جمعه ۲۹ تير ۱۳۹۷ ۰۹:۰۱
 
مواد مخدر چیست؟ خب، شاید نشود پاسخ صاف و پوست‌کنده‌ای به این سؤال داد. ثروتمندان صرفاً برای لذت مصرفش می‌کنند، فقیران برای فرار از تلخی به آن پناه می‌برند؛ بیماران درد را با آن درمان می‌کنند، و سالم‌ها بدنشان را با آن به نابودی می‌کشانند؛ عصبانی‌ها مواد می‌کشند تا آرام شوند، و سربازهای ترسو برای شجاع‌شدن دست‌به‌دامانش می‌شوند. لذت، هیجان، فرار، درمان، تهور، جرم و بیماری: نقطۀ مشترک همۀ این‌ها کجاست؟
تخمین زمان مطالعه : ۳ دقيقه
 
جانی دپ در فیلم «ترس و نفرت در لاس‌وگاس»، ۱۹۹۸.
 

هر نسلی مخدّر خاص خودش را دارد
از کوکائین و هروئین تا ال‌اسی‌دی و اکستازی تا مخدرهای امروزی: نشئگی ما بازتاب میل‌ها و ترس‌های زمانۀ ماست


در طول قرن گذشته، دهه‌به‌دهه، مُد مخدّرها عوض شده است: از کوکائین و هروئین در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، تا ال‌اس‌دی در دهۀ ۱۹۵۰، اکستازی و کوکائین در دهۀ ۱۹۸۰، تا داروها و روانگردان‌های بهبوددهندۀ قوای شناختی و بهره‌وری در دوران امروزی. اما چرا در این سال‌ها مخدّرها مدام تغییر کرده‌اند؟ گویا موادی که در هر بُرهه مصرف می‌شود تا حد زیادی متناسب با فرهنگ آن عصرند، و کاربرد مخدّرها، دریچه‌ای بسیار کارا برای فهم فرهنگی است که در آن به سر می‌بریم.


ارتش مفنگی‌ها
تاریخ جنگ‌ نشان می‌دهد مصرف مواد محرک‌ برای اهداف سیاسی و نظامی اتفاق رایجی بوده است


تاریخ جنگ‌ در مناطق مختلف دنیا نشان می‌دهد مصرف مواد محرک‌ گیاهی برای اهداف سیاسی و نظامی اتفاقی رایج بوده است. شاید بتوان کوشش برای نیرومندترشدن، بهترشدن، متمرکزترشدن و سنگ‎دل‎ترشدن در وضعیت جنگی را درک کرد؛ اما از مواد مخدری که عملکرد افراد را تقویت می‎کند، فقط باید در موقعیت‎های خاصی استفاده کرد که تمام تلاش‎های دیگر به شکست انجامیده است. تلاش برای نیل به برتری نظامی، همواره به‌معنای ازدست‌دادنِ توانایی و اراده برای مذاکره، مصالحه یا اتکا بر توانایی‎های ذهنی بومی و توسعۀ آن‌ها بوده است.


چطور سیاست رادیکال پرتغال در جرم‌زدایی از مواد مخدر به موفقیت‌هایی درخشان رسید؟
بعضی می‌گفتند اعتیاد جرم نیست، بیماری است. اما پزشکان پرتغالی گفتند حتی بیماری هم نیست


در دهۀ هشتاد میلادی، ناگهان پرتغال با بحران فراگیر اعتیاد مواجه شد. از هر ده پرتغالی یک‌نفر در اثر اعتیاد به هروئین جان می‌باخت و خانواده‌ای نبود که با این معضل دست به گریبان نباشد. اولین برخورد حکومت زندانی‌کردن موادفروش‌ها و مصرف‌کننده‌ها بود. اما خیلی زود معلوم شد که این کار فایده‌ای ندارد. در مقابل، جرم‌زدایی از مصرف مواد، ارائۀ مراکز خدمات ویژه برای معتادان و ترغیبِ آن‌ها به تغییر داوطلبانۀ سبک زندگی‌شان، نتایجی حیرت‌آور به دنبال آورد.


ایسلند چطور جوانانش را از الکل و مواد مخدر نجات داد؟
ممنوعیت زمانی، ورزش و حمایت در کاهش چشم‌گیر مصرف مواد در این کشور سهم داشته‌اند


۲۵سال پیش، جوانان ایسلندی از نظر سوءمصرف مواد مخدر، الکل و استعمال دخانیات ناسالم‌ترین جوانان اروپا بودند. اما این کشور توانسته است طی برنامه‌ای طولانی‌مدت به شکلی اعجاب‌آور مصرف الکل و مواد را میان جوانان کاهش دهد و استعمال دخانیات را به کمترین حد میان کشورهای اروپایی برساند. کلید این موفقیت تغییر دسته‌ای از نگرش‌ها و مواجهۀ رو در رو با مسئله بوده است: اگر جوانان به هروئین معتاد می‌شوند، چرا به ورزش و هنر نشوند؟


اصلاً چرا باید مصرف‌کنندگان مواد مخدر را مجازات کنیم؟
گفت‌وگوی گری گاتینگ با داگلاس هوزاک دربارۀ جرم‌انگاری مصرف مواد مخدر


گری گاتینگ، استاد فلسفۀ دانشگاه نوتردام، مجموعه مصاحبه‌هایی را با متخصصان فلسفۀ سیاسی ترتیب داده است که در ستون «استون» در روزنامۀ نیویورک‌تایمز منتشر می‌شود. او در نهمین مصاحبه‌، موضوعِ بحث را جرم‌انگاری مصرف مواد مخدر قرار داده است و برای گفت‌وگو دربارۀ آن، سراغ داگلاس هوزاک رفته است. استاد فلسفۀ دانشگاه راتگرز و مؤلف کتاب «جرم‌انگاری افراطی: محدودیت‌های حقوق جزا».


لویاتانِ تاریکی
زیر اینترنتی که می‌بینید، دنیای تاریکی از خلاف‌کاری، سود، خشم و انتقام در جریان است


راس اولبریکت، جوانی آمریکایی بود که با ایده‌های آزادی‌خواهانه دلش می‌خواست یک بازار آزادِ آنلاین برای خرید و فروش مواد مخدر راه‌اندازی کند. جایی که آدم‌ها بتوانند، در نبود هرگونه خشونت و قانونِ اجباری، هر کار دلشان می‌خواهد انجام دهند. او سایتی مخفی تأسیس کرد که اعضا به صورت ناشناس در آن مواد خرید و فروش می‌کردند. اما این بازیِ خوشایند خیلی زود به مرزهای جنون‌باری رسید که هیچکس فکرش را نمی‌کرد.

کد مطلب: 9067