پریدن از پنجره

پرونده: دلوزِ هضم‌ناشدنی

پرونده‌ای دربارۀ زندگی و اندیشه‌های ژیل دلوز در نودوچهارمین زادروز او

28 دی 1397 ساعت 9:34

مولف : ویژه‌نامه‌های ترجمان

فوکو جایی گفته بود قرن بیستم در آینده به «قرن دلوز» مشهور می‌شود. دلوز به دل فیلسوف‌ها می‌زد، شرحشان می‌داد و در نهایت آن‌ها را مال خود می‌کرد. دشواری متن‌هایش آن‌قدری بود که در زمان انتشار توقع فهمیدن از دانشجویان نرود. حالا حدود بیست سال از پایان قرن بیستم می‌گذرد و کتاب‌های او بیشتر از همیشه دست به دست می‌شوند. اما، در اوج محبوبیت آثارش، گویا باید سؤالی تکراری بپرسیم: چرا دلوز می‌خوانیم و میراث او امروزه به چه کارمان می‌آید؟



♦ برای مطالعۀ هر یک از مطالب این پرونده، بر روی تیتر آن‌ها کلیک کنید.


دلوزِ هضم‌ناشدنی
در مؤسسات دانشگاهی چه بر سر اندیشه‌های دلوز آمده است؟


ژیل دلوز متفکری دشوارنویس بود که برای سال‌ها در دانشگاه‌های انگلیسی‌زبان، اقبالی به او نمی‌شد، اما در دهۀ اخیر، ناگهان دلوز همه‌جا را گرفته است. تعداد کتاب‌هایی که دربارۀ دلوز منتشر می‌شود، چنان زیاد است که گویی خطِ تولیدی صنعتی برای آن‌ها به کار افتاده است. اما آیا این توجهِ دانشگاهی به دلوز، ایده‌های این متفکر حاشیه‌نشین و مرموز را تغییر نداده؟ دلوزِ دانشگاهی، دلوزی خلع‌سلاح‌شده است، یا دلوزی ساختارشکن و پیشرو؟


دلوز امروز به چه کارمان می‌آید؟
دلوز معتقد است وظیفۀ فلسفه تولید مفاهیم جدید است


فوکو جایی گفته است آیندگان قرن بیستم را «قرن دلوز» خواهند نامید. حالا قرن بیستم پایان گرفته است و دلوز نیز دیگر زنده نیست. آیا میراث فکری دلوز برای مواجهه با مشکلاتِ امروزین ما فایده‌ای دارد؟ بله، زیرا دلوز به ما می‌آموزد که امروز بیش از همیشه نیازمندِ واکنش‌های خلاقانه هستیم.


زندگانیِ بی‌همتا ولی نادلخواهِ ژیل دلوز
اعضای خانوادۀ دلوز گفتند که او از پنجرۀ آپارتمانش بیرون پرید تا به بیماری ریه‌اش پایان دهد


ژیل دلوز از پنجرۀ آپارتمانش بیرون پرید تا رنج بیماری وخیم ریه‌اش را پایان دهد. بنابراین دلوز هم خودکشی کرد و هم به مرگ طبیعی مرد. او قبل از مرگ، مقاله‌ای نوشته بود که بعد‌ها بسیار جنجالی شد. در این مقاله، از زندگیِ ناب سخن گفته بود. زندگیِ ناب درست در لحظۀ جان‌کندن.


ژیل دلوز؛ رویدادِ زندگی
آیا چیزی دربارۀ دلوز هست که هنوز ناگفته باقی مانده باشد؟


دلوز امروزه چهره‌ای یکتا در تاریخ اندیشه است. کتاب‌ها و مقالاتی که دربارۀ او نوشته‌اند، بی‌شمار است. اما آیا ما به نقطۀ اشباع نرسیده‌ایم؟ دیگر چیزی در افکار دلوز مانده است که پیش‌ازاین نگفته باشیم؟ یکی از استادان جامعه‌شناسی و سیاست در دانشگاه بریستول، معتقد است وضعِ مطالعات دلوزی امروزه شاید شبیهِ چیزی باشد که دلوز در یکی از آخرین نوشته‌هایش مطرح کرده است: «تحلیل‌رفتگی» یعنی همان‌جایی که می‌تواند نقطۀ آغاز تازه‌ای باشد.


ژیل دلوز: مهم «شدنِ انقلابی» است
مصاحبۀ آنتونیو نگری با ژیل دلوز دربارۀ جایگاه سیاست


شرم‌آور است که انسان‌هایی نازیست می‌شوند؛ و شرم‌آور است که نمی‌توانیم و نمی‌دانیم چگونه باید متوقفش کنیم. می‌توانیم در شرایط واقعاً پیش پا افتاده نیز از انسان‌بودن خود شرم داشته باشیم: در برابر تخریب فاجعه‌بار اندیشه، در برابر سرگرمی، در برابر سخنرانی‌های سیاست‌مدارن و در برابر شایعه‌پراکنی‌های «آدم‌های سرخوش». این یکی از محرک‌های فلسفه است و همین است که فلسفه را سرتاسر سیاسی می‌کند.


کد مطلب: 9265

آدرس مطلب: http://tarjomaan.com/report/9265/

ترجمان
  http://tarjomaan.com