افسانۀ معصومیت آمریکایی‌ها
آنچه یک آمریکایی در استانبول آموخت
سوزی هنسن در ۳۰ سالگی از آمریکا به ترکیه رفت و فهمید آمریکا را باید بیرون از آمریکا شناخت

یک روز در زیرزمین کتابخانۀ دانشگاه پنسیلوانیا، دختر سفیدپوستی که در شهرکی کوچک در نزدیکی نیویورک بزرگ شده بود، شروع به خواندن کتابی از جیمز بالدوین کرد. نوشته‌های این نویسندۀ پرشور سیاهپوست، چون صاعقه‌ای جهانِ او را در هم شکست. آنجا برای اولین بار فکر کرد شاید آمریکایی و سفیدپوست بودن، آنقدرها هم بدیهی و معصومانه نباشد. او به دنبال معنیِ آمریکا به ترکیه رفت و آنجا همه‌چیز شکل دیگری پیدا کرد.


ترکیه از زبان اسطوره
پدران، پسران و غرب در ترکیۀ اورهان پاموک
رمان اخیر اورهان پاموک، «موقرمز»، ترکیبی از اسطورۀ ادیپ و داستان رستم و سهراب است

اورهان پاموک در زندگی‌نامه‌اش با مقایسۀ فرایند نوسازی در ایران و ترکیه، آرزو می‌کند که کاش ترک‌ها این‌قدر غربی نشده بودند و همچون ایرانیان میراث کهنشان را نگه داشته بودند. این آرزو در تار و پود بسیاری از شخصیت‌هایی که پاموک در رمان‌هایش خلق کرده است تجسم می‌یابد، بااین‌حال، موقرمز، رمان اخیر او نمونه‌ای شاخص است و داستانِ پیچیدۀ نوسازی در ترکیه را روایت می‌کند که از خلال روابط اسطوره‌ای پدران و پسران نقل می‌شود.


واقع‌گرایی غم‌افزا
انسان‌ها دلدادۀ اخبار بد، خاطرات غم‌انگیز و چهره‌های عصبانی هستند
افق‌ها تیره و تار است، گویی بدبینی در ذات ماست. اما چرا؟

خبر خوب یا خبر بد، کدام را می‌خواهید اول بشنوید؟ اگر انتخابتان خبر بد است، تنها نیستید؛ انتخاب اکثر آدم‌ها همین است. اما چرا؟ انبوهی از تحقیقات نشان می‌دهد که ما انسان‌ها سوگیری شدیدی به مسائل منفی داریم. تجربه‌های بد در مقایسه با اتفاقات خوشایند اثر بسیار بیشتری بر ما می‌گذارند، طوری که یک روان‌شناس مشهور معتقد است تأثیر یک اتفاق ناخوشایند بر ذهن ما پنج برابر اتفاقی خوشایند است. اما بدبینی چه فایده‌ای دارد؟


تاریخ فراموشی
فراموشی: خطر فرهنگ‌هایی که به جنگ گذشتۀ خودشان می‌روند
ارزش‌زدایی نظام‌مند از گذشته به‌شکل جدی در سدۀ نوزدهم آغاز شد

دنیای مدرن فراموشی را دوست دارد. اگر گذشته به‌طور سیستماتیک تقبیح و انکار نشود، امید به آیندۀ درخشانی که مدرنیته مدام نوید آن را می‌دهد کم‌رنگ می‌شود. این ماجرا فراتر از گفتمانی خاص یا دوره‌ای محدود است، از روانکاوی فرویدی و فلسفۀ تاریخ تا نظریۀ توسعه و اردوگاه چندفرهنگی‌گرایی، گذشته همواره عرصه‌ای تاریک و تلخ تصویر می‌شود که باید از دست آن خلاص شد. کتابی جدید به جوانب گوناگون این فرهنگ فراموشی می‌پردازد.


هرچه بیشتر کسی را بشناسیم، تمایلمان به تحقیر او بیشتر می‌شود
در اینترنت هرچه به همدیگر نزدیک‌تر می‌شویم، بیشتر از هم متنفر می‌شویم
چگونه تکنولوژی دهکده‌ای جهانی خلق می‌کند، و ما را به جان هم می‌اندازد؟

گسترش اینترنت و شبکه‌های اجتماعی خیلی‌ها را به این فکر انداخت که تکنولوژی می‌تواند جهانی یکپارچه را بنا کند و ما را در جهانی دوستانه‌تر به هم نزدیک خواهد کرد. البته پیش از ما و در دوران اختراع رادیو یا تلفن نیز بودند کسانی که چنین برداشتی داشته‌اند. بااین‌حال نگاهی به واقعیت زندگی روزمرۀ نشان می‌دهد ضرب‌المثل سادۀ «دوری و دوستی» توصیف بهتری برای روزگار ماست. چرا که هرچه بیشتر کسی را بشناسیم، تمایلمان به تحقیر او بیشتر می‌شود.


ششصدسال آشپزی
تاریخ کتاب‌های آشپزی مملو از تمایزات طبقاتی است
از آشپزخانه‌های سلطنتی قرن پانزدهم تا راهنماهای امروزی برای پخت ارزان‌ترین غذاها

اولین کتاب‌های آشپزی ابزارهایی برای فخرفروشی درباریان بود. راهنمایی برای برپا کردن ضیافت‌ها و به رخ کشیدنِ قلمروها. اما بعدها مرحله‌به‌مرحله این کتاب‌ها به دست مردم معمولی رسید. بخش‌های مفصلی که به چگونگی پختن گوشت حیوانات شکاری نایاب اختصاص داشت، جای خود را به دستورالعمل‌هایی برای سرخ‌نگه‌داشتن صورت با سیلی داد. چطور جگر بپزیم و آن را غاز جا بزنیم؟ چطور شکممان را با کلم پر کنیم؟ چطور غذاهای مانده را استفاده کنیم؟


فرهنگ تقلب در آموزش عالی
دانشگاه متهم اصلی سرقت علمی است
دانشگاه‌ها همیشه برای مقابله با تقلب تلاش کرده‌اند، اما محیط دانشگاهی خود بخشی از مسئله است

هر از گاهی، موجی از نگرانی‌ دربارۀ مصیبت سرقت علمی در آموزش عالی به راه می‌افتد. طیف گسترده‌ای از عوامل به‌عنوان متهمان سرقت علمی مطرح می‌شوند، اما به نظر می‌رسد مثل همیشه متهم اصلی با تردستی از مظان اتهام فرار می‌کند. فروش علنی پایان‌نامه و مقاله در پیاده‌روهای شهر کار را برای متقلبان آسان کرده اما این تنها بخش کوچکی از فرهنگ تقلب در آموزش عالی است. تقلب، بسیار پیش‌تر از تجاری‌سازی سرقت علمی، در نظام آموزشی معمول بوده است.


انقراض ششم
اگر شکارچیان طبیعی حیوانات را می‌کشند، چرا ما چنین نکنیم؟
الیزابت کولبرت معتقد است تغییرات اقلیمی، نشانه‌ای است از تحولاتی بسیار بزرگ‌تر

چرا باید انقراض یک گونه برای ما مهم باشد؟ وقتی جان خود انسان‌ها در خطر است، این‌همه تلاش برای حفظ مثلاً یک گونۀ خاص وزغ چه اهمیتی دارد؟ الیزابت کولبرت این مسئله را با یک مثال توضیح می‌دهد: انقراض گونه‌ها، مثل آتش‌زدن کتابخانه‌هاست. هر گونهْ شیوه‌های منحصربه‌فرد خود را برای بقا دارد، شیوه‌هایی که چه بسا برای حفظ جان خود ما حیاتی باشد. پس وقتی حذف شوند، توانایی بالقوۀ ما برای زنده‌ماندن کاهش می‌یابد.


جنگجوی سرد
والت ویتمن روستو: سیاست‌مداری که هیچ‌گاه عذرخواهی نکرد
روستو درست مانند کمونیست‌هایی که به‌شدت مخالفشان بود، متعهد به ایدئولوژی بود

در کتاب‌های درسی، والت ویتمن روستو عمدتاً با نظریاتش دربارۀ مراحل رشد و توسعۀ اقتصادی شناخته می‌شود. اما او همچنین یکی از استراتژیست‌های برجسته در دوران ریاست‌جمهوری کندی بود که در دهۀ ۶۰ میلادی و به‌ویژه در خلال جنگ ویتنام نقش مؤثری در شکل‌گیری سیاست خارجۀ ایالات متحده در جنوب شرق آسیا داشت. روستو از معدود کسانی بود که تا آخر عمر بر درست‌بودن سیاست‌هایش در جنگ پافشاری‌ ‌کرد و هیچ‌گاه بابت آن‌ها عذرخواهی نکرد.