علیه طبیعی
مجموعه یادداشت‌هایی دربارۀ رژیم غذایی و داروهای طبیعی
جمعه ۱۹ دی ۱۳۹۹ ۰۸:۱۹
 
امروزه، اکثر آدم‌ها دنبال دارو و غذاهای طبیعی می‌گردند. رژیم‌های غذایی از همیشه ارگانیک‌ترند و استفاده از مواد خوراکی و داروهای شیمیایی با خود نوعی احساس گناه می‌آورند. اما بررسی‌های جدید نشان می‌دهند تفاوت مواد مصنوعی و طبیعی چندان واضح نیست و شاید بتوان گفت تاحدی هیچ فرقی ندارند. این نگرانی‌ها لزوماً هراسی پزشکی نیستند، بلکه گاه نفرتی‌اند که آدم‌ها ممکن است از جامعه‌شان بیاموزند یا آن را با جهان‌بینی خود در هماهنگی ببینند.
تخمین زمان مطالعه : ۵ دقيقه
 
عکاس: اندرو مایرز.
 

برای مطالعۀ هر یک از مطالب پرونده، بر روی تیتر آن‌ها کلیک کنید.


افسانۀ محصولات ارگانیک را دور بریزید
آینده کشاورزیِ پایدار با فناوری‌های هوشمند و تولید در مقیاس کلان گره خورده است

جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ احتمالاً از نُه میلیارد نفر بیشتر خواهد شد و سه‌چهارم این جمعیت شهرنشین خواهند بود. برای تأمین امنیت غذایی چنین جمعیتی، به دو برابر کلِ غذایی که امروز در جهان تولید می‌شود نیاز داریم. لطفاً به این مسئله بیاندیشید و دست از نوستالژی میوه‌های دست‌چین‌شده از شاخه و گوشت و لبنیات محلی دست بردارید. تولید غذا به این شیوه‌ها نه به نفع زندگی انسان‌هاست و نه به سود محیط‌زیست.


غذا و دارو به صرف «طبیعی» بودن، سالم و بی‌ضرر نمی‌شود
لِوینوویتز به مُدها، علم‌ها و قانون‌های مضری می‌‌پردازد که از اعتماد به آنچه «طبیعی» قلمداد می‌‌شود برآمده‌‌اند

عقیدۀ رایجی است که هر چه طبیعی‌تر زندگی کنیم، سالم‌تر خواهیم بود و اگر هم بیمار شدیم، داروی‌های طبیعی کم‌خطرترین راه درمانند. در مقابل، قرص‌ها و آمپول‌هایی که نمی‌دانیم چطور ساخته شده‌اند، و دکترهایی که اصطلاحات و حرف‌هایشان را نمی‌فهمیم خطرناکند. یک متخصص دین‌پژوهی معتقد است این وسواس ما به «طبیعی‌ بودن»، نوع جدیدی از اعتقاد دینی است: مذهبِ خداانگاریِ طبیعت. مذهبی که البته رواج‌ یافتنش بی‌ربط به فاصله گرفتنِ افراطی پزشکی و داروسازی از دغدغه‌های مردم معمولی نبوده است.


بین محصولات ارگانیک و مواد مصنوعی فرقی نیست
محصولات «طبیعی» از هر آنچه در آزمایشگاه تولید می‌شود، مواد شیمیاییِ بیشتری دارند

امروزه تمام مواد شیمیایی صنعتی را مضر می‌دانند. این فرض به خواسته‌ای عمومی برای تولید محصولات «عاری از مواد شیمیایی» منجر شده است. مثلاً پیش‌بینی می‌شود بازار جهانیِ محصولات بهداشتی «ارگانیک» تا سال ۲۰۲۰ به نوزده‌میلیارد دلار خواهد رسید؛ هرچند، این دلیلی بر سلامت این محصولات در مقابل مشابه «مصنوعی»شان نیست. کارشناسان معتقدند قراردادن مواد طبیعی و شیمیایی در مقابل همدیگر و کج‌فهمی دراین‌باره ممکن است پیامدهای ویرانگری داشته باشد.


در ستایش غذای صنعتی
در گذشته، اندکی از مردم آنقدر فراغت داشتند که بجای پخت‌وپز غذاها به کارهایی مانند حکومت­ کردن، جنگیدن، و اندیشیدن بپردازند

هیچ‌کس طرف‌دار بازگشت به مَسکنِ «طبیعی» نیست. اصلاً مسکن طبیعی چیست؟ سرپناهی در زیر صخره؟ پس چرا برخی مدام سودای بازگشت به غذاهای طبیعی و گذشته‌ای آرمانی را می‌پرورانند. این در حالی است که به‌یُمن فراوریِ غذایی، امروزه افراد بیشتری از غذاهای بهداشتی و مقوی بهره‌مند می‌شوند و فرصت‌های بیشتری برای کارهای دیگر در زندگی به دست می‌آورند.


فقط سالاد، لطفاً
ازآنجاکه سالادْ غذایی سالم، رژیمی و سبک است، آن را با زنان مرتبط می‌دانند

لاغربودن زنان را از نوجوانی به‌سمت غذاهای سبُک سوق می‌دهد. به همین دلیل خیلی‌ها سالاد را به‌عنوان نوعی خوراک رژیمی و سبک، غذایی زنانه به‌حساب می‌آورند. زمانی سالادْ خوراکی برای طبقۀ مرفه بود. زیرا مواد لازمِ آن معمولاً گران و فاسدشدنی بودند. اما امروزه خوردن سالاد فراگیر شده و، افزون‌برآن، دست‌مایه‌ای شده است برای تظاهر به اینکه من به سلامتی‌ام اهمیت می‌دهم. جای‌گرفتن هر غذایی در طبقۀ سالادها کافی است برای اینکه مردم فکر کنند مغذی است.


 جهانِ گیاه‌خواران، رؤیای اقتصاد جهانی است
مهارنکردن علاقه به گوشت هزینه‌های هنگفتی بر اقتصاد جهانی تحمیل می‌کند

وقتی گیاه‌خواران سر میز شام دست ‌رَد به مرغ مادربزرگ می‌زنند، بازپرسی می‌شوند. آنان استدلال‌های زیادی برای نخوردن گوشت دارند. بسیاری از این استدلال‌ها معروف‌اند؛ مثل تلاش برای آزاررسانیِ کمتر به حیوانات، سودرسانی به محیط‌زیست یا داشتن زندگی سالم. اما مارکو اسپرینگمن و جمعی از همکارانش در دانشگاه آکسفورد معتقدند که باید صرفۀ اقتصادی را هم به این فهرست بیفزاییم.


کودکان ثروتمندان از طعم غذاهای سالم‌ بیشتر لذت می‌برند
وقتی به کودکان مواد غذایی مغذی می‌دهید، معمولاً از خوردنش اجتناب می‌کنند

دو پژوهشگرِ دانشگاه کپنهاگ سراغِ مجموعه داده‌هایی رفتند که شرکت تحقیقات جی.اف.کی در اختیار آن‌ها گذاشته بود. این داده‌ها عادات خوردن ۲۵۰۰ دانمارکی را با جزئیات شرح می‌دادند. داده‌ها همه‌ چیز را در بر می‌گرفت؛ از سطح تحصیلاتِ مصرف‌کننده گرفته تا اینکه آیا شیری که خریداری می‌کنند، پرچربی است یا کم‌چربی، بی‌چربی یا شکلاتی. اولین یافتۀ اسمد و هنسن این بود که درحالی‌که همۀ دانمارکی‌ها می‌توانستند قند و چربی اشباع‌شدۀ کمتری بخورند، افرادی که دارای پایین‌ترین سطح تحصیلات بودند، بیش از دیگران توصیه‌ها را نادیده می‌گرفتند.


• هرچقدر دوست دارید هله‌هوله بخورید
آنتونی وارنر، در حال انجام مأموریت است: مقابله با «حقیقت‌های بدیل» دربارۀ هوس‌ها و افسانه‌های تغذیه

رژیم سبزیجات، رژیم مایعات، رژیم کم‌کالری و ده‌ها رژیم دیگر به امید لاغری و سم‌زدایی از بدن یا هوس‌هایی مشابه. اطراف ما پر است از کسانی که به امید زندگی سالم‌تر و عمر طولانی‌تر خودشان را مدام به زحمت و مشقت می‌اندازند. واقعاً این‌همه اعتقاد راسخ از کجا آمده است؟ آیا اصلاً این رژیم‌ها مبنای علمی دارند؟ یا فقط افرادی آن را تجربه کرده‌اند و به خورد ما داده‌اند؟ آنتونی وارنر، که در فضای مجازی به او «آشپز عصبانی» می‌گویند، کتابی برعلیه این مُدهای غذایی نوشته است.

کد مطلب: 10019
 


 
دکتر علی نعمتی
۱۳۹۹-۱۰-۲۰ ۰۸:۳۱:۱۳
متأسفانه این مطلبتان خیلی غیرعلمی و ژورنالیستی بود. تصور من از سایت ترجمان این بود که فقط یک موتور ترجمه نبوده و یک فرهیختگی در دست‌چین کردن پژوهش‌ها را هم انجام می‌دهد،‌اما این مطلب مرا به این تصورم بدبین کرد.
آیا ترجمان از صنعت پزشکی و صنایع غذایی بابت انتشار این مطلب پول گرفته است؟ (8477)
 
مهندس
Romania
۱۳۹۹-۱۰-۲۹ ۰۵:۳۵:۱۹
وقتی نظر خودتون رو با عنوان «دکتر» ارسال کردین، انتظار خواندن متنی به جز چیزی که نوشتید رو نداشتم.این جبهه گیری های بچه گانه به وضوح رسانه های اینچنینی رو ضعیف میکنن.پس تکلیف آزادی بیان چه می شود آقای دکتر؟ (8522)
 
سبا غیاثی
۱۳۹۹-۱۰-۲۶ ۱۷:۰۷:۴۲
عنوان مطلب رو که خوندم منتظر مطلبی خیلی پربارتر بودم که متاسفانه چنین نیست. شبیه متنهای تبلیغاتی ست که عنوانی بزرگ میزنند و داخلش خیلی خبری نیست. (8508)