سهم ادیان مختلف در تروریسم
مرگ و میرهایِ قرنِ بیستم در جنگ‌ها و خشونت‌هایِ سیاسیِ ناشی از دین

خوان کول، کارشناس مسائل خاورمیانه و استاد تاریخ دانشگاه میشیگان معتقد است برخلاف ادعای افراد متعصب و تندرو، مسلمانان از مردم سایر ادیان خشن‌تر نیستند. او گزارشی ارائه می‌دهد از کشتارهایی که پیروان ادیان مختلف انجام داده‌اند و از این طریق نشان می‌دهد که در واقع سهم مسلمانان از این ماجرا بسیار کمتر از سایرین بوده است.


شاید آرنت درست می‌گفت
استراتژیست‌ها می‌گویند حضور در جنگی که دشمنانتان می‌خواهند در آن شرکت کنید، اشتباه است.

مایکل ایگناتیف، نویسنده، استاد دانشگاه و سیاستمداری کانادایی است. او تاکنون منصب‌های دانشگاهی مهمی در کمبریج، آکسفورد، هاروارد و تورنتو داشته است. ایگانتیف همچنین رهبر حزب لیبرال کاندا بوده است و در محافل سیاسی و دانشگاهی آمریکا و اروپا شخصیت تاثیرگذاری به‌شمار می‌ورد. در ایران او را بیشتر با کتاب زندگینامۀ آیزایا برلین، می‌شناسند. نشر ماهی این کتاب را در سال ۱۳۸۹ با ترجمۀ عبدالله کوثری منتشر کرد. ایگناتیف در سال ۱۳۸۴ و در بحبوبۀ انتخابات ریاست‌جمهوری برای سخنرانی به ایران سفر کرد. بازدید او از مزار شهدا در بهشت زهرا از نکات جالب سفر او به ایران بود. پس از این بازدید او در سفرنامه‌اش با عنوان درس‌های ایرانی که در نیویورک‌تایمز منتشر شد به نومحافظه‌کاران آمریکا توصیه کرد پیش از اعلام جنگ با ایران، از مزار شهدا در بهشت‌زهرا دیدن کنند. ایگناتیف فعالیت‌هایی هم در زمینۀ حقوق بشر دارد و کتاب «حقوق بشر و استثناگرایی آمریکایی» از تالیفات او در این زمینه است. «آتش‌ها و خاکسترها: موفقیت و شکست در سیاست» آخرین کتاب ایگناتیف است که در سال ۲۰۱۳ توسط انتشارات دانشگاه هاروارد منتشر شده است.


آیا افول اقتصادهای غربی شکستِ علم اقتصاد است؟
موفقیت و شکوفایی زمانی در قرن نوزدهم توسعه یافت که امکان نوآوری فراهم شد.

کشورهای غربی چگونه باید مجدداً پیشرفت یا شکوفایی فراگیر را به دست بیاورند؟ انجام اقدامات عملی بدون تفکرات تازه کاملاً بی‌فایده است. افراد باید دریابند که اقتصادِ متعارفِ کنونی راهی به سوی شکوفایی نیست، بلکه صرفاً ابزاری برای بهره‌وری است. شکوفایی گسترده یک کشور نیازمند اقتصادی است که با نوآوری داخلی و مردمی انرژی گرفته باشد. این نوآوری مستلزم آن است که افراد از سطحی خاص از پویایی برای تصور و خلق امور جدید برخوردار باشند و برای تحقق این هدف، آزادی‌های اقتصادی به تنهایی کفایت نمی‌کنند. این پویایی باید با ارزش‌های نیرومند انسانی تغذیه شود.


رابطۀ میان جنبش و نهاد
ژیل دلوز: مهم «شدنِ انقلابی» است
مصاحبۀ آنتونیو نگری با ژیل دلوز دربارۀ جایگاه سیاست

تأمل در باب سیاست و نقد نهادهای مستقر دو مضمون اصلی تفکر دلوز هستند. ژیل دلوز در این مصاحبه به بیان این مطلب می‌پردازد که چرا به سیاست پرداخته و سیاست چه اهمیتی در اندیشۀ او دارد. دلوز تأمل در باب قانون و دانش نظری حقوق را محمل گذارش به سیاست معرفی می‌کند. اما حرکت از قانون به سیاست نیازمند حرکتی جمعی است و زمانی می‌توان دل به این حرکت جمعی بست که تمایز تاریخ با شدن/رویداد را دریابیم. باید دریابیم که سرانجامِ تاریخی انقلاب‌ها مهم نیست، مهم «شدنِ انقلابی» است و این امید تنها راه برای ایستادن در برابر امر برنتافتنی است.


دیدگاه کریستوفر لش دربارۀ خانواده
روان‌رنجوری عصر ما: خودشیفتگی
بررسی کتاب «پناهگاهی در دنیای بی‌عاطفه: خانوادۀ محاصره‌شده» نوشتۀ کریستوفر لش

تجربه‌کردن مرتب عشق و تنبیه از طرف یک منبع، درسی حیاتی به کودکان می‌آموخت: می‌توان به کسانی که روی کودک، قدرت نهایی دارند، اعتماد کرد و مخالفت آن‌ها هستیِ کودک را تهدید نمی‌کند. این امنیت عاطفی بنیادین که به‌تدریج حاصل می‌شود، کودک را قادر می‌کند تا خود را از پوستۀ تخیلات قدیمی رها کرده و بزرگ شود. وقتی که اقتدار و قدرت نهایی در زندگی کودک دیگر در یک جفت انسان بالغ متمرکز نمی‌شود، بلکه در مفاهیمی انتزاعی مثل شرکت یا بوروکراسی رفاه اجتماعی نمود پیدا می‌کند، آن تخیلات کودکانه نیز دوام می‌یابند. دوسوگرایی کودک به قدرت، نقطۀ تمرکزی ندارد و بنابراین آرام نمی‌گیرد. بعدها در شخص بالغی که هنوز هم تحت تأثیر این تخیلات ناخودآگاه قرار دارد، صفتی پرورش می‌یابد که لش آن را روان‌رنجوری عصر مامی‌داند: خودشیفتگی.


نیاز به سرعت مسئله‌ای ساختاری است
اگر با سرعتِ بی‌نهایت زندگی کنیم، نخواهیم مُرد
گفتگو با هارتمونت رُزا، جامعه‌شناسی که به شتابِ روزافزون اجتماعی می‌اندیشد

در «توربو کاپیتالیسمِ» غربی مردم تندتر و تندتر حرکت می‌کنند؛ با وجود این، احساس می‌کنند که جایی گیر افتاده‌اند. «هارمونت رُزا»، استاد جامعه‌شناسی دانشگاهِ فردریش شیلرِ ینا، طی مطالعاتش دربارۀ «شتاب اجتماعی» این تناقض را توضیح داده است. در میان کتاب‌هایی که از او به انگلیسی ترجمه شده است، می‌توانیم از بیگانگی و شتاب: به‌سوی نظریه‌ای انتقادی در باب زمان‌مندی در دوران مدرن متأخر و نیز جامعۀ پرسرعت، شتاب اجتماعی، قدرت و مدرنیته اشاره کنیم. کتاب‌های وی را ویلیام.ای. شوئرمن ویراستاری کرده است. در سال ۲۰۱۳، انتشارات دانشگاه کلمبیا کتاب شتاب اجتماعی: نظریه‌ای جدید دربارۀ مدرنیته را از رُزا منتشر کرد. مصاحبه‌ای که در زیر می‌آید نخستین بار به زبان ایتالیایی در روزنامۀ «لااستامپا» منتشر شده است.


چرا علوم انسانی حضور زنان را پذیراتر است؟
آموزش عالی فراگیر: تاریخچه و پیامدها

استادان دانشگاه از «بحران در علوم انسانی» نگران‌اند؛ اما تعداد کسانی که درحال‌تحصیل در این حوزه هستند، به‌خصوص زنان، از هر زمان دیگری بیشتر است. تنها طی چند نسل گذشته، تحصیلات دانشگاهی دستخوش تغییرات عمده‌ای شده است. این تغییرات نه‌تنها در ایالات متحده، بلکه در اغلب کشورها منجر به افزایش چشمگیر جمعیت مطلق دانشجویان شده و درنتیجه، ترکیب جمعیتی دانشجویان ازلحاظ طبقه، جنسیت، قومیت و سایر مشخصه‌های کلیدی، تغییرات شگرفی کرده است. گسترش سریع رشته‌های دانشگاهیِ مربوط به علوم انسانی در جهان طی چند نسل گذشته، به این معنا است که امروزه شمارِ مطلق افرادی که در رشته‌های علوم انسانی تحصیل می‌کنند، از هر زمان دیگری بیشتر است. حال، سؤال این است که چرا علمای علوم انسانی نتوانسته یا نخواسته‌اند این موفقیت پایدار خود را به‌رسمیت بشناسند.


هگل و گیاه‌شناسیِ گوته
تاریخِ فلسفه فقط ۲۵ سال طول کشیده است
بررسی کتاب «۲۵ سال فلسفه: یک بازسازی نظام‌مند» نوشتۀ اِکِرت فوستر

هگل هنگامی که نگارش پدیدارشناسی را شروع کرد، نقداً رویکردِ بیشتر دیالکتیکی خود را اتخاذ کرده بود، اما هنوز به این ایده که این دیالکتیک یک جنبۀ تاریخی نیز دارد نرسیده بود. هگل وقتی هنوز در مرحلۀ غیر تاریخی بود، گمان می‌کرد که کار خود را کامل کرده است. اما در این دوره با صاحب چاپخانه اختلاف‌نظر پیدا کرد و کلِ پروژه متوقف شد و هنگامی که دوباره آغاز شد، کتاب بسیار طولانی‌تر از چیزی بود که انتظار می‌رفت.


فوکو در عصر وحشت
بررسی کتاب «فوکو در عصر وحشت: مقالاتی دربارة زیست‌سیاست و دفاع از جامعه» ویراستۀ مورتون و بایگریو

کتابِ فوکو در عصر وحشت، مجموعه مقالاتی است تئوریک در بررسیِ اثری نسبتاً ناشناخته از فوکو، باید از جامعه دفاع کرد؛ مجموعه‌ای از درس‌گفتارهای فوکو در باب زیست‌سیاست؛ درس‌گفتارهایی که به ادعای نویسندگان این مقالات نشان‌دهندة چرخشی رادیکال یا وقفه‌ای معرفت‌شناختی در مجموعه‌آثار فوکو هستند، چرخشی پارادیمی در اندیشۀ فوکو که جهت‌گیریِ تحلیل‌های او را از نظم به سوی زیست‌سیاست سوق دادند. فوکو در این درس‌گفتارها با رویکردی جدلی دریافت معاصران خویش از جنگ (خاصه تلقی دلوز و گاتاری) را به چالش می‌کشد. این درس‌گفتارها مشحون‌اند از مفاهیم زیست‌سیاسی‌ای نظیرجنگ نژادی واصلاح نژاد. ‌


همۀ سیاست‌مدارها دروغ می‌گویند، برخی بیشتر
آیا راستی‌آزمایی کاری علمی است یا صرفاً حقایق واضح را نشان می‌دهد؟

هوادارن همیشه در بحبوحۀ انتخابات نامزد انتخاباتی طرف مقابل را متهم به دروغگویی می‌کنند. کاندیداها نیز در نبود معیاری برای روشن شدن حقیقت با وعده‌های عجیب‌وغریب شور مضاعفی در کمپین انتخاباتی‌شان می‌اندازند. انجی اولان، راستی‌آزمای سیاسی، از سال ۲۰۰۷ به این کار مشغول بوده است. او از تجربه‌اش در راستی‌آزمایی اظهارات نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و همچنین نقایص و پیشرفت‌های این حرفه می‌گوید.


آیا جرمی کوربین می‌تواند حزب کارگر را نجات بدهد؟
گفتگوی ژاکوبن با لئو پنیچ استاد دانشگاه و سیاستمدارِ انگلیسی دربارۀ حزب کارگر

جناحِ راستِ کارگر فکر می‌کند افرادی مثل شما، من و حتی کوربین، اقلیتی ناچیز از نئاندرتال‌ها هستیم. آن‌ها فکر می‌کنند اگر انگلستان انتخاباتی مقدماتی به سبک آمریکایی داشت، بردِ همیشگی‌شان ضمانت می‌شد. البته در اشتباهی مرگبار هستند. در ماه مه ۲۰۱۵، وقتی انتخابات برگزار شد، فقط ۲۰۰ هزار نفر عضو حزب کارگر بودند؛ یعنی یک‌میلیون نفر کمتر از روزهای اوج حزب. ولی در چند ماه گذشته ۱۷۸ هزار نفر از فعالان اتحادیه‌ها به عنوان عضو به حزب ملحق شدند. نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر دیگر سه پوند پرداخت کردند تا برای رأی‌دادن عضو حزب کارگر شوند. در رخدادی چشمگیرتر، ۸۰ هزار عضو جدید هم پس از انتخابات ملحق شدند که این اقدام برخی از آنان یک روز بعد از انتخابات بود.