نمایش خبر در روز :  
ماه :  
سال :  
نوع مطلب :  
بخش :  
عکاس: اِلنا سایبرت.
۳ آبان ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۲

وقتی به بن‌بست می‌رسیم، رفتن سراغ بحران‌های قبلی آرام‌بخش است

مارتین ایمیس، رمان‌نویس تأثیرگذار بریتانیایی، استادِ نوشتن طنزهای سیاه است و مهارت او برای توصیف دنیاهای آشوب‌زده و بحرانی، به شکلی ویژه، در اوضاع امروز جهان به کار می‌آید. کتاب جدید ایمیس، داستان درون، خودزندگی‌نامه‌ای است که در قالب رمان نوشته شده است. خودِ او، پدرش، بهترین دوستش یعنی کریستوفر هیچنز ...

 
عکاس: گریگوری رید.
۱ آبان ۱۳۹۹ ساعت ۰۷:۵۹

نسخهٔ صوتی: چرا اغلب احساس می‌کنیم در حال «از دست دادن» فرصت‌ها هستیم؟

دایره‌های قرمز رنگی که رویشان اعدادی نوشته شده و کنار برنامک‌های مختلف گوشی همراهمان ظاهر شده‌اند؛ فرشته‌های عذابی که یک دم از روی شانه‌مان پر نمی‌زنند. آنقدر وسواس انگشت‌زدن روی آن‌ها گرفتارمان کرده که حتی در خواب‌هایمان می‌بینیمشان. چرا اعلان‌های شبکه‌های اجتماعی یا زنگ یک پیامک یا تماس جدید این‌قدر ...

 
نقاش: لوئی جانمات.
۳۰ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۳۵

ناگهان دردهایم آرام گرفت، از بدنم جدا شدم و پرواز کردم

مرگ سرزمینی است که تا به حال هیچ‌یک از مسافرانش بازنگشته‌اند تا چیزی از آنجا برایمان تعریف کنند. اما آدم‌های زیادی هستند که از دیوارهای این سرزمین سرک کشیده‌اند و آنچه دیده‌اند را شرح داده‌اند. بسیاری از آن‌ها توصیف مشابهی از تجربه‌شان دارند: احساس کرده‌اند در تونلی هستند که انتهای آن روشن و نورانی ...

 
پیامی از کشوری زخم‌خورده
۲۹ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۸

پیامی از کشوری زخم‌خورده

صد سال است که حیات روزمرۀ مردم مکزیک با قاچاق گستردۀ مواد مخدر پیوند خورده است. نمایشِ بی‌رحمانۀ خشونت و قتل در خیابان‌های این کشور پایانی ندارد و کارتل‌ها چنان در تاروپود زندگی اجتماعی نفوذ کرده‌اند که به‌درستی می‌توان ادعا کرد بخشی از دولت شده‌اند. کریستینا ریوِرا، نویسندۀ تحسین‌شدۀ مکزیکی، از رنج ...

 
عکاس: ریچارد کلوار.
۲۸ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۶

رسیدن به خوشبختی به‌سبک استاد بدبینی

پس از آنکه پدر آرتور شوپنهاور خودکشی کرد، مادرش تصمیم به مهاجرت گرفت. چندی بعد که آرتور تصمیم گرفت هامبورگ را ترک کند، مادرش موافقت کرد، اما شرطی گذاشت: اینکه فکرِ آمدن به خانۀ او را از سرش بیرون کند و بی‌پرده به او گفت: «خیلی آزاردهنده‌ای». او نچسب و بدقلق بود، چون زندگی را سیاه و رنج‌آلود می‌دید. ...

 
تصویرساز: نوآ مک میلن.
۲۷ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۲

اگر می‌خواهید چیزی بیاموزید باید سر سفرۀ مردگان بنشینید

دنیای امروز ما چنان از آشوب‌های بی‌سابقه انباشته شده است که گاهی فکر می‌کنیم هیچ انسانی از دوران‌های گذشته نمی‌تواند برای زندگی در این آتش سوزان به ما کمک کند. اما آلن جیکوبز، محققی که تمام عمرش را صرف کتاب‌خواندن کرده است، نظر دیگری دارد. او می‌گوید اتفاقاً هر گاه که به نظر می‌رسد به بن‌بست رسیده‌ایم،...

 
عکاس: نیکولاس اسکارپیناتو.
۲۴ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۸

نسخهٔ صوتی: چه‌ انسان‌هایی که می‌توانیم باشیم

آبراهام مزلو را معمولاً با نظریۀ «هرم نیازها» می‌شناسیم. هرمی که در قاعده‌اش نیازهای زیستی مانند خواب و خوراک قرار دارد و در رأسش «خودشکوفایی». اما مزلو در اواخر عمرش، به نظریۀ دیگری می‌اندیشید که شاید امروز بیش از هر وقت دیگری به آن نیاز داریم. او در این «نظریۀ زِد» از فراانگیزش‌هایی حرف می‌زد که انسانیت ...

 
مایکل سندل: پوپولیسم شورشی است علیه استبداد شایسته‌سالاری
۲۳ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۱

مایکل سندل: پوپولیسم شورشی است علیه استبداد شایسته‌سالاری

شایسته‌سالاری به‌عنوان یک «باید» نظام عادلانه‌ای به نظر می‌رسد که می‌گوید هرکس باید به اندازۀ شایستگی‌هایش قدر ببیند. اما مشکل این است که خودش را یک «هست» جا می‌زند و می‌گوید آن‌ها که ثروتمندند مستحق ثروتشان بوده‌اند و آن‌ها که فقیرند، شایستگی نداشته‌اند. از نظر مایکل سندل، لیبرال‌های چپ‌گرا، با تأکید ...

 
تصویرساز: لوئیزا ریوِرا.
۲۲ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۵۷

اصلاً شخصیت آدم‌ها می‌تواند تغییر کند؟

معیارمان برای انتخاب دوست، همسر یا همکار چیست؟ خیلی از ما بی‌درنگ می‌گوییم: «خب معلوم است، یکی از اولین ملاک‌هایمان این است که ’باشخصیت‘ باشد». و از نگاهمان این باشخصیت بودن، یک صفتِ همیشگی و تغییرناپذیر است که رفتارها و واکنش‌های فرد به سادگی نمی‌تواند آن را تغییر دهد. دقیقاً برخلاف متفکران سنتی‌ای ...

 
امیدواری بدون خوش‌بینی — مروری بر کتاب امیدواری آموخته‌شده نوشتۀ دان تومازلو
۲۱ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۶

امیدواری بدون خوش‌بینی — مروری بر کتاب امیدواری آموخته‌شده نوشتۀ دان تومازلو

در سال‌های اخیر، روانشناسان به‌تدریج به تخیل و امید توجه کرد‌ه‌اند. اکنون روشن شده است که لازم نیست بردگان گذشته‌ باشیم، بلکه می‌توانیم در آینده سیر کنیم. امید جعبه‌ابزاری دارد و یادگیری برخی عادات کمکمان می‌کند قطب‌نما را به‌سمت آیندۀ مثبتمان نشانه بگیریم، اما هرگز تئوری منسجمی دربارۀ امید وجود نداشته ...

 
یکی از دوستان نجس خودمان
۲۰ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۸

یکی از دوستان نجس خودمان

یک‌بار وقتی مارتین لوتر کینگ به هندوستانِ دوران گاندی سفر کرده بود، مدیر مدرسه‌ای هنگام معرفی‌اش او را «یکی از دوستان نجس خودمان» خطاب کرد. کینگ لحظه‌ای از این تعبیر برآشفته شد، اما بعداً دانست که سیاهپوستان آمریکا بی‌شباهت به نجس‌های هند نیستند. در این سال‌ها نویسندگان متعددی به این نکته توجه کرده‌اند ...

 
نقاشی: قایق آبی اثر وینزلو هومر.
۱۹ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۷

نوستالژی به خاطرات واقعی نیازی ندارد، گذشته‌ای خیالی نیز کفایت می‌کند

یوهانس هوفر، پزشک سوییسی که برای اولین‌بار واژۀ «نوستالژی» را ابداع کرد، نوستالژی را آمیخته‌ای از دو ویژگی اساسی می‌دانست: یکی آرزوی بازگشت به خانه، و دیگری درد ناتوانی از این بازگشت. نشخوار خاطرات، آن‌هایی را که از خانه دور افتاده بودند به بی‌اشتهایی، اضطراب و پریشانی گرفتار می‌کرد. البته آن خانۀ رؤیایی ...

 
تصویر: ویل اسمیت و جیدن اسمیت.
۱۶ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۴

بازیگر معروف، فرزند بازیگر معروف: خویشاوندسالاری در هنر

شاید تا حدودی از نظرمان طبیعی باشد که فرزندان یک تاجر موفق به تجارت روی بیاورند، یا فرزندان یک کشاورز، شغل خانوادگی‌شان را ادامه دهند، اما در حرفه‌هایی که با خلاقیت و استعداد فردی عجین شده‌اند چطور؟ آیا طبیعی است که خیلی از چهره‌های جدیدی که در سینما و موسیقی و هنر می‌بینیم، فرزند آدم‌های مشهوری هستند ...

 
عکاس: اریک یوهانسون.
۱۵ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۷

ستایش راسل از بطالت حالا بیش از همیشه به دردمان می‌خورد

در ستایش بطالت، یکی از رساله‌های مشهور برتراند راسل است که در اوج رکود بزرگ نوشته شد. در آن دوران، کسب‌و‌کارهای فراوانی از میان رفته بود و هر روز بر تعداد بیکاران افزوده می‌شد. اما مشکل فقط فقر نبود، آدمی که کار نداشت، گویی مهم‌ترین عنصر معنابخشی به زندگی‌اش را از دست می‌داد. راسل می‌گفت تا وقتی چنین ...

 
اگر خیلی باهوشی، پس چرا پولدار نیستی؟ شاید همه‌اش شانس باشد
۱۴ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۸

اگر خیلی باهوشی، پس چرا پولدار نیستی؟ شاید همه‌اش شانس باشد

کمابیش در اغلب جوامع، توزیع ثروت از الگوی شناخته‌ شده‌ای پیروی می‌کند که به آن « قانون ۲۰-۸۰» می‌گویند: یعنی ۲۰ درصد افراد صاحب ۸۰ درصد ثروت هستند. به‌نظر ناعادلانه یا عجیب نخواهد بود اگر ۲۰درصد ثروتمند همان‌هایی باشند که بیشترین استعداد را هم دارند. اما چنین نیست. گروهی از پژوهش‌گران مدلی کامپیوتری ...

 
چرا همه‌چیز ممکن است تعطیل شود، به جز امتحان‌؟
۱۳ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۵

چرا همه‌چیز ممکن است تعطیل شود، به جز امتحان‌؟

اگر امتحان‌گرفتن از کل نظام آموزشی حذف شود چه اتفاقی می‌افتد؟ به اضطراب و استیصال شب‌های امتحان فکر کنید، به سؤال‌هایی که جوابشان را بلد بوده‌اید، اما وقت تمام شده، به احساس سرخوردگی‌تان بعد از اینکه می‌بینید نمره‌تان آن چیزی نشده که انتظار داشتید. امتحان معایب بسیاری دارد، فقط بچه‌درس‌خوان‌هایی طرفدار ...

 
چرا باب راس همچنان این‌قدر محبوب است؟
۱۲ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۵

چرا باب راس همچنان این‌قدر محبوب است؟

باب راس بی‌تردید از مشهورترین نقاشان معاصر است، اما در دنیای هنر او را جدی نمی‌گرفتند. نقاشان حرفه‌ای کارش را بی‌ارزش می‌دانستند و حضور تلویزیونی‌اش را نشانۀ عامه‌پسند بودنش قلمداد می‌کردند. هر چه باشد، او نه تحصیلاتی در هنر داشت، نه در حلقۀ هنرمندان رفت و آمد می‌کرد. حتی با آنکه مشهور بود، تقریباً ...

 
توماس پیکتی.
۱۱ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۳

توماس پیکتی: نابرابری یک انتخاب سیاسی است

مشهور است آدم‌ها در جوانی انقلابی‌اند و سنشان که بالا می‌رود محافظه‌کار می‌شوند. اما زندگی پیکتی وارونه است. او در عنفوان جوانی به کشورهای اروپای شرقی سفر کرد، و با دیدن خیابان‌های خاکستری و مغازه‌های به‌گل‌نشستۀ آنجا متقاعد شد که چیزی نمی‌تواند جایگزین رقابت بازار شود. اما رفته‌رفته، وقتی با حجم عظیمی ...

 
عکاس: رودریگو کورال.
۱۰ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۴

نسخهٔ صوتی: چطور قهوه به جزء جدایی‌ناپذیر صبح‌های کاری تبدیل شد؟

یک فنجان قهوه شما را یاد چه چیزی می‌اندازد؟ شروع صبحی تازه. دیداری خوشایند با دوستان قدیمی در کافۀ محبوب. بیداری شبانه برای امتحانی سخت یا تمام‌کردن کاری عقب‌مانده. اگر بی‌خواب‌شدن‌های گاه‌به‌گاه را در نظر نگیریم، قهوه نوشیدنیِ خوشی‌ها و خاطرات خوب ماست و چه کسی در این زمانه، به چنین خوشی‌های کوچکی ...

 
تصویرساز: امانوئل لافونت.
۹ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۲

اگر دلتان می‌خواهد آدم بکشید، قبلش نگاهی به سطح آلودگی هوا بیاندازید

در یک آزمایش، گروهی از محققانی که دربارۀ آلودگی هوا تحقیق می‌کنند، به شرکت‌کنندگان تصاویری از شهرهایی آلوده را نشان دادند. سپس از آن‌ها خواستند تصور کنند که در این شهرها سکونت دارند و توصیف کنند که زندگی‌شان در چنین جایی چگونه است. بلافاصله سطح اضطراب شرکت‌کنندگان بالا رفت و مکانیزم‌های دفاعی‌شان فعال ...