تازه‌ترین گفت‌وگو با نوام چامسکی
فیلسوفِ پیر و جهانِ دیوانه
گفت‌وگوی وایوز ترایانتافیلو با نوام چامسکی

نوام چامسکی، فیلسوفِ تلخ‌کامِ مشهور، اکنون در آستانۀ نود سالگی است. اما هنوز می‌نویسد و سخن می‌گوید. او در آخرین مصاحبۀ خود از چپ‌گرایی در جای‌جای دنیا حرف می‌زند، یادی از فیدل کاسترو می‌کند و همزمان به دغدغۀ همیشگی‌اش باز می‌گردد: نقدِ سیاست‌های ایالات متحده. و در آخر، با بیم و امید، می‌گوید این جوانانِ آمریکایی هستند که قبل از همه باید در برابر ترامپ مقاومت کنند.


ساختِ سکوت
آخرین فیلم اسکورسیزی دینی‌ترین فیلم اوست
«سکوت» فیلمی دربارۀ ایمان و آزمون است، اما ساخت آن نیز آزمونی برای کارگردانش بوده است

فیلم جدید اسکورسیزی، که اکران آن به‌تازگی آغاز شده است، اقتباسی است از رمانِ شوساکو اندو به نام سکوت. داستانِ مبلغانی مسیحی که به ژاپنِ قرن هفدهم سفر کرده‌اند. کارگردانِ «گاو خشمگین»، که از هفده سال پیش در صدد ساختنِ «سکوت» بوده است، در این مصاحبه دربارۀ دلمشغولیِ طولانی‌مدت خود به مسائل مذهبی حرف می‌زند، داستان شگفت‌انگیز آشنایی‌اش با رمان سکوت را بازمی‌گوید و از دشواری ساختنِ فیلمی دربارۀ یقین دینی در عصرِ بی‌یقینی سخن می‌گوید.


نظام عدالت کیفری و بازتوان‌بخشی زندانیان
در زندان‌های دنیا چه می‌گذرد؟
مروری بر کتاب «ملت‌های دربند: سیاحت عدالت در زندان‌های سراسر دنیا» نوشتۀ بَز دری‌سینگر

بَز دری‌سینگر استاد انگلیسی دانشکدۀ عدالت کیفری نیویورک است. او رسالت خود را فراتر از دانشگاه می‌داند و، برخلاف بسیاری از استادان، برج عاج‌نشینِ آکادمی نیست. او به میان زندانیان می‌آید، برای آن‌ها کلاس‌‌هایی در سطح دانشگاه تشکیل ‌می‌دهد و معتقد است برای زندانی‌ها هر واژه قطره‌ای از آزادی است. کتاب اخیر دری‌سینگر، «ملت‌های دربند»، گلچینی است از خاطرات بازدید‌هایش از زندان‌های جهان: از آفریقا گرفته تا تایلند و استرالیا.


همدلی مفهومی جانب‌دارانه است
علیه همدلی
مروری بر کتاب «علیه همدلی؛ دفاعیه‌ای بر دل‌سوزی عقلانی» نوشتۀ پل بلوم

به‌نظر پل بلوم، استاد روان‌شناسی دانشگاه ییل، همدلیْ یکی از گاوهای مقدس فرهنگ ماست که باید با ملاطفت به مسلخ برده شود. او متذکر می‌شود که بیش از ۱۵۰۰ کتاب در سایت آمازون فهرست شده که «همدلی» در عنوان اصلی یا فرعی آن‌ها جای گرفته است. با‌این‌حال، در بسیاری از موارد، همدلی می‌تواند ما را از موضوع اصلی غافل کند، باعث شود که بسیاری را فدای یک نفر کنیم یا نزدیکانمان را ناعادلانه به دیگران ترجیح دهیم.


ادبیات و سیاست
خبرکِش‌ها: چطور سیا بهترین نویسندگان جهان را فریب داد؟
کارنامۀ مداخلات آمریکا، از گواتمالا تا افغانستان، رشته‌ای بلند از شکست‌هایی است که باید به‌دستِ پروپاگاندیست‌ها بازنویسی می‌شد

در این سال‌ها، ارتباط پیوسته و برنامه‌ریزی‌شدۀ هالیوود با سازمان سیا موضوع چند کتاب محققانه، ازجمله «دلقک‌ها و آدم‌کش‌ها» بوده است. اما ارتباط سیا با هنرمندان به عرصۀ سینما محدود نمی‌شود. تحقیقِ جدید جوئل ویتنی دربارۀ مجلات ادبی در دورۀ جنگ سرد نشان می‌دهد سیا با حمایت‌کردن یا تحت‌فشارگذاشتنِ مجلاتی مثل پاریس ریویو درصدد بازنویسی رسوایی‌های ایالات متحده بوده است.


 نقشه‌ها و سیاست
آیا گوگل‌مپس طرف‌دار رژیم صهیونیستی است؟
نقشه‌های گوگل و اپل با نامرئی‌کردن روستاهای فلسطینی ویرانی آن‌ها را تسهیل می‌کنند

در تصویر آشنایی که فیلم‌ها از «اتاق جنگ» نشان می‌دهند، فرماندهان همیشه گردِ میزی جمع شده‌اند که روی آن یک نقشه پهن شده است. همین تصویرْ گویای جایگاهی است که نقشه‌ها در بازی تاج‌وتختِ جهانی ایفا می‌کنند. همۀ نقشه‌ها سیاسی‌اند و این مسئله حتی دربارۀ نقشه‌های گوگل و اپل نیز صادق است. مهم‌‌ترین نقشه‌های آنلاینْ جدیدترین شهرک‌های اسرائیلی در مناطقِ اشغالی را نشان می‌دهند، اما روستاهایِ قدیمی فلسطینی را نه.


 فلسفۀ مجازات
مجازات در عدالت کیفریِ مدرن چه جایگاهی دارد؟
نوع بشرْ گونه‌ای تنبیه‌گر است، به این دلیل که موجودی اجتماعی است و برای رسیدن به اهدافش به همکاری دیگران نیاز دارد

کیفردهی یا مجازات یکی از قدیمی‌ترین نهادهای بشری است. یکی از رایج‌ترین نظریات در حوزۀ فلسفۀ مجازاتْ نظریۀ تلافی‌جویی است. قائلین به نظریۀ تلافی‌جویی بر این باورند که انسان‌ها باید مجازات شوند چون استحقاق آن را دارند. اما آیا این نظریه در نظام مدرن عدالت کیفری نیز همچنان مقبول است؟ نیل لوی استاد عصب‌شناسیِ اخلاق در دانشگاه آکسفورد معتقد است، ازآنجاکه مجازات افرادْ دربردارندۀ آسیب به آن‌هاست، باید از مجازات تلافی‌جویانه خودداری کنیم، مگر اینکه بتوانیم استدلالی قابل‌اتکا ارائه کنیم.


مرز سیاست و زندگی
زیدی اسمیت: فکرش را هم نمی‌کردم که دربارۀ سیاست بنویسم
نویسندۀ مشهور انگلیسی دربارۀ جایگاه سیاست در کار ادبیات سخن می‌گوید

رمان‌های زیدی اسمیت، نویسندۀ مبتکری که خیلی‌ها را مفتونِ سبک خاص نوشتنِ خود کرده است، سیاسی نیستند. اما در این سال‌ها بخشی از چشمگیرترین کارهای او جستارهایی بوده‌اند که عمیقاً دغدغه‌های سیاسی را در تاروپود ادبیات بافته‌اند. اسمیت به‌مناسبتِ تورِ رمان جدیدش، زمان رقصیدن، از سیاست در نوشتن می‌گوید، از اینکه سیاست «آبی است که در آن شناوریم و هوایی است که در آن نفس می‌کشیم».


رابطۀ رژیم غذایی با اختلاف طبقاتی
هرچه ثروتمندتر باشید، کمتر شیرینی می‌خورید
نحوۀ علاقه‌مندشدن افراد به غذاهای جدید، بحثی است که هنوز تحقیقات چندانی درباره آن انجام نشده است

خیلی از ما فکر می‌کنیم علت اینکه افراد تحصیل‌کرده رژیم غذایی سالم‌تری دارند، این است که آن‌ها نسبت‌به بقیه، اطلاعات و آگاهیِ بیشتری دارند از اینکه چه غذایی برای آن‌ها مفید و کدام مضر است. اما نتیجۀ تحقیق جدید دو پژوهشگر دانمارکی نشان می‌دهد علت اصلی این مسئله، تفاوتِ ذائقه‌های طبقاتِ مختلف است. به‌عبارت‌دیگر، بچه‌های ثروتمندان، غذاهای سالم را «دوست» دارند؛ اما بچه‌های طبقۀ پایین، از مزۀ این غذاها خوششان نمی‌آید. چطور این تفاوت ذائقه ایجاد شده است؟


مبتذل‌ترین احساس آدمی
خوش‌بینی دشمنِ امید است
همانند بدبینی، خوش‌بینی هم همۀ جهان را سیاه و سفید می‌بیند

این نوشتار بخشی از کتاب جدید تری ایگلتون، روشنفکر عمومی، نظریه‌پرداز و منتقد ادبی است که در سپتامبر ۲۰۱۵ توسط انتشارات دانشگاه ویرجینیا منتشر شده است. ایگلتون در «امیدواری بدون خوش‌بینی» می‌نویسد: «واقعیتْ آن آدم بدبینی است که مردم گوش‌هایشان را بر حرف‌های خائنانهٔ او می‌بندند... از آنجا که حقیقت، در بیشتر مواقع، به اندازهٔ کافی ناخوشایند است، باید با اراده‌ای محکم و آهنین بر آن غلبه کرد... خوش‌بینی دشمن امید است، یعنی همان چیزی که بدان احتیاج داریم، آن هم درست به این دلیل که با امید می‌توانیم اعتراف کنیم که شرایط چقدر وخیم است».


فواید تلفیق مهدکودک و خانۀ سالمندان
جادوی ارتباط میان‌نسلی
در صورت ارتباط کودکان با افراد مسن، احتمال کمتری وجود دارد که پیران را افرادی ناتوان به‌حساب آورند

صدای قهقهه کودکانه در راهروی آسایشگاه «ماونت» شهر سیاتل می‌پیچد. این صدایی نیست که انتظار شنیدنش را در راهروهای آسایشگاه سالمندان داشته باشید؛ اما اینجا آسایشگاهی معمولی نیست. تلفیق مهدکودک و خانۀ سالمندان روند پذیرفته‌شده‌ای نیست. اما از روی عکس‌العمل‌های فراوان به این پدیده می‌توان حدس زد که خیلی‌ها آمادگی استقبال از این ایده را دارند.