نسل بی‌قرار: گوشی‌های هوشمند چگونه روان فرزندانمان را نابود می‌کنند؟

اواخر دهۀ ۱۹۸۰ را می‌توان آغاز گذار از«کودکی بازی‌محور» به «کودکی گوشی‌محور» دانست، گذاری که تا اواسط دهۀ ۲۰۱۰ کاملشد و ما دیگر اکثر قریب به اتفاق نوجوانان را گوشی‌به‌دست ‌دیدیم. آن‌ها هر روزبیشتر و بیشتر در فضاهای بزرگ‌سالان سرگردان شدند و محتوای بزرگ‌سالان به خوردشانداده شد. در این فرایند، بسیاری از کودکان و نوجوانان شانس رویایی با تجارب چالش‌برانگیزفیزیکی و اجتماعی‌ای را از دست دادند که همۀ بچه‌پستانداران به آن نیاز دارند تاتوانمندی‌های پایه‌ای را در خود پرورش دهند، بر ترس‌های ذاتی دوران کودکی غلبهکنند و برای اتکای کمتر به والدین خود آماده شوند. این کتاب نقل این داستان است کهبر سر نسل زِد یا همان متولدین ۱۹۹۵ به بعد چه آمد. برخی می‌گویند نسل زد در ۲۰۱۰ به پایان رسیده و نسل بعدی به نامنسل آلفا شروع شده است. اما به نظر من نسل زد -این نسل بی‌قرار- پایان ندارد، مگراینکه به داد کودکان امروز برسیم و این شرایط دوران کودکی بس اضطراب‌زا را در آن‌هاتغییر بدهیم.