تئاتر جراحی. تصویرساز: ملیکا فاوْر.

کنفوسیوس و فال چهره
چرا کرۀ جنوبی پایتخت جراحی پلاستیک دنیاست؟
همه‌چیز از یک جراح پلاستیک آمریکایی شروع شد که توانست پلک کره‌ای‌ها را شبیه غربی‌ها کند


در هر نوع مدگرایی‌ای دو گرایش متضاد وجود دارد: فردگرایی و جمع‌گرایی. از سویی مطابق مد عمل می‌کنیم تا خودمان را از دیگران متمایز کنیم و از سوی دیگر، با پیروی از مد خودمان را شبیهِ دیگران می‌کنیم. رواج عجیب و غریب جراحی پلاستیک در کرۀ جنوبی بیشتر متأثر از گرایش جمع‌گرایانۀ مد است. باید جراحی پلاستیک کنید، چون همه می‌کنند. با این منطق، صنعتِ زیبایی در کرۀ جنوبی به مرزهای جنون‌آوری رسیده است.

چهرۀ ریچارد تیلر، برندۀ نوبل اقتصاد. تصویرساز: نیکلاس المیهد.

پدرسالاری اختیارگرایانه
چرا افکار آخرین نوبلیست اقتصاد چندان به نفع دموکراسی نیست؟
«سقلمه‌ها»، ابزاری که تیلر و همکارش سانستین ترویج می‌کنند، شهروندانی منفعل به وجود می‌آورد


«سقلمه» مُد جدید دنیای سیاست‌گذاری است. در ساده‌ترین حالت سقلمه‌زدن یعنی برنامه‌ریزی برای اینکه گرفتنِ یک‌سری از تصمیم‌ها آسان شود و گرفتنِ برخی دیگر از تصمیم‌ها سخت، اما اجباری برای تصمیم‌گیری در کار نباشد. مثلاً اگر می‌خواهید نوجوانان سیگار نکشند، قانونی علیه استعمال دخانیات وضع نکنید، بلکه کاری کنید که خرید سیگار به دردسری بزرگ تبدیل شود. سقلمه‌زدن در برخی موقعیت‌ها خوب است، اما یک مشکل بزرگ دارد: تصمیم‌گیری آگاهانۀ شهروندان را تحت شعاع قرار می‌دهد.


علیه فرهنگ عامه‌پسند

باخ یا میکی‌موس؟
علیه فرهنگ عامه‌پسند
آدورنو مخالف لذت نبود، برعکس، ازمیان‌رفتن راه‌های رسیدن به لذت بود که نگرانش می‌کرد


آدورنو از برجسته‌ترین چهره‌هایی است که به مخالفت با فرهنگ عامه‌پسند مشهور شده است. او را استادْ دانشگاهی محافظه‌کار و متفرعن تصویر کرده‌اند که فقط باخ و موتزارت را موسیقی‌دان می‌داند و مردم را تحقیر می‌کند که به موسیقی شادِ پاپ و سریال‌های عامه‌پسند علاقه دارند. اما اگر نگاهی به نوشته‌های آدورنو بیندازیم، احتمالاً نظرمان عوض خواهد شد. آدورنو طرفدار فرهنگ نخبه‌گرا نیست، بلکه برعکس، دغدغۀ مردمی را دارد که صنعت فرهنگ آزادی‌شان را گرفته است.


تصویرساز: تیم رابینسون.

در انتظار روشنگری
استیون پینکر؛ فیلسوف پاورپوینتی
کتاب جدید استیون پینکر چیزی بیش از یک سخنرانی بسیاری طولانی تد نیست


«اینک روشنگری»، کتاب تازۀ استیون پینکر، که بیل گیتس آن را «محبوب‌ترین کتاب جدید تمام دوران‌ها» نامیده است، ادعا می‌کند وضعیت امروز جهان بهتر از همیشه است. پینکر برای اثبات این ادعای خوش‌بینانه، در عصری مملو از بدبینی، خروارها خروار آمار و ارقام ارائه می‌کند. اما با نگاهی دقیق‌تر درمی‌یابید که او عامدانه بخش‌های بزرگی از تاریخ را حذف کرده و بسیاری از مسائل امروز را نادیده گرفته است. کاری که روشنگری قرار بود انجام دهد این نبود.