نمایش خبر در روز :  
ماه :  
سال :  
بخش :  
تصویرساز: رائول سوریا.
۳۰ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۱۶

آیا ادعاهای روان‌شناسی مثبت‌گرا واقعاً علمی است؟

داستان روان‌شناسی مثبت‌گرا بی‌شباهت به داستان پیدایش ادیان بزرگ جهانی نیست. حدود بیست‌سال پیش، یک روان‌شناس آمریکایی که عمدۀ شهرتش را مدیون تحقیق دربارۀ سیاهی‌های روح انسان بود، ناگهان هنگام صحبت با دختر پنج‌ساله‌اش، از خود پرسید: چرا همه از ناخوشی‌های روانی حرف می‌زنند، اما کسی دربارۀ شادی و شکوفایی ...

 
عکاس: الپ پکر.
۲۶ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۴۳

آیا زن‌ها نمی‌توانند دوست صمیمی همدیگر بشوند؟

دوستی‌های مردانه سرراست و ساده‌اند. مردها تا وقتی با هم دوست‌اند، صادق و صمیمی‌اند و هر وقت مشکلی پیش آمد، دوستی‌شان را قطع می‌کنند. اما دوستی‌های زنانه این‌طوری پیش نمی‌رود. روابط زنانه مملو از پیچیدگی‌ها و تفسیرهای چندلایه‌اند. خودنمایی، حسادت‌ها و چشم‌و‌هم‌چشمی‌های ظریف و وسواس فکری و حتی نفرت بخشی ...

 
عکاس: ایلیا آدریانوف.
۲۵ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۲۹

پیری دورانی است پر از اتفاقات خوب؟ به همین خیال باشید

بشر در هیچ دوره‌ای از تاریخ به اندازۀ امروز سالخورده نبوده است. پیری واقعیت جدیدی است که هنوز اکثر ما آمادۀ رویارویی با آن نیستیم. البته فراوانند نویسندگان خوشحالی که می‌گویند زندگی در دوران پیری رضایت و آرامش بیشتری دارد و نباید دربارۀ این دوران افکار منفی بافت. اما کافی است به جای روان‌شناسی مثبت‌گرا ...

 
وظیفۀ پزشک چیست وقتی بیمارانش فقیر، مجرم یا بددهن باشند؟
۲۳ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۰۸

وظیفۀ پزشک چیست وقتی بیمارانش فقیر، مجرم یا بددهن باشند؟

پزشکان در مقایسه با دیگران تجربۀ عجیبی از زندگی انسانی دارند. آن‌ها مردم را در آسیب‌پذیرترین موقعیت‌ها می‌بینند، در لحظاتی که هراسان و غم‌زده‌اند یا وقتی که آخرین دقیقه‌هایشان را می‌گذرانند. گاهی مردم پزشکان را متهم می‌کنند به اینکه احساساتشان از بین رفته، یا درد و مرگ برایشان عادی شده، اما وقتی در ...

 
تئودور آدورنو.
۱۹ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۴۷

آدورنو می‌پرسید: چگونه می‌توان در برابر سلطۀ پنهان مقاومت کرد؟

تئودور آدورنو با هر مقیاسی که حساب کنید، نابغه‌ای عجیب و غریب بود. ذهنی بی‌بدیل که به همان اندازه که در فلسفه استاد بود، بر روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و موسیقی نیز تسلط داشت. او که از چهره‌های شاخص مکتب فرانکفورت است، در تمام سال‌های فعالیتش علیه چیزهایی مبارزه می‌کرد که انسان‌ها را در جامعۀ سرمایه‌داری ...

 
عکاس: برنارد ون‌برگ.
۱۶ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۵۲

زیبایی ناپیدای ویلچر: چطور جامعه معیارهای خودش را به معلولان تحمیل می‌کند؟

اروینگ گافمن، جامعه‌شناس مشهور آمریکایی، معتقد بود جامعه به آدم‌های کم‌توان نوعی «داغ ننگ» می‌زند که باعث می‌شود هنگام تعامل با آن‌ها رفتاری عادی نداشته باشیم. معلولان در جامعه یا با پرهیز و انزجار دیگران مواجه می‌شوند، یا با احساس ترحم و دلسوزی آن‌ها. و هر دوی این رفتارها به یک اندازه آن‌ها را می‌رنجاند....

 
عکاس: عبدالواحد میزازاده، ایسنا.
۱۳ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۵۵

آیا در اعتراضات خیابانی مغز آدم‌ها تعطیل می شود؟

ناآرامی‌ها و اعتراض‌های اجتماعی ما را به هیجان می‌آورد، سردرگم می‌کند و البته بیش از هرچیز دیگری روان‌شناس درونمان را بیدار می‌کند. وقتی تجمعی بر پا می‌شود، همه از خودشان می‌پرسند چه اتفاقی دارد می‌افتد؟ چرا تظاهراتی آرام ناگهان به خشونت کشیده می‌شود؟ تحلیل‌های رایج می‌گویند فرد معترض وقتی در جمع قرار ...

 
عکاس: نیکولاس اسکارپیناتو.
۱۱ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۱۱

هر چه بیشتر دنبال شادی می‌رویم، غمگین‌تر می‌شویم

همیشه احساس می‌کنید زندگی چیزی کم دارد؟ حتی وقتی در حال تفریح یا سفر هستید به نظرتان می‌آید که به اندازۀ کافی تفریحات یا سفرتان هیجان‌انگیز نیست؟ «شادی» از نظرتان تجربۀ فوق‌العاده‌ای است که با این دلخوشکنک‌های روزمره به دست نمی‌آید؟ اگر چنین فکرهایی از سرتان می‌گذرد، پس قطعاً آن لایۀ سنگین غم را هم ...

 
عکس: گتی ایمیجز.
۵ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۱۹

چرا نباید آخر هفته‌ها کار کنیم؟

مدیران و کارفرمایان تأکید فراوانی دارند که همۀ کارکنان باید رأس ساعت مشخصی سر کارشان حاضر باشند، اما چندان نمی‌پسندند که زیردستانشان سر ساعت معینی دست از کار بکشند. در واقع، کار از نظر آن‌ها هیچ وقت تمام نمی‌شود. فرقی نمی‌کند یازده شب باشد، یا روز تعطیل هفته، هر لحظه ممکن است لازم شود کاری را پیگیری ...

 
عکاس: اریک جوهانسون.
۴ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۰۵

آدم‌هایی که فقط ساز مخالف می‌زنند چه فایده‌ای دارند؟

حتماً در بین دوستان و آشنایانتان کسانی را می‌شناسید که در هر جمع و گروهی که حاضر شوند، جز مخالفت کار دیگری نمی‌کنند. هر پیشنهادی که مطرح شود رد می‌کنند و هر حرفی که به میان آید نقد می‌کنند. خیلی اوقات حضورشان عملاً امکان رسیدن به توافق جمعی را از بین می‌برد. ما معمولاً از دست این جور آدم‌ها شاکی و ناراحت ...

 
تصویرساز: کارولیس استراتنیکاس.
۳ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۱۰:۰۸

بازگشت ابدی نیچه

«من انسان نیستم، من دینامیتم!». اگر کتابی از نیچه دست گرفته باشید، حتی اگر فیلسوف نباشید یا اصلاً نیچه را هم نشناسید، درستی این جمله را دربارۀ نویسنده‌اش حس می‌کنید. کلمات او مثل گلوله صفیر می‌کشند و مثل باروت آتش به پا می‌کنند. بیش از یک قرن از مرگ او گذشته است، اما همچنان بحث دربارۀ اندیشه‌هایش در ...

 
تصویرساز: نیکول ژو.
۲۶ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۳۱

بچه‌ای در شکم و غمی در دل، اما...

معروف است که دوران بارداری، علی‌رغم مشکلاتی مثل تهوع و تغییرات هورمونی، از شیرین‌ترین دوران‌های زندگی هر مادر است: ماه‌های انتظار برای دیدن بچه‌ای که ذره ذره درون وجودت شکل می‌گیرد و خیال‌پردازی دربارۀ روزهای خوشی که با هم خواهید داشت. اما واقعیت پیچیده‌تر از این تصویر ساده است. بسیاری از زنان در دوران ...

 
تصویرساز: تیلی والدن.
۲۲ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۳۲

روزی که دخترم را در اینستاگرام پیدا کردم

پدر و مادر بودن وظیفۀ تناقض‌آمیزی است. تا وقتی فرزندتان کوچک است، باید با همۀ توانتان از او مراقبت کنید، و اگر در انجام این کار موفق شوید و فرزندی قوی و مستقل بزرگ کنید، رهایتان می‌کند و به دنبال ساختن زندگی خودش می‌رود. گاهی دلتان لک می‌زند که دوباره به شما پناه بیاورد، یا چیزی از زندگی‌اش تعریف کند،...

 
عکاس: جینو سانتاماریا.
۱۹ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۱۱

چرا وقتی جانمان در خطر است گذر زمان برایمان کند می‌شود؟

فرض کنید در خیابان با یک کونگ‌فو کار حرفه‌ای دعوایمان شود. تا ما تصمیم بگیریم که مشت بزنیم یا لگد، طرف با چند ضربۀ برق‌آسا نابودمان کرده است. حالا فرض کنید می‌خواهید مگسی که ساعت‌هاست در گوشتان وزوز می‌کند را با دست بکشید. این تلاش هم دستِ کم از دعوا با آن کونگ‌فو کار ندارد. به محضِ آنکه دستتان را بلند ...

 
نمایی از فیلم «روانی» (۱۹۶۰) ساختۀ آلفرد هیچکاک.
۱۸ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۲۲

هیچکاک استاد ترس است، اما تریلرهای جدید ترسناک‌ترند

هیچکاک نابغۀ روایت‌گری است. شگردهای او برای میخکوب‌کردن مخاطب چنان حساب‌شده است که هنوز موضوع تحقیقات عصب‌شناختی قرار می‌گیرد. خود او جایی گفته است هر کدام از فیلم‌هایش را مثل یک آزمایشگاه مغزی می‌بیند. بااین‌حال تریلر‌های روان‌شناختی جدید انگار از شاهکارهای هیچکاک هم پیشی گرفته‌اند. سطح هیجانات گوناگونی ...

 
منبع:اِی.اف.پی.
۱۴ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۵۳

فوکو می‌پرسید «چطور می‌توان تن به انقیاد نداد؟»

میشل فوکو، فیلسوف و مورخ فرانسوی، در کشور ما نامی آشناست. هم به واسطۀ سفرهایش به ایران و نوشته‌هایش دربارۀ انقلاب اسلامی و هم به دلیل در دسترس بودن بیشتر آثارش به زبان فارسی. فوکو فیلسوفی پیچیده و درخشان بود که بارها در افکار خودش بازاندیشی کرد و نوشته‌هایش تأثیری گسترده در شاخه‌های مختلف علوم انسانی ...

 
عکاس: لورنزو توگنالی.
۱۳ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۲۵

داستان مادرانی که برای سیرکردن کودکانشان می‌جنگند

نمی‌توانند روی پا بایستند، چشم‌هایشان بیرون زده، و شکم‌هایشان ورم کرده. حالا اکثر کودکان یمنی کمابیش به همین شکل درآمده‌اند. حتی بعضی کودکان از فرط کمبود آب، وقتی گریه می‌کنند، هیچ اشکی از چشمشان جاری نمی‌شود. این روزها هزاران هزار کودک یمنی با «سوءتغذیه شدید» دست و پنجه نرم می‌کنند و تنها سنگرشان دربرابر ...

 
طرح جلد شمارۀ مۀ ۲۰۱۸ مجلۀ نیویورک تایمز. عکاس: الِک ساث.
۱۲ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۵۸

چرا وقتی به بچه‌هایمان فکر می‌کنیم، ترس سراسر وجودمان را می‌گیرد؟

تا ده بیست سال پیش، کاملاً عادی بود که بچه‌ای ۶-۵ ساله، تنها در صف نانوایی ایستاده باشد، یا بدون نظارت پدر و مادر، ساعت‌ها در کوچه و خیابان‌های محله بازی کند. امروز حتی نمی‌توانیم تصور کنیم که بچۀ کوچکی را بفرستیم خرید یا آزاد بگذاریم تا در محله بچرخد. دلیل‌های موجهی هم داریم: بچه‌دزدها، زورگیرها، راننده‌های ...

 
چرا از بچه‌پولدارها بدمان می‌آید؟
۱۱ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۱۸

چرا از بچه‌پولدارها بدمان می‌آید؟

چرا از بچه‌پول‌دارهای نازپرورده بدمان می‌آید؟ چرا حتی وقتی آرزوی پولدار شدن می‌کنیم، همیشه به خودمان وعده می‌دهیم که پولدارهایی خواهیم شد که شبیه این بچه‌پولدارها نخواهند بود؟ در مقابل، به همان اندازه که از پولدارها بدمان می‌آید، نگاه مثبتی هم به فرودستان داریم. یعنی آدم‌های فقیر را، حتی وقتی هیچ‌چیز ...

 
تصویرساز: سب آگرستی.
۸ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۱۵

بر من خرده نگیرید: از آدم‌هایی که سرشان توی گوشی است وحشت می‌کنم

سردمداران شرکت‌های فناورانه همیشه از چیزهایی می‌گویند که محصولات جدید به زندگی ما اضافه می‌کنند. سرعت بیشتر، آسانی و ارزانی و امکاناتی که پیش از این نداشته‌ایم. اما هیچوقت از چیزهایی که در اثر این محصولات از دست می‌دهیم حرف نمی‌زنند. فناوری شهرهایمان، محیط‌زیستمان و حتی خودمان را تغییر می‌دهد، بدون ...