چطور دربارۀ کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم حرف بزنیم؟

این نوشته، بخشی از کتاب بایار است. او در این بخش توضیح می‌دهد چگونه دربارۀ کتاب‌هایی حرف بزنید که اسمشان را شنیده‌اید، اما هیچ‌وقت ذره‌ای از آن‌ها را نخوانده‌اید. او با مثال‌زدنِ شخصیت یک کتابدار در رمانی از موزیل، بحث خود را ادامه می‌دهد و می‌گوید: وقتی می‌توان دیدگاهی کلی دربارۀ کتاب‌ها داشت، خواندن کتاب خاصی فقط اتلاف وقت است.

دین و فرهنگ
هرچه بیشتر اعتقاد داشته باشید کمتر می‌دانید
گفتگوی کسپر ملویل با الیویه روآ نویسندۀ کتاب «جهل مقدس»

استنتاج‌های روآ دربارۀ جهل مقدسِ دیندارانِ جدید، برمبنای مطالعات مدقانه‌اش دربارۀ رتوریکِ موعظه‌ها و دعوت‌های این دین‌داران به دست آمده است. در ادیان سنتی دعوتِ دینی «در فرهنگ و خصوصاً واژه‌های قومی و زبانی جای گرفته» و به همین دلیل، می‌توانیم بگوییم با فرهنگِ مردمانِ نوکیش کاملاً پیوند خورده است، مثل مسیحیت در آمریکای لاتین. اما در دین‌های جدید چنین نیست. «این دین‌ها می‌توانند مرزها را در ‌نوردند، به هرجایی بروند و چیز واحدی را به همه بگویند. این واعظان محصولی می‌فروشند که کالایی جهانی است. و در همه‌جا مثلِ هم است، چیزی مانند کوکاکولا.»

سه قرن درگیری با ایدهٔ زوال فرانسه
بررسی کتاب «خودکشی فرانسه» نوشتهٔ اریک زمور

در سال ۲۰۱۴ اریک زمور کتابی با عنوان خودکشی فرانسه منتشر کرد. این کتاب کیفرخواستی بی‌رحمانه ضد فرانسۀ معاصر بود. کتابِ زمور، مدت‌ها، صدر جدول پرفروش‌ترین کتاب را اشغال کرده بود. در سال ۲۰۱۵، تسلیم، اثر میشل ولبک منتشر شد؛ رمانی پیش‌گویانه دربارۀ پیروزی حزبی اسلام‌گرا در فرانسۀ سال ۲۰۲۲ و مرگ تدریجی ارزش‌های فرانسوی. اتفاقی که برای خودکشی فرانسه افتاده بود برای تسلیم، با شدتی بیشتر به راه افتاد. هر دو کتاب در یک نکته اشتراک داشتند: اعلامِ زوالِ فرانسه.



فلسفهٔ حقوق
حقوق و اقتصاد

اگرچه نخستین نسل دانشمندان کارآمدی‌گرا برای مدت‌های طولانی تحلیل اقتصادی را در برخی حوزه‌های حقوقی، مانند حقوق تجارت و قوانین ضدانحصار، اعمال کردند اما نسل دوم دانشمندان حقوق و اقتصاد اصول اقتصادی را به تحقیق در تمام مسائل حقوقی حتی در شاخه‌های حقوق جزا و حقوق خانواده سرایت دادند. بی‌شک یکی از موفق‌ترین ابتکارات در دانشکده‌های اقتصاد در قرن اخیر خلق یک رشتۀ حقوقی جدید به نام حقوق و اقتصاد است.


نوشتن ورایِ وادی فلسفه؛ گفتگو با سایمون کریچلی

تئاتر حافظه در قالب داستان است که با خاطرات شخصی کریچلی و تاریخِ فلسفهٔ حافظه درهم می‌آمیزد و در آن ایده‌های فلسفی‌ای نظیر معضل آگاهی یا تکنیک‌های ادبی چون راوی غیرقابل اعتماد با یکدیگر ممزوج شده‌اند. تئاتر حافظه اثری تحسین‌شده در ژانری تلفیقی است که هم به داستان پهلو می‌زند هم به خاطره و مقاله؛ اثری که ناقدان، تأثیرِ ادبیِ فیلسوف معاصری دیگر که به ادبیات روی آورد، یعنی «امبرتو اکو» را بر آن واضح دانسته‌اند، با این حال همانطور که «جاناتان لتام» گفته است، تمامی پروژهٔ فکری کریچلی را می‌توان ذیل تلاش برای بازگرداندن فلسفه به خانهٔ نخستش یعنی ادبیات تعریف کرد، بدین معنا تئاتر حافظه نخستین فرارَوی کریچلی از وادی فلسفه نیست.


ادبیات سیاسی
سانسور‌شده‌ترین نویسندۀ چین علیه مائو
دربارۀ یان لیانک، پر افتخارترین نویسندۀ چین و بررسی آثار او

یان لیانک، نویسندۀ چینی ساکن پکن، در سال ۱۹۵۸ به دنیا آمد. آثار او به داشتن لحنی هجوآمیز و در عین حال شاعرانه مشهور است. وی برندۀ جایزۀ ادبی فرانتس کافکا و نامزده جایزۀ بوکر است. کتاب رویای روستای دینگ او را اغلب با طاعون اثر آلبر کامو مقایسه می‌کنند. ‏بیشتر آثار وی در چین ممنوع شده یا بسیار سانسور شده است. در این نوشتار یاکوب میکانووسکی، نویسنده و منتقد ادبی ضمن معرفی اجمالی یان لیانک و مروری مختصر بر آثار وی تلاش می‌کند تا با بررسی آخرین رمان او تصویری از اوضاع و احوال فرهنگی-اجتماعی چین ترسیم کند.


رسانه‌های اجتماعی
فیسبوک سایر رسانه‌ها را می‌بلعد
چطور ویدیوهای پخشِ خودکار فیسبوک سایر رسانه‌ها را از دور خارج می‌کند

قاعدۀ بازی در فضای مجازی چندسال پیش برهم خورد. این‌بار رسانه‌های اجتماعی قواعد را از نو نوشتند و رفته‌رفته تعداد بیشتری از مردم اطلاعاتشان را از توییتر و فیسبوک به‌دست آوردند. الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی، هم به نسبت دموکراتیک‌تر و هم از لحاظ قواعد بازی، آسان و ساده بودند. فیسبوک می‌توانست هر موضوعی را مانند ویروس منتشر کند. نتیجه این ‌شد که مطالب نشریۀ معتبری چون نیویورک‌تایمز تحت‌الشعاع تیترهای جیغ سایت‌هایی قرار می‌گرفت که حتی نامشان را هم نشنیده بودید. اما به‌نظر می‌رسد باز هم بازی درحال عوض شدن است. شاید پخش خودکار ویدیوها در فیسبوک فقط آغازِ کار باشد.
اقتصاد سیاسی
کوربینومیک را جدی بگیریم
جایگزین‌های پیشنهادی جرمی کوربین برای سیاست‌های ریاضتی

ریاضت مالی، در انگلستان، آن‌چنان در خرد عرفی نهادینه شده است که هرکس در حوزهٔ عمومی آن را به چالش بکشد، چپ‌گرایی خطرناک تلقی می‌شود. جرمی کوربین، دردانهٔ کنونی عالم سیاست، آخرین قربانی این انتقاد همگانی بوده است. کوربین برای سیاست ریاضتی کنونی انگلستان دو جایگزین پیشنهاد کرده است:‌ تأسیس بانک سرمایه‌گذاری ملی و پیشنهاد دیگر همان چیزی است که کوربین نامش را «تسهیل کمی مردم» گذاشته است.

مطالعات ترجمه
ویژه‌نامه: روز جهانی ترجمه

به مناسبت روز جهانی ترجمه تلاش کرده‌ایم در قالب این ویژه نامه برجسته‌ترین مطالب دربارۀ ترجمه را تقدیم کنیم. آنچه در این ویژه نامه می‌خوانید: یادداشت لوک هاردینگ در گاردین دربارۀ نقش مترجمان در دیدارهای رسمی رهبران کشورها، مصاحبۀ آرتور دیکسون با استر آلن و سوزان برنوفسکی دربارۀ کتاب اندرونی ترجمه، مصاحبۀ سایت رامپوس با گرگوری رباسا، یادداشت بنیامین پلوف در نیشن دربارۀ دلایل برتری ترجمه بر متن اصلی، بررسی کتاب «فرهنگ واژگان ترجمه ناپذیر: لغت‌نامه‌ای فلسفی»، یادداشت گیدیون لویس-کرائوس دربارۀ اینکه آیا ماشین‌های ترجمه می‌توانند جایگزین مترجم‌های انسانی شوند؟، یادداشتی دربارۀ شرایط امکان ترجمه، چند نکته دربارۀ فنون ترجمه و در آخر گفتگو با آنتونیو اسکارمتا دربارۀ ترجمه در سینما.

فلسفۀ حقوق
مقدمه‌ای بر فلسفۀ حقوق
بررسی کتاب «مقدمه‌ای بر فلسفۀ حقوق» نوشتۀ ناتان روسکو پاند

«تکلیف انسان آزاد از لحاظ حقوقی با دنیای عینی» ایدۀ اصلی پاند در این کتاب است. او معتقد است کارکرد فلسفۀ حقوق تدوین یک نظریۀ کلی از حقوق مطابق با منافع (امنیت عمومی در درجۀ اول) جامعه است.

نژادپرستی ذاتی نیست
گفتگو با فرانسیسکو بتنکورت استادِ کینگز کالج لندن دربارۀ نژادپرستی و تاریخ‌نگاری آن

استادِ کینگز کالج و نویسنده تاریخ جامع نژادپرستی از جنگ‌های صلیبی تا قرن بیستم می‌گوید: «نژادپرستی یک ویژگی ذاتی نیست، بلکه تحت شرایط خاصی بروز می‌کند». فرانسیسکو بتنکورت پنج کتاب را برگزیده است که الهام‌بخش او در این زمینه بوده‌اند.