی را تجربه کرده‌اند و به فاصله‌ای کوتاه به استقبال جنگ و انتحار رفته‌اند، اما آنچه هیچ‌وقت اهمیتی برایشان نداشته، خود اسلام بوده است.



هیوبرت لِدِرِر دریفوس (۲۰۱۷-۱۹۲۹)
هیوبرت دریفوس، فیلسوف هوش مصنوعی، درگذشت
دریفوس استدلال می‌کرد که رؤیای هوش مصنوعی بر پایۀ چند پیش‌فرض مخدوش است

هیوبرت دریفوس، فیلسوف سرشناس، ۲۲آوریل در ۸۲سالگی بر اثر سرطان درگذشت. دریفوس را بیشتر با کتاب تاثیرگذارش، «آنچه کامپیوتر نمی‌تواند انجام دهد»، می‌شناسند، کتابی که ابتدا مایۀ عذاب و درنهایت الهام‌بخش محققان هوش مصنوعی شد. اما دریفوس در نیم‌قرن گذشته مشارکت بیشتری در فلسفه داشت. شان کلی، استاد فلسفۀ هاروارد، دربارۀ او گفته است: «اغراق نیست اگر بگوییم دسترسی فیلسوفان انگلیسی‌زبان به متفکرانی همچون هایدگر، مرلوپونتی و میشل فوکو به لطف ترجمه و تفسیرهایی است که ابتدا دریفوس عرضه کرد.»



کتابی که از پذیرش نقایصمان دفاع می‌کند
پاکی توهمی دست‌نیافتنی است
کسی که در این جهان زندگی می‌کند، به‌طور قطع، آسیب و زیان به بار می‌آورد

افرادی هستند که فقط سبزیجات می‌خورند، با دوچرخه سفر می‌کنند یا لباس‌هایی می‌پوشند که صددرصد از الیاف طبیعی است. این افراد بر این باورند که این رویه حیاتی پاک، خالص و اخلاقی برایشان به ارمغان می‌آورد و جهان جای بهتری برای زیستن می‌شود. اما، الکسیس شاتوِل، نویسندۀ کتاب «علیه پاکی: اخلاقی زیستن در زمان‌های مخاطره» نظر دیگری دارد. او می‌گوید تمرکز بر حفظ معصومیت و خوبی خود نه‌تنها به حل مشکلات دنیا کمک نمی‌کند، بلکه نتیجۀ منفی به بار می‌آورد.



الزامات کشاورزی پایدار
افسانۀ محصولات ارگانیک را دور بریزید

آینده کشاورزیِ پایدار با فناوری‌های هوشمند و تولید در مقیاس کلان گره خورده است

جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ احتمالاً از نُه میلیارد نفر بیشتر خواهد شد و سه‌چهارم این جمعیت شهرنشین خواهند بود. برای تأمین امنیت غذایی چنین جمعیتی، به دو برابر کلِ غذایی که امروز در جهان تولید می‌شود نیاز داریم. لطفاً به این مسئله بیاندیشید و دست از نوستالژی میوه‌های دست‌چین‌شده از شاخه و گوشت و لبنیات محلی دست بردارید. تولید غذا به این شیوه‌ها نه به نفع زندگی انسان‌هاست و نه به سود محیط‌زیست.



مارپیچ جنگ علیه تروریسم
این جهان دیگر روی صلح را نخواهد دید
گفت‌وگوی شان ایلینگ با مارک دنر

بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ایالات متحدۀ آمریکا جنگ علیه تروریسم را آغاز کرد. آنچه قرار بود مبارزه‌ای سریع و قاطع برای مجازات مسئولان این حمله باشد، امروز تبدیل شده است به جنگی با سایه‌ها در سراسر جهان. تعقیب و گریزی که به بیش از ۱۰۰ کشور جهان کشیده شده است و هیچ نشانه‌ای از پایان آن در دست نیست. آخرین کتاب مارک لنر، «مارپیچ»، تلاشی است برای فهم این جنگ همیشگی.


درپی یک نظریۀ پسالیبرال دربارۀ آزادی بیان
پسالیبرالیسم و آزادی بیان

مباحثات در مورد آزادی بیان اغلب در مرزهای مشخصی از هم جدا می‌شوند

امروزه مناقشات در مورد آزادی بیان بیش از هر زمان دیگری اخبار را پر کرده است. این مناقشات، به‌ویژه، زمانی بالا می‌گیرند که دونالد ترامپ اظهارنظر می‌کند. بدون‌شک، مقصود از «بیان» تنها کلمات نیست، بلکه سایر رفتارهای پیام‌رسان را نیز در بردارد. اما، باید پرسید آیا تلقی واحدی از این آزادی و حدود و ثغور آن وجود دارد؟ نقدهای جنبش‌های انتقادی به این آزادی چیست؟ اریک هاینز، استاد دانشگاه کویین مری، می‌کوشد از منظری پسالیبرال به این پرسش‌ها پاسخ دهد.


آیا سازمان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بشردوستانه بقایای مدلی امپریالیستی از نیکوکاری هستند؟
آیندۀ فعالیت‌های بشردوستانه
بشردوستی تحت شرایط خاص تاریخی‌ای شکل گرفت که دیگر وجود ندارند

آنچه بسیاری از سازمان‌های بشردوست انجام می‌دهند‌ این است که عکسی از کودکی درحال‌رنج را به‌عنوان نمایندۀ تمام رنج‌های قابل‌تصور نشان می‌دهند و می‌گویند «آنچه در حال وقوع است وحشتناک است و شما علاقه‌ای به شنیدن همۀ ماجرا نخواهید داشت.پولتان را به ما بدهید و ما این رنج و درد را به پایان خواهیم رساند.» اما آیا این تمام ماجراست؟ آیا آن‌ها صرفاً سازمان‌هایی برای تحویل کمک‌های بشردوستانه‌اند ؟ منظور از سازمان‌های بشردوستانه چیست؟


تکامل فرهنگی
آگاهی توهمی فهم‌ناپذیر است
مروری بر کتاب از باکتری تا باخ و بالعکس: تکامل اذهان نوشتۀ دنیل سی. دنت

دنیل دنت از مشهورترین فیلسوفان زندۀ دنیاست. او بزرگترین نظریه‌پرداز دنیای مدرن را داروین می‌داند و می‌کوشد نظریۀ تکامل و انتخاب طبیعی را در پژوهش‌هایش دربارۀ فلسفۀ ذهن و فلسفۀ آگاهی به‌کار گیرد. آخرین کتاب او که یکی از جنجالی‌ترین نوشته‌های او تا به امروز بوده است، می‌خواهد تکامل را «از باکتری تا باخ» دنبال کند. پروژه‌ای عظیم که تامس نیگل آن را نهایتاً شکست‌خورده می‌داند.


از چرچیل تا اوباما
بزنگاه‌های حساسِ زندگیْ شخصیتِ آدمی را می‌سازند
لحظه‌های تعیین‌کنندۀ زندگی لزوماً آشکار نیستند

ساده‌ترین رویکرد به «زندگی‌نامه» این است که از زمان تولد شروع کنیم، به نقطۀ مرگ برسیم و هرچه را هم بین این دو رویداد هست ثبت و ضبط کنیم. توجیه این رویکرد این است که طول زندگی یک ماجرای خطی است. اما آیا همۀ لحظات زندگیْ با یکدیگر برابرند؟ کندیس میلارد، ستون نویس گاردین، می‌گوید در زندگی لحظه‌هایی وجود دارند که برابر با سایر لحظات نیستند، این لحظات ما را متحول می‌کنند و زندگی ما را به کلی تغییر می‌دهند.


معناهای راه‌رفتن
ببین چطوری راه می‌ره
شیوۀ راه‌رفتن شما دربارۀ شخصیتتان حرف می‌زند، ولی نه آن حرف‌هایی که شما دلتان می‌خواهد

شیوۀ راه‌رفتن آدم‌ها، مثل چهره یا لباس‌هایشان برای ما معنادار است. ما از روی راه‌رفتن دیگران دربارۀ شخصیت و احساساتشان قضاوت می‌کنیم. اینکه مصمم و جدی هستند، یا بیخیال و سربه‌هوا، اینکه شاد و خوشحالند یا غمگین و عصبانی. البته تحقیقات متعدد روان‌شناختی نشان می‌دهند قضاوتِ اکثرِ آدم‌ها دربارۀ شخصیتِ دیگران از روی شیوۀ راه رفتنشان غلط است، اما یک گروه از انسان‌ها به شکلِ عجیبی در این قضاوت‌ها ماهرند: قاتلانی که بیماری‌های روانی دارند.


جامعۀ پساحقیقت
من دانشمندم و به فکت‌ها باور ندارم
دانشمندان هیچ‌چیز را «اثبات» نمی‌کنند؛ کاری که آن‌ها می‌کنند جمع‌آوری شواهد است

دانشمندان هیچ‌چیز را «اثبات» نمی‌کنند. آنچه انجام می‌دهند جمع‌آوری شواهدی است که گاهی پشتیبان پیش‌گویی‌هایشان است و گاه نیست. گاهی می‌شود که اعمالی را بارها و بارها انجام می‌دهند و هر بار که نتیجۀ یکسانی می‌گیرند، نتیجه را فکت می‌نامند. اما ما می‌توانیم بر این مطلب احتجاج کنیم که یافته‌های هر آزمون علمی‌ای که ترتیب داده شده است، تقریباً بالضروره، باطل‌اند؛ آن‌ها صرفاً اندکی درست‌تر از مطالعات ماقبلشان‌اند. کافی است که چشم بگردانید و به تاریخ بنگرید.


روان‌شناسی اضطراب
بلاتکلیفی چطور هیزم به آتش اضطراب می‌ریزد؟
عدم انطباق با ناشناخته‌­های زندگی می‌­تواند به نگرانی و دل‌شوره ختم شود

همۀ ما در طول زندگی بارها در موقعیت‌هایی قرار می‌گیریم که تردید و بلاتکلیفی بر ما مستولی می‌شود. یعنی، می‌­دانیم که آینده‌­ای هست، اما نمی‌­دانیم در آینده چه اتفاقی می‌­افتد. اینکه ندانیم چه باید کنیم، ندانیم چه اتفاقی می‌افتد، ندانیم مردم چه فکری می­‌کنند و دربارۀ ما چه احساسی دارند، شرایط را برای اضطراب و دلشوره مهیا می­‌کند. جولی بک، ستون‌نویس مجلۀ آتلانتیک، در این نوشتار نظرات و راهکارهای روان‌شناسان برای مقابله با بلاتکلیفی را جمع‌آوری کرده است.


موسیقی و کار
بهترین موسیقی برای کار سکوت است
در انجام کارهای فکری هر چیزی جز سکوتْ به عملکرد افراد آسیب می‌زند

تحقیقات نشان می‌دهد که بهترین چیز برای گوش دادن، مخصوصاً برای اغلب کارمندان و کسانی که کار فکری می‌کنند این است که چیزی گوش ندهند. وقتی که سکوت و موسیقی، در تقابل با هم قرار می‌گیرند، آشکار می‌شود که انسان‌ها در سکوت بهتر کار می‌کنند. پس اگر گوش دادن به موسیقی، حین انجام کار، این‌قدر بد است، چرا بسیاری از ما چنین کاری می‌کنیم؟