نمایش خبر در روز :  
ماه :  
سال :  
نوع مطلب :  
بخش :  
انگشت‌نگاری از جنازه. عکس: سارا نائومی لوکوویچ.
۲۰ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۲

کالبدشکافی تمرین قصه‌گویی است

مرده‌ها حرف نمی‌زنند، ولی کالبدشکاف‌ها بلدند چطور از آن‌ها حرف بکشند. آن‌ها اجساد را پرونده‌هایی بایگانی‌شده می‌بینند و، وقتی دربارۀ مرده‌ها خیال‌بافی می‌کنند، انگار دارند از روی پرونده می‌خوانند: «ساییدگی دنده‌ها نشان می‌دهد زیاد زمین می‌‌خورده، پس تنها زندگی می‌کرده. زخم روی قلبش هم می‌گوید در بچگی ...

 
تصویرساز: مت چِیس.
۱۹ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۳۴

چطور سازمان‌های حقوق بشری به متحدان نئولیبرالیسم تبدیل شدند؟

برجسته‌ترین سازمان‌های حقوق بشری، مانند عفو بین‌الملل، تقریباً همزمان با پیروزیِ تاریخی نئولیبرالیسم در اواسط دهۀ ۱۹۸۰ تأسیس شدند. اما با پیگیریِ سرگذشت گفتمان حقوق بشر و ایدئولوژی نئولیبرال نشانه‌های آشکاری می‌بینیم از اینکه رابطۀ این دو از صرفِ همزمانی بسیار فراتر است. نئولیبرال‌ها مداوماً تأکید کرده‌اند ...

 
نقاش: امیلیو پتوروتی.
۱۸ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۱

چگونه افراد هم از دولت متنفرند و هم به آن نیاز دارند؟

اگر از اغلب افراد بپرسید دولت چقدر باید در جامعه دخالت کند، خواهند گفت «خیلی کم، چون دولت خودش مشکل‌ساز است». اما وقتی نظرشان را دربارۀ بیمۀ بیکاری، نظام درمانیِ رایگان یا سایر سیاست‌های حمایتی جویا شوید، با اشتیاق از آن استقبال می‌کنند. سوزان متلر، سیاست‌پژوه دانشگاه کرنل، می‌گوید ما با پارادکس بزرگی ...

 
عکاس: کاتارژیتا بیالاشویچ.
۱۷ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۲۹

جنون مینیمالیسم: آیا تمیزی و سادگی ما را نجات خواهد داد؟

وقتی به گوشی‌های تلفن همراهی که ده سال پیش رایج بودند نگاه می‌کنیم، از میزان تنوعی که بر طراحی آن‌ها حاکم بود تعجب می‌کنیم. اما حالا گوشی‌ها فرقی با تکه‌سنگ‌های صیقل‌خورده ندارند. مستطیل‌هایی صاف و باریک و ترجیحاً بدون پورت و دکمه. همین مسیر را خیلی جاهای دیگر هم می‌بینیم. از خانه و فروشگاه گرفته تا ...

 
تصویرساز: یون سن.
۱۶ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۶

معمای اخلاقی خشم: بد ولی به‌جا

وقتی کسی در حق ما کار بدی می‌کند، مثلاً حرفی ناروا می‌زند یا کاری می‌کند که از آن می‌رنجیم، خشم در تار و پود تنمان شعله می‌کشد. ای بسا شب و روز به فکر انتقام باشیم و کینه‌اش تا سال‌های سال در سینه‌مان بماند، حتی اگر معذرت‌خواهی کند. اما علمای اخلاق، مدام هشدارمان می‌دهند که باید خشممان را فرو بخوریم ...

 
«امنیت کارگران». پل بروکلین، ۱۹۱۵.
۱۴ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۱۲

«به‌اندازه کارکردن» یک شوخی بزرگ است

کارمندها همیشه باید دردسترس باشند. آخر هفته‌ها، تعطیلات و مرخصی‌ها فرق چندانی با صبح شنبه ندارند. همیشه یک کاری برای پیگیری هست. تازه نه‌تنها باید این پیگیری‌ها را دوست داشته باشید، بلکه باید عاشقش باشید. وگرنه جناب رئیس شما را به هزار عیب متهم خواهد کرد: تنبلی، بی‌تعهدی، اهمال‌کاری و از این دست ایرادها....

 
تصویرساز: سارا جیرونی.
۱۳ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۵۱

نسخۀ صوتی: آیا کسی می‌تواند علم را از دست صنعت انتشار مقاله نجات دهد؟

پیش از آنکه هر استاد دانشگاهی مجبور باشد ده‌ها مقالۀ علمی-پژوهشی در رزومه‌اش ردیف کند، انتشار مقالۀ علمی، فرایندی طولانی و هزینه‌بر بود. علاوه‌براین، تقریباً همۀ ژورنال‌های اصلی در اختیار چند ناشر غربی بود و استادان دیگر مناطق دنیا، در وضعیتی «شبه‌استعماری»، از چاپ مقاله در آن‌ها محروم می‌ماندند. از ...

 
تصویرساز: ادمون دو هارو.
۱۲ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۵۳

گوشیِ هوشمند صاحبش را می‌بلعد

وقتی اعصابتان خرد می‌شود، حوصله‌تان سرمی‌رود، یا دلتان شور می‌زند، چه کار می‌کنید؟ شاید یکی از تسکین‌دهنده‌ها که بتواند زخم روحتان را التیام بدهد بالاوپایین‌کردن صفحه‌نمایش گوشی باشد. اسکرول‌کردن نوعی احساس رستگاری به ما می‌دهد. انگار چیزی در انتهای پیام‌ها قایم شده که ما را مجبور می‌کند ذوق‌زده منتظرش ...

 
نسخۀ صوتی: چرا می‌خواهیم بعد از قطع رابطه با مخاطب خاصمان، همچنان با او دوست بمانیم؟
۱۱ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۳۰

نسخۀ صوتی: چرا می‌خواهیم بعد از قطع رابطه با مخاطب خاصمان، همچنان با او دوست بمانیم؟

چرا در کوران یک قطع رابطۀ احساسی، آزرده و دل‌شکسته و اندوهگین، به هم می‌گوییم: «امیدوارم همچنان بتوانیم دوست بمانیم؟» مگر این دوست‌ماندن چه فایده‌ای قرار است برایمان داشته باشد؟ واقعیت این است که تا چند دهه قبل، برای آدم‌ها عجیب و نفهمیدنی بود که دو نفری که رابطه‌شان را به هم زده‌اند، بخواهند همچنان ...

 
مادربودن دقیقاً به چه معناست؟
۱۰ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۲۴

مادربودن دقیقاً به چه معناست؟

آیا به سختی‌هایش می‌ارزد؟ چقدر باید مراقب رفتار و تغذیه‌ام باشم؟ شغلم را از دست نمی‌دهم؟ نکند کار بدی از من یاد بگیرد؟ اگر شکست‌ها و ضعف‌های من را به ارث ببرد چه؟ مادری به معنای لمس‌کردن همۀ این پرسش‌ها با پوست و گوشت و خون است. آن‌هایی که مادرشدن را انتخاب می‌کنند مسیر عجیبی را به روی خود باز می‌کنند:...

 
تصویرساز: ناتالی لیز.
۹ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۱۳

نسخۀ صوتی: قبل از اینترنت چه کار می‌کردی؟

چیزی نمانده تا زمانی که هیچ‌کس روی زمین یادش نیاید دنیا پیش از اینترنت چه شکلی بود. آن‌هایی که اواخر دهۀ ۱۹۷۰ به دنیا آمدند، آخرین نسلی‌اند که بدون اینترنت بزرگ شدند. جامعه‌شناسان به آن‌ها «واپسین معصومان» یا «مهاجران دیجیتال» می‌گویند. آن «معصومیتِ» ازدست‌رفته، اگر اصلاً معصومیتی در کار بوده، چه بود؟...

 
تصویرسازی: کوین کاردن.
۸ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۱۶

چرا پس از گذشتن دو ماه هیچ‌چیز از کتاب‌ها یادمان نمی‌ماند؟

نمی‌دانیم چرا، ولی گویا کتاب‌باز بودن در دوره‌زمانۀ ما تبدیل شده است به فضیلتی بی‌نهایت ارزشمند. گاهی آن‌قدر کتاب می‌خریم و تلنبار می‌کنیم که گیج می‌شویم مطالعه را از کدامشان شروع کنیم. به حجم کتابخانه که نگاه می‌اندازیم خجالت‌زده تلاش می‌کنیم بهانه‌ای برای نخواندن آن‌ها دست‌وپا کنیم. اما کتاب‌هایی ...

 
عکاس: سالی انسکومب.
۷ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۲۸

نسخۀ صوتی: چرا بچه‌دار نشدن مُد شده است؟

به احتمال زیاد شما هم زوج‌هایی را می‌شناسید که هر وقت بحث بچه‌داری می‌شود، قاطعانه می‌گویند تصمیم گرفته‌اند هیچ‌وقت بچه‌دار نشوند. دلایل زیادی هم برای تصمیمشان می‌آورند. بعضی معتقدند بچه‌دارشدن غیراخلاقی است چون آدم دیگری را وارد این دنیای کثیف می‌کند. برخی دلایل محیط‌زیستی یا مسائل مربوط به سلامت را ...

 
عکاس: جیسون فولفورد.
۶ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۰۲

پنج جستار برگزیدۀ ترجمان در سال گذشته

لذت خواندنِ یکسری از جستارها گاهی تا چند سال زیر زبان آدم می‌مانَد. نوشتۀ لزلی جمیسون یکی از آن‌هاست. او از تجربۀ بارداری‌اش می‌گوید، تجربه‌ای که شخصیتش را هفته‌به‌هفته برای همیشه تغییر می‌داد. لو اورتنزیو هم پزشکی بود که به‌هوای نجات شهرش تا قعرِ اعتیاد پیش رفت؛ او گرفتار همان مخدرهایی شده بود که برای ...

 
دنی شاپیرو به‎همراه پدرش. ۱۹۶۵.
۵ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۱۷

نسخۀ صوتی: تقدیم به پدرم، که نسبتی با من نداشت

دنی شاپیرو، نویسندۀ مشهور آمریکایی، از همان اولین سال‌های دوران کودکی‌اش احساس می‌کرد با بقیۀ اعضای خانواده‌اش فرق دارد. خانوادۀ او یهودی بودند و موهای تیره داشتند، اما موهای او طلایی بود. ولی برای او این احساس جداافتادگی چیزی بیش از یک تفاوت ظاهری بود. این ماجرا ادامه داشت، تا آنکه سال‌ها بعد از مرگ ...

 
نمایی از سریال تلویزیونیِ «ای.آر»ُ. عکاس: کریس هاستون.
۴ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۳۱

پرونده: مرگ را در آغوش کشیدم تا شاید زنده بمانم

گاهی یک سرماخوردگی ساده کافی است تا آدم را از پا بیندازد. کسانی را هم دیده‌ایم که بیماری‌های صعب‌العلاج را شکست داده‌اند. محیط پیرامون در این شکست و پیروزی‌ها خیلی مؤثر است. مهم است اطرافیان چه حسی داشته باشند: بی‌خیال باشند، غصه بخورند، امید بدهند، و هزار جور احساس دیگری که می‌شود از عمق نگاهشان خواند....

 
تصویرساز: اِوا بی.
۳ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۲۳

نسخۀ صوتی: هدفتان در زندگی وسعت است یا عمق؟

قدیمی‌ها می‌گویند «همه‌کاره و هیچ‌کاره»، گویا بعضی از روان‌شناسان هم با آن‌ها موافق‌اند. به‌هرحال، این‌طور که پیداست نمی‌توان «وسعت» و «عمق» را با هم داشت؛ هم عمر ما محدود است و هم انرژی و توجه‌مان. اگر بر انجام یک کار تمرکز کنیم، شاید نهایتاً در همان کار موفق بشویم. اگر به دنبال انجام کارهای متعددی ...

 
بهارنامۀ ۱۳۹۹
۲ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۳۹

بهارنامۀ ۱۳۹۹

این روزها احتمالاً تنهاتر از هر زمان دیگری باشیم. سال‌های پیش، بهار را شلوغ‌تر آغاز می‌کردیم. اما شاید همچنان راهی برای فرار از تنهایی باشد. نویسنده‌ای معاصر می‌گوید «ما می‌خوانیم تا بفهمیم تنها نیستیم». خواندن ما را به هزارتوی ذهن نویسنده می‌برد و از آنجا بار دیگر جهان را نشانمان می‌دهد. بین سطرهای ...

 
تصویرساز: ژوانا پارکین.
۲۸ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۳۲

تنهایی، سندروم خشم پیاده‌رو، و راهکار ترک عادت‌های بد

آدم‌هایی که همیشه به قوی‌بودن خودشان می‌بالند واقعاً حسرت‌برانگیزند، و اغلب ما معمولی‌ها تنها کاری که می‌توانیم دربرابرشان انجام دهیم این است که بنشینیم و بهشان غبطه بخوریم. شاید تصمیم بگیریم شبیه آن‌ها شویم، اما ذهن ما این آرزوها را نمی‌فهمد. درواقع، ذهن ما آن‌قدر که باید به حرف ما گوش نمی‌دهد: از ...

 
تصویرساز: سی. جی. برتن.
۲۷ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۴۸

ترک تحصیل، دکتری‌خواندن، عمق و وسعت

ما و فرزندانمان، چه بخواهیم و چه نخواهیم، یکی از دغدغه‌های اصلی زندگی‌مان شده است درس‌خواندن. برخی‌مان خیلی زود دفتر و کتاب را می‌بوسیم و می‌گذاریم کنار، و یک عده‌مان هم تا برای پایان‌نامۀ دکتری نمرۀ بیست نگیریم راضی نمی‌شویم. اندک‌شماری هم از دکتری‌خوانده‌ها هستند که به رشتۀ تحصیلی خودشان قناعت نمی‌کنند ...