عکاس: زاریا ماکسیم الکساندروویچ.

بهترین دوست، بدترین دشمن
موجود دوست‌داشتنی و نفرت‌انگیزی به اسم هم‌اتاقی
در سال‌های بحران مالی، همخانگی بسیار افزایش یافت، اما با سپری شدن بحران، نرخ آن پایین نیامد


دانشجویانی که تجربۀ تحصیل در شهری دیگر را داشته‌اند، معمولاً چندسالی درگیر رابطۀ انسانی سردرگم‌کننده‌ای شده‌اند که با هم‌اتاقی‌ها یا همخانه‌هایشان داشته‌اند. مشکل هم‌اتاقی این است که واقعاً معلوم نیست چه نسبتی با او داریم. شبانه‌روزمان را با او می‌گذرانیم، ولی رابطه‌ای خونی یا دلبستگی‌ای عاطفی به او نداریم. اگر هم‌اتاقی‌ها حداقل دانشگاهی مشترک دارند، همخانه‌ها وضعشان از این هم بدتر است. همخانه‌ها ممکن است به بدترین شکل روی اعصابمان بروند، یا به بهترین دوستانمان تبدیل شوند.


عکاس: آلیسون استوارت.

کودکان دانشمند و دانشمندانِ کودک
آیا علم چیزی جز یک بازی کودکانه است؟
تصویر ذهنی ما از علم از جایی عجیب و غریب سرچشمه می‌گیرد: روان‌شناسیِ مدرن کودک


اکثراً فکر می‌کنیم اگر بچه‌هایمان بخواهند دانشمند شوند، باید ابتدا مدرسه و دانشگاه را تمام کنند و سپس، در آزمایشگاه‌های پیچیده با روش‌هایی سخت و بغرنج، نظریۀ علمی تولید کنند. اما واقعیت این است که ما بعد از سپری‌کردن سال‌های طولانی تازه می‌رسیم به جایی که همان اول بوده‌ایم: دوران کودکی. روان‌شناسان می‌گویند الگویی که کودکان در بازی و کنجکاوی‌هایشان به کار می‌گیرند همان روشی است که دانشمندان بزرگ با آن به اکتشافات علمی می‌رسند.


عکاس: مارک گریفیث.

تمرین خودشناسی
قرارگرفتن در موقعیت‌های اضطراب‌آور فایده‌هایی هم دارد
استرس پیچیده‌تر از آن است که بتوانیم به جنگش برویم یا از آن فرار کنیم


استرس حالت روانی پیچیده‌ای است که از یک همکار مزاحم تا خیابانی پرترافیک می‌تواند به آن دامن بزند، اما واکنش ما انسان‌ها به موقعیت‌های اضطراب‌آور نیز به همان اندازه پیچیده و متنوع است. از تسلیم و فرار بگیرید تا تبدیل‌شدن به آدم‌هایی اجتماعی‌تر. اگر کمی خوشبین باشیم، حتی می‌توانیم بگوییم استرس قادر است ما را به انسان‌هایی دلپذیرتر مبدل کند که غمخوار دیگران می‌شوند و به آن‌ها اعتماد می‌کنند.


تصویرساز: مارلی گالاردو.

آیندۀ فرزندانمان
آیا صنعت سوخت‌های فسیلی از یک مشت بچه می‌ترسد؟
اگر بخواهیم زمین را نجات دهیم، باید رویکردمان را در قبال تغییراقلیم تغییر دهیم


جیمز هنسن دانشمند بازنشستۀ ناساست. او جزو قدیمی‌ترین و ازقضا مؤثرترین افراد در مبارزه با «گرمایش جهانی» است. سی سال پیش، وقتی خشکسالیْ آمریکا را فراگرفته بود، به مجلس سنا رفت و سخنرانی آتشینی کرد. به‌طرزی باورنکردنی و به‌فاصلۀ چهارسال، اقدامات سیاسی شروع شد: پیمان‌نامۀ ریودوژانیرو بسته شد و همۀ کشورها متعهد شدند بیشتر از این محیط‌زیست را از بین نبرند. اما هنسن، حالا که به این سی سال نگاه می‌اندازد، دنبال راه‌حل‌های دیگری می‌گردد.


نقاش: رنه یورگنسن بولینگر.

لازمه‌های عدالت
آیا جان رالز سوسیالیست شد؟
چرا یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان لیبرال قرن بیستم، در اواخر زندگی‌اش به‌شدت منتقد سرمایه‌داری شد؟


در ستایش جان رالز کم نگفته‌اند. او را بزرگترین فیلسوف سیاسی قرن نامیده‌اند و کتابِ خشک او را احیاگر لیبرالیسم دانسته‌اند. در اهمیت کار او همین بس که چندین نحلۀ فکری عظیم با نقد نظریات او به شهرت رسیده‌اند و عملاً میدان عمومی بحث دربارۀ عدالت را با نظر به مفاهیم و استدلال‌های او ساخته‌اند. اما اثری جدید، وجه دیگری از افکار او را برجسته کرده است: تردیدی که پس از یک‌عمر دفاع از مالکیت خصوصی، به جان او افتاده بود.