نمایش خبر در روز :  
ماه :  
سال :  
نوع مطلب :  
بخش :  
عکس: هانا آرنت در کلاس درس. آرشیو دانشگاه وسلین.
۹ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۰

تنهایی ما را به کجا می‌کشاند؟

تنهایی در عین اینکه احساس ساده‌ای به نظر می‌رسد، پیچیده است. حرف‌زدن دربارۀ آن دشوار است و خیلی وقت‌ها یا شبیه خاطره‌نویسی‌های رمانتیک می‌شود، یا شبیهِ توصیه‌های پزشکی. هانا آرنت، فیلسوف سیاسی مشهوری که بسیار به تنهایی می‌اندیشید، معتقد بود تنهایی چیزی فردی نیست، بلکه موجی فراگیر است که با به‌قدرت‌رسیدن ...

 
تصویرساز: آندرئا یوسینی.
۸ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۹

شکست‌خوردن شرمساری ندارد، اما جشن‌گرفتن هم ندارد

مدت‌هاست که همه طرفدار شکست شده‌اند، البته نه آن شکستی که یک‌جور خاتمه و پایان به حساب می‌آمد. این نسخۀ جدیدِ شکست گویا نقطۀ عطفی است که هر انسان موفق باید تجربه‌اش کند. حال‌آنکه ناکامی و موفق‌نشدن پیش‌ازاین فقط یک فایده داشت و آن دست‌کشیدن از تلاش بیهوده بود. مگان نولان می‌گوید فرهنگ ما عامدانه شکست‌های ...

 
عکاس: تاتان سیوفلانا.
۷ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۴۳

دِسِرهای اختصاصی و ماسک‌های ارغوانی: عروسی‌گرفتن در دوران قرنطینه

گاهی به نظر می‌رسد این همه‌گیری پایانی ندارد، اما به خیلی چیزها پایان داده است، من‌جمله به خوشی‌های دسته‌جمعی بزرگ. استادیوم‌های ده‌ها هزار نفره، مراسم‌های چندهزار نفره، و جشن‌های عروسی چندصد نفره کم کم دارند از خاطرمان پاک می‌شوند. با‌وجوداین، زندگی ادامه دارد. آدم‌ها ازدواج می‌کنند و با شرایط عجیب‌و‌غریب ...

 
هفدهمین شمارۀ فصلنامۀ ترجمان. زمستان ۹۹.
۶ دی ۱۳۹۹ ساعت ۱۶:۰۳

«بکش و بپوش»، پروندۀ هفدهمین فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی

هر چه به قرن ۲۱ نزدیک‌تر شدیم، آدم‌ها رفته‌رفته نسبت‌به آنچه در سبد خریدشان می‌گذاشتند حساسیت بیشتری پیدا کردند: کالاها از چه موادی ساخته می‌شوند؟ با محیط‌زیست سازگارند یا نه؟ چه کارگرانی آن‌ها را تولید می‌کنند؟ کودک‌اند یا سالمند؟ محیط کارشان امن است یا ناامن؟ حقوق کافی می‌گیرند یا کارشان بیگاری است؟...

 
پوستر روز جهانی لباسِ بدون خز. تصویرساز: آرابو سارگسیان.
۶ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۴۴

چگونه مصرف کالاها می‌تواند از آدم‌ها دیو یا فرشته بسازد؟

یک‌لحظه فرض کنید کاپشنی که پوشیده‌اید از جنس خزی است که برای تولید انبوهش میلیون‌ها حیوان قربانی می‌شوند؛ یا برای مثال پیراهن تنتان به دست کارگرانی دوخته شده که در بیگارخانه‌ها کار می‌کنند و روزانه کمتر از یک دلار حقوق می‌گیرند؛ و شکلاتی که می‌خورید از کاکائویی باشد که کودکان کار آن را برداشت کرده‌اند....

 
تصویرساز: آندرئا یوسینی.
۵ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۷

به چه کسی می‌توان اعتماد کرد؟

این روزها، آسان‌تر از همیشه به دیگران اعتماد می‌کنیم. محصولی گران‌قیمت از فروشگاه آنلاین می‌خریم، بسته‌ای باارزش را به پیک اینترنتی می‌‌سپاریم و حتی فرزندمان را می‌دهیم به رانندۀ تاکسی اینترنتی تا او را به مدرسه برساند. حتی با کسانی گرم می‌گیریم و صمیمی می‌شویم که تابه‌حال آن‌ها را ندیده‌ایم. قبل‌ترها ...

 
عکاس: مائوریتزیو پِچه.
۴ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۰

سکوت چیست؟ کشف دوبارۀ چیزها

آن‌ها که همدم کوه‌ها و دشت‌هایند، گاهی هنگام قدم‌ زدن در طبیعت، ناگهان سرشار از آن احساسِ ازدست‌رفتۀ دنیای امروز می‌شوند: سکوت ژرف جهان. سکوتی قدرتمندتر از هیاهوهای شبکه‌های اجتماعی و ماندگارتر از همۀ سلفی‌هایی که لحظه لحظۀ زندگی‌مان را ثبت می‌کنند. دعوتی به درنگ‌ دربارۀ خودمان و دنیایمان. ارلینک کاگه،...

 
عکس: گتی ایمیجز.
۳ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۶

گفت‌وگو با پانکاج میشرا دربارۀ کتاب جدیدش

پانکاج میشرا، نویسنده و جستارنویس مشهور هندی، منتقد خستگی‌ناپذیر چیزی است که خودش آن را «لیبرالیسمِ جنگ سرد» می‌نامد، نوعی خاص از لیبرالیسم که بر پیش‌فرض‌هایی متعصبانه‌ متکی بود و گمان می‌کرد همۀ کشورهای دنیا، دیر یا زود، چاره‌ای ندارند جز اینکه به شکل واحدی درآیند. میشرا در کتاب جدید خود، متعصبین بی‌خاصیت،...

 
تصویرساز: جینی فن.
۲ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۳۳

نظر کدام خواننده برای نویسندۀ کتاب از همه مهم‌تر است؟

اغلبِ افراد تصور می‌کنند نویسندگانْ شاهکارهای ادبی‌شان را در پستو می‌نویسند و گوشه‌ای می‌نشینند تا کتابشان چاپ شود. اما شیلا هتی، که منتقدان سخت‌گیر نیویورک تایمز او را از نویسندگان برتر قرن ۲۱ می‌دانند، نظر دیگری دارد. او پیش‌نویس کتاب‌هایش را حداقل برای ۴۰ نفر از دوستان نزدیکش می‌فرستند و تا از نظر ...

 
عکس: ولفگانگ پاولی.
۱ دی ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۳۹

بیمار فیزیک‌دان کارل یونگ

ولفگانگ پاولی فیزیکدانی پرآوازه بود، اما در عین‌حال، زندگی عاطفیِ بسیار به‌هم‌ریخته‌ای داشت. او که بعد از یک شکست عشقی، به شکل افراطی می‌نوشید و سیگار می‌کشید، به پیشنهاد پدرش قرار ملاقاتی با کارل یونگ گذاشت تا شاید بتواند درونِ ناآرامش را درمان کند. اما در عمل، این دیدار، به شکل‌گیری همفکری طولانی‌مدتی ...

 
عکس: گتی ایمیجز.
۳۰ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۴۵

روان‌شناسان به جنگ بی‌حوصلگی می‌روند

وقتی از قاتلی پرسیدند چرا او را کشتی، جواب داد: «چون حوصله‌ام سر رفته بود». گرچه همیشه ملال و بی‌حوصلگی به آدم‌کشی منجر نمی‌شود، اما می‌تواند خبر از بحرانی جدی بدهد. اغلب ما امروزه بی‌حوصله‌ایم. برخی می‌گویند این احساس به‌خاطر بی‌معنایی است: وقتی انجام کاری برایتان معنا ندارد، بیراه نیست که خسته شوید....

 
تصویرساز: دِرک ابِلا.
۲۹ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۲۴

بله، بچه‌ها پورن می‌بینند، آیا کاری از دست پدر و مادرها ساخته است؟

بچه‌ها امروزه به شکل بی‌سابقه‌ای در معرض انواع محتواهای جنسی نامناسب قرار دارند. تحقیقات متعددی نشان داده‌اند که اکثر کودکان، اولین بار، پیش از ده‌سالگی با محتواهای هرزه‌نگارانه روبه‌رو می‌شوند. این مسئله نگرانی‌های گسترده‌ای میان پدر و مادرها و معلمان ایجاد کرده است، و در واقعیت نیز در موارد گوناگون،...

 
عکاس: مائوریتزیو کاتلان.
۲۷ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۲۲:۱۴

خلاقیت چگونه به دشمن خود تبدیل شد؟

مدیرها وقتی می‌خواهند خلاقیت زیادی به کسب‌وکارشان تزریق کنند، به‌دنبال افرادی خاص و با موهبت‌هایی استثنایی می‌گردند. تصور ذهنی عموم مردم از افراد خلاق آدم‌هایی است بی‌نظم، با موهایی ژولیده، و ایده‌هایی که زمین را به آسمان می‌دوزند. اما تحقیقات نشان می‌دهند تکیه بر معدودی از افراد ساختارشکن که خلاقیت ...

 
عکاس: کالی لیپکین.
۲۷ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۱

نسخۀ صوتی: بازی‌کردن پدرها با بچه‌هایشان چه تأثیری بر آیندۀ کودک دارد؟

کودکان از طریق بازی‌کردن است که تعامل با آدم‌ها و دنیای بیرون را می‌آموزند. تحقیقات زیادی نیز تأثیر بازی‌کردن بچه‌ها با مادرانشان را بررسی کرده‌اند، اما تأثیر بازی‌های پرسروصدای پدران با بچه‌های خردسال کمتر مورد توجه بوده است. نتایج یک تحقیق جدید در دانشگاه کمبریج نشان می‌دهد بازی‌های پدران با کودکان ...

 
عکس: رجا شحاده و مادرش.
۲۶ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۵

به خانۀ مادرم رفتم، وقتی دیگر مادری نداشتم

وقتی کسی برای سال‌های طولانی در یک خانه زندگی می‌کند، در هر گوشه از خانه، رد و اثری از خودش باقی می‌گذارد. طوری که حتی وقتی ساکنان خانه نیستند، انگار روح آن‌ها در هوا معلق است. رجا شحاده، بعد از آنکه مادرش در بیمارستان از دنیا رفت، به خانه‌ای بازگشت که سال‌های جوانی‌اش را در آن گذرانده بود، تا اسباب ...

 
عکاس: اَل بِلو.
۲۵ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۹

رؤیای آغوش: چطور همه‌گیری ما را از لمس همدیگر محروم کرد؟

وقتی بزرگ می‌‌شویم، یکی از اساسی‌ترین چیزهایی که از دست می‌دهیم، لمس‌شدن است. نوزادان ساعت‌های زیادی از شبانه‌روز را در بغل مادر یا نزدیکانشان سپری می‌کنند. بچه‌ها مرتباً به آغوش کشیده و بوسیده می‌شوند. اما هر چه بزرگتر می‌شویم، تجربه‌های لمسی ما کمتر و سریع‌تر می‌شود. دست‌دادن‌های رسمی، یا برخورد ناخواسته ...

 
عکاس: مایکل ایندرسانو.
۲۴ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۴۸

کمال‌طلب‌ها بدون اینکه بدانند افسرده می‌شوند

اگر کمال‌طلب باشید، خودتان را می‌کشید تا کارها را به‌ بهترین شکل انجام بدهید: کارهای نصفه‌نیمه اعصابتان را خرد می‌کند؛ هر چیزی، اگر عالی نباشد، آزارتان خواهد داد؛ احساس شرم و گناه هرگز دست از سرتان برنمی‌دارد و چون اغلب اوقات زورتان به واقعیت نمی‌چربد، نهایتاً پژمرده می‌شوید. مارگارت راثرفورد روان‌شناسی ...

 
تصویرساز: الکس گاتچنرایتر.
۲۳ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۳۴

راهی برای خلاص‌شدن از دست کارهای تلنبارشده

حجم زیادی از مغز ما را غالباً کارهای انجام‌نشده‌ای اشغال می‌کنند که گویا طلسم شده‌اند. رئیس می‌آید بالاسر آدم و یکریز گلایه می‌کند که «دست بجنبان! چرا این‌همه کار تلنبارشده داری؟». گرچه آن‌ها توقع دارند بهره‌وری زیردست‌هایشان بیشتر و بیشتر شود، ولی درعین‌حال هیچ پیشنهادی برای درست‌شدن اوضاع ندارند. ...

 
عکس: نمایی از مینی سریال ملکۀ شطرنج. عکاس: چارلی گری.
۲۲ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۳۷

اگر نابغه باشم، بداخلاقی‌هایم را می‌بخشی؟

چرا خیلی از نابغه‌ها سرنوشت تلخی دارند؟ چرا خودشان را با الکل و مواد مخدر جوان‌مرگ می‌کنند؟ فکر می‌کنیم آن‌ها چون نابغه‌اند، چون ذهنشان یا بدنشان قدرتی مهیب و مهارناپذیر دارد، درگیر مشکلاتی می‌شوند که ما آدم‌ معمولی‌ها درکش نمی‌کنیم. آن‌ها به چیزهایی می‌اندیشند و از چیزهایی آسیب می‌بینند که برای ما ...

 
تصویرساز: بندتو کریستوفانی.
۲۰ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۰۷:۵۹

نسخۀ صوتی: بازی‌های رایانه‌ای اتلاف وقت نیست، کافی است از بچه‌ها بپرسید

معمولاً پدر و مادرها وقتی می‌بینند بچه‌شان غرق خواندن یک رمان شده، یا با دوستانش مشغول بازی است، خوشحال می‌شوند، اما به‌محض اینکه بینند فرزندشان مشغول بازی رایانه‌ای شده، احساس خطر می‌کنند. خیلی‌ها فرض می‌گیرند که بازی‌های رایانه‌ای جز ضعیف‌شدن چشم، اتلاف وقت و اعصاب‌خردی و بداخلاقی چیزی به بار نمی‌آورد....