در ستایش دنبال‌بازی
کودکانی که پدرانشان، از سنین بسیار کم، با آن‌ها بازی می‌کنند، کنترل بیشتری بر احساساتشان دارند
پنجشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۹ ۰۸:۰۱
 
کودکان از طریق بازی‌کردن است که تعامل با آدم‌ها و دنیای بیرون را می‌آموزند. تحقیقات زیادی نیز تأثیر بازی‌کردن بچه‌ها با مادرانشان را بررسی کرده‌اند، اما تأثیر بازی‌های پرسروصدای پدران با بچه‌های خردسال کمتر مورد توجه بوده است. نتایج یک تحقیق جدید در دانشگاه کمبریج نشان می‌دهد بازی‌های پدران با کودکان زیر سه سالشان، نه‌تنها با نوع بازی‌ مادرها متفاوت است، که آثار متفاوتی هم روی آیندۀ این بچه‌ها می‌گذارد.
تخمین زمان مطالعه : ۱ دقيقه
 
عکاس: کالی لیپکین.
 

آنچه در این نوبت گوش می‌کنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از وب‌سایت ساینس‌دیلی که پیش از این با عنوانِ «بازی‌کردن پدرها با بچه‌هایشان چه تأثیری بر آیندۀ کودک دارد؟» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.

پژوهشی که در دانشکدۀ آموزش‌و‌پرورش دانشگاه کمبریج با همکاری بنیاد ال‌ای‌جی‌اُ انجام شد، شواهد پراکنده‌ای از ۴۰ سال گذشته گردآورد تا درک بیشتری دربارۀ نحوۀ بازی‌کردن پدران با فرزندانشان در سنین بسیار کم (۰ تا ۳ سالگی) فراهم کند. محققان می‌خواستند دریابند که آیا بازی‌‌های پدر-کودک با نحوۀ بازی‌کردن کودکان با مادرانشان متفاوت است یا نه و اثر این تفاوت بر رشد کودک چقدر است.

اگرچه به‌طورکلی مشابهت‌های فراوانی بین پدران و مادران وجود دارد، یافته‌ها نشان می‌دهد پدران، حتی با کوچک‌ترین فرزندانشان، بیشتر بازی‌های فیزیکی می‌کنند و فعالیت‌هایی مانند قلقلک‌دادن، دنبال هم‌ کردن و سوار کردن بچه‌ها بر پشت خود را انتخاب می‌کنند.

فایل صوتی نوشتار «بازی‌کردن پدرها با بچه‌هایشان چه تأثیری بر آیندۀ کودک دارد؟» را گوش کنید.

کد مطلب: 9989