فهم مصرف: آزادی یا سرکوب؟
نظریه‌های مصرف
مروری بر نظریه‌های مصرف از بنیان‌گذارانِ اولیه جامعه‌شناسی تا مسائل پیشِ رو

نطفۀ جامعه‌شناسی در بحبوحۀ انقلاب صنعتی بسته شد. شاید به همین دلیل بود که جامعه‌شناسان اولیه به «تولید» بسیار بیشتر از «مصرف» اهمیت می‌دادند. آن‌ها یا به مصرف بی‌اعتنا بودند یا آن را نکوهش می‌کردند. اما هر چه جلو رفته‌ایم، مصرف اهمیت بیشتری پیدا کرده است. نسلِ جدید جامعه‌شناسان این موضوع را از جوانب گوناگون کاوش کرده‌اند، اما هنوز راه‌های نرفتۀ بسیاری باقی است. جرج ریتزر در این مقاله مروری جامع بر نظریه‌های مختلف دربارۀ مصرف ارائه کرده است.


جماعت عجیب‌ها
آنچه به‌عنوان علم می‌شناسیم، اغلب، علم «عجیب‌هاست»
عمدۀ آنچه گمان می‌کنیم دربارۀ بشریت می‌دانیم نتیجۀ مطالعه روی غربیِ تحصیلکرده و ثروتمند است

اهالی قبیلۀ اتورو و کالولی رسم عجیب و غریبی برای مردشدن پسرها دارند. حالا اگر کسی بخواهد ماهیت نوجوانی مدرن را جمع‌بندی کند، مطمئناً در ابتدا سراغ کالولی و اتورو نمی‌رود. اما چند سال پیش سه محقق در ونکوور به این نتیجه رسیدند که بخش عمدۀ آنچه گمان می‌کنیم دربارۀ کل بشریت می‌دانیم، به‌واقع، نتیجۀ مطالعه روی قبیلۀ دیگری است که، به‌اندازۀ آن دو نمونه، از جریان اصلی تجربۀ بشری فاصله دارد: دانشجویان امریکایی دورۀ کارشناسی.


عصب‌شناسی سکوت
سکوت جهانی است ناشناخته
برخلاف باور عامه، آرامش و سکوت، هیاهویی تمام‌عیار در ذهن ایجاد می‌کند

در دنیای پرهیاهوی ما، سکوت متاعی گران‌قیمت و کمیاب است. دلمان می‌خواهد در دشتی ساکت، آرام بگیریم و به آسمان خیره شویم، بدون آنکه صدایی مهارناپذیر خلوتمان را به هم بزند. اما این حس ظریف و خوشایند، برای چند دانشمندِ عصب‌شناس به پدیده‌ای پیچیده و ناشناخته تبدیل شد: سکوت با ذهن ما چه می‌کند؟ به چه کارمان می‌آید و چگونه باید آن را فهمید؟


علیه یقین علمی
اگر اشتباه کرده باشیم چه؟
مروری بر کتاب «اگر بر خطا باشیم چه؟ اندیشیدن به حال چنان‌که گویی در گذشته اتفاق افتاده است» نوشتۀ چاک کلاسترمن

پیش‌تر در مطلبی با عنوان «من یک واقع‌گرای ساده‌لوحم و به نظرم خورشید دور زمین می‌چرخد»، برشی از کتاب جدید چاک کلاسترمن را منتشر کردیم. کتاب کلاسترمن دامنه‌ای گسترده از مضامین مختلف را دربرمی‌گیرد: چگونه ممکن است درک کنونی ما از فیزیک و زمانِ تاریخی اشتباه باشد؟ چگونه توانستیم از خلاقیت و نبوغ ادبیِ حقیقی چشم‌پوشی کنیم؟ کافکاهای گمنام‌ در میان ما و نسل آینده، هزاران سال پس‌ازاین، چه برداشتی از اشتیاقمان به تلویزیون و ورزش‌های حرفه‌ای و راک‌اندرول خواهند داشت؟ چگونه ممکن است واقعیتْ مطلقاّ بیگانه از چیزی باشد که اکنون به نظر می‌رسد؟