ترجمۀ مقاله
Kertzer, Jon. "Time's Desire: Literature and the Temporality of Justice." Law, Culture and the Humanities 5.2 (2009): 266-287
سه شنبه ۲۷ فروردين ۱۳۹۲ ۱۹:۰۴
 
سوال اساسی نویسنده در این مقاله این است که چگونه منطق و منظر قانونی می‌تواند پاسخ‌گوی این دغدغۀ نیچه باشد که «اراده به واسطۀ گذشتۀ تغییرناپذیر منکوب می‌شود». اراده نمی‌تواند به گذشته میل کند امّا عدالت می‌تواند.
تخمین زمان مطالعه : ۱ دقيقه
 
 
نوشتۀ یان کرتزر
ترجمۀ کژوان آبهشت


دبلیو. بی. یتس (شاعر ایرلندی) می‌گوید: از طریق قائل شدن نوعی ناپایداری برای گذشته و کسب آگاهی شورانگیزی راجع به مناظر درد (شکنجه) و بها (مجازات) می‌توان به صورت نمادین رستگار شد.

این مقاله راهبردهای بلاغی را در زمینه‌ی ادبیات و بحث‌های قانونی تحلیل می‌کند. راهبردهایی که به ارتقای سطح موارد قطعی می‌پردازند تا پاسخ‌گوی نیازهای اخلاقی و زیبایی‌شناختی عدالت باشند؛ نیاز این‌که عدالت در ملاء عام به اجرا در بیاید. به کار بردن زیبایی‌شناسی برای کمک به ارایۀ مباحث اخلاقی خود چالش دیگری است که به صورت ایجاد گسیختگی بین این دو مورد خود را نشان می‌دهد و فضایی بین زیبایی و اخلاق پدید می‌آورد. برای مثال در رمان جی. ام. کوتزی «رسوایی» زیبایی آن‌جا به کمک اخلاقیات می‌شتابد که راهبرد ارایه شده این است: بهبود وضعیت اخلاقی در طول زمان، تنها از طریق عفوها و ایثارهای غیرمنتظره به صورتی بسیار گنگ ممکن است.

+ متن کامل مقاله را با زیرنویس‌ها و پی‌نوشت‌ها در قالب pdf می‌توانید از قسمت «ضمیمه» در بالای صفحه دانلود کنید.
کد مطلب: 615