روایتی پست‌مدرن از کتاب‌خوانی
فرهیختگی یعنی نخواندن هیچ کتاب خاص و تواناییِ یافتن نظام ارتباطات بینِ کتاب‌ها
پنجشنبه ۸ تير ۱۳۹۶ ۰۱:۲۶
 
این نوشته، بخشی از کتاب بایار است. او در این بخش توضیح می‌دهد چگونه دربارۀ کتاب‌هایی حرف بزنید که اسمشان را شنیده‌اید، اما هیچ‌وقت ذره‌ای از آن‌ها را نخوانده‌اید. او با مثال‌زدنِ شخصیت یک کتابدار در رمانی از موزیل، بحث خود را ادامه می‌دهد و می‌گوید: وقتی می‌توان دیدگاهی کلی دربارۀ کتاب‌ها داشت، خواندن کتاب خاصی فقط اتلاف وقت است.
تخمین زمان مطالعه : ۱ دقيقه
 
 

آنچه در این نوبت گوش می‌کنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از پی‌یر بایار که پیش از این با عنوانِ «چطور دربارۀ کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم حرف بزنیم؟»، منتشر شده است.

نخواندن روش‌های مختلفی دارد و رادیکال‌ترینشان این است که لای کتابی را هم باز نکنی. هر خوانندۀ مفروضی، هرقدر هم که خودش را وقف خواندن کند، ناچار از بخش زیادی از آنچه چاپ می‌شود، غافل می‌ماند؛ پس این‌ نوع از نخواندن، در واقع روشی اولیۀ ما در رابطه با کتاب‌هاست. نباید فراموش کنیم که حیرت‌آورترین خوانندگان هم فقط به بخش ناچیزی از کتاب‌های موجود دسترسی دارند. در نتیجه، اگر فرد نخواهد از گفت‌وگو و نوشتن کلاً خودداری کند، همیشه مجبور خواهد بود دربارۀ کتاب‌هایی اظهار نظر کند که هرگز نخوانده است.

فایل صوتی نوشتار «چطور دربارۀ کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم حرف بزنیم؟» را گوش کنید.

کد مطلب: 8548
 


 
sara
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۶-۰۴-۰۹ ۱۶:۱۴:۴۸
بسیار جالب و مفید بود. با تشکر (2108)
 
محمد
United States
۱۳۹۶-۰۴-۱۶ ۰۴:۴۸:۰۴
جالب بود. ممنون از تلاشتون (2146)