سرعت جامعه و ساعت درونی ما

نسخۀ صوتی: زود باش لعنتی! چرا از آدم‌های کُند متنفریم؟

چطور تشخیص می‌دهیم کارها به اندازۀکافی سریع پیش نمی‌رود؟

Nautilus , 7 آذر 1398 ساعت 10:02

مولف : چلسی والد

مترجم : مجتبی هاتف

چراغ سبز شده اما ماشین جلویی هنوز راه نیفتاده است. ده نفر توی صف ایستاده‌اند اما صندوق‌دار مثل یک لاک‌پشت کند است. پنج دقیقه گذشته، اما هنوز فیلمی که می‌خواهید ببینید دانلود نشده است. این انتظارها مغز ما را منفجر می‌کند، حتی اگر چند ثانیه بیشتر طول نکشد. توی دلمان فحش می‌دهیم و عبوس و عصبانی می‌شویم. به این تمایل ما به پرخاشگری، وقتی بیهوده معطل می‌شویم، «سندروم خشم پیاده‌رو» می‌گویند. پدیدۀ روان‌شناختی‌ای که در جامعۀ شتابان امروز هر روز بیشتر احساسش می‌کنیم.


آنچه در این نوبت گوش می‌کنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از چلسی والد که پیش از این با عنوانِ «زود باش لعنتی! چرا از آدم‌های کُند متنفریم؟» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.

چندی پیش فهمیدم که از «خشم پیاده‌رو» رنج می‌برم، عارضه‌ای که به‌تازگی شناسایی شده است. این خشم وقتی برجسته‌تر می‌شود که پای دوست خاصی در میان باشد که آهسته راه می‌رود. ماه گذشته، وقتی سلانه سلانه می‌رفتیم تا شام بخوریم، یک‌باره متوجه شدم به زور جلوی خودم را گرفته‌ام و با خودم می‌گویم: «اگر بخواهم به مقصد برسم، دیگر نباید با این دختر جایی بروم»! شما هم می‌توانید خودتان را با «سنجۀ سندروم پرخاشگری پیاده‌رو» بسنجید، ابزاری که لئون جیمز، روان‌شناس دانشگاه هاوایی، طراحی کرده است. آیا تابه‌حال برایتان پیش آمده که هنگام راه‌رفتن وسط جمعیت متوجه شوید رفتاری خصمانه دارید (به کسی زل زده‌اید، قیافه‌ای عبوس به خود گرفته‌اید، نزدیک‌تر یا تندتر از حد انتظار حرکت می‌کنید) و «از افکار پرخاشگرانه لذت می‌برید؟»

فایل صوتی نوشتار «زود باش لعنتی! چرا از آدم‌های کُند متنفریم؟» را گوش کنید.


کد مطلب: 9590

آدرس مطلب: https://tarjomaan.com/sound/9590/

ترجمان
  https://tarjomaan.com