نمایش خبر در روز :  
ماه :  
سال :  
بخش :  
عکس: رویترز.
۶ خرداد ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۱۸

چگونه ماسک خواستنی‌ترین کالای جهان شد؟

آنچه «ماسک صورت» عیان می‌کند بیش از آنی است که پنهان می‌سازد. در چهارماه گذشته، جنجال بزرگی بر سر ماسک راه افتاده است: کشورها در آسمان و دریا ماسک‌های همدیگر را می‌دزدند؛ کارتل‌های موادمخدر ماسک قاچاق می‌کنند؛ برندهایی مثل گوچی از آن پول درمی‌آورند؛ و کادر درمانی، در بعضی کشورها، هنوز کمبود ماسک دارند....

 
نمایی از فیلم سینمایی «انجمن شاعران مرده».
۳ خرداد ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۴۱

چرا دوران دبیرستان تا ابد همراهمان می‌ماند؟

چه کسی دوران دبیرستان یادش می‌رود؟ دورانِ عشق‌های هیجانی، ژست‌گرفتن‌های مضحک، شیطنت‌های خطرناک، و درگیری‌های شبانه‌روزی با والدین. خاطره هرچه عاطفی‌تر باشد، ماندگاری‌اش در حافظه بیشتر می‌شود و شاید هیچ زمانی به‌اندازۀ دوران دبیرستان در ذهن افراد حک نشود. ما حتی وقتی می‌خواهیم موفقیت خود را در زندگی ...

 
عکاس: پال فاسکو.
۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۴۵

در دوران‌های سخت، هیچ موهبتی بزرگتر از همراهی دیگری نیست

گاهی با شنیدن داستان مشکلاتی که دیگران در زندگی‌شان داشته‌اند، کلمه‌ها در دهانمان خشک می‌شود. از خودمان می‌پرسیم چه می‌شود گفت در برابر این اندوه؟ وقتی بیماری را می‌بینیم که می‌داند بیماری‌اش درمان ندارد، یا وقتی پدر و مادری را می‌بینیم که نوزادشان را از دست داده‌اند، بدترین کار این است که آن‌ها را ...

 
تصویرساز: رون فیسکر.
۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۳

آیا کسی دلش برای برگشتن به دفتر کارش تنگ می‌شود؟

برای بعضی‌ها محیط‌های کاری تنفربرانگیزاند. بالاخره همکار ناسازگاری پیدا می‌شود که با حرف‌هایش عصبی و ناراحتتان کند، و همیشه چیزهایی هست که حواستان را پرت کند. شوخی‌های بی‌مزه، بوی بدن آدم‌ها، نور نامناسب، سرما و گرما و یک عالمه چیز دیگر. حالا یکی دو ماه است که خیلی‌ها از دست این محیط‌های آزاردهنده خلاص ...

 
جدول موارد ابتلا به کرونا و مرگ‌ومیر ناشی از آن برای تاریخ ۱۵ مۀ ۲۰۲۰. سایت ورلدُمیتر.
۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۰۰

داستان ورلدُمیتر: پروژه‌ای عجله‌ای که یکی از پربازدیدترین وب‌سایت‌های اینترنت شد

این‌روزها علاوه‌بر وسواس ضدعفونی‌کردن وسواس دیگری هم پیدا کرده‌ایم. تا فرصتی پیدا می‌شود، با نگرانی و اضطرب، سراغ ‌سایت «ورلدُمیتر» می‌رویم تا آخرین آمار جهانی مبتلایان به کرونا را ببینیم و میزان تلفات کشورها را مقایسه کنیم. تک‌صفحه‌ای شامل جداول آماری که ظرف چند روز راه انداخته شد، حالا به جمع صد سایت ...

 
ادوارد سعید، ۱۹۹۹. عکاس:برونی مِیا.
۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۵۶

ملاقات سعید و سارتر، در آپارتمان فوکو

ابتدای ۱۹۷۹، تلگرافی به دست ادوارد سعید رسید که او را به شرکت در همایش «صلح خاورمیانه» دعوت می‌کرد. زیر نامه را سارتر و دوبوار امضا کرده بودند. سعید ابتدا نامه را به شوخی گرفت، اما وقتی مطمئن شد کسی دستش نمی‌اندازد، معطل نکرد. به پاریس که رسید، فهمید «به‌دلایل امنیتی مکان جلسه به خانۀ میشل فوکو تغییر ...

 
تصویرساز: یوتا اونودا.
۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۲۵

علم، با اتحاد مخالفان، پیشرفت می‌کند

اگر قرار باشد مقاله‌ای علمی بنویسید، ترجیح می‌دهید با دوستتان این کار را انجام بدهید یا دشمنتان؟ یافته‌های محققان نشان می‌دهد اگر برای بررسی پدیده‌ای با مخالف خود حرف بزنید، به پیشرفت‌های چشمگیری دست پیدا می‌کنید. پنج محقق دانشگاه پرینستون خود را به‌مدت یک هفته در هتلی قرنطینه کردند تا دربارۀ مشکلی ...

 
سستی بشر. نقاش: سالواتور روزا.
۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۰۵

نقاشان برجستۀ اروپایی طاعون را چطور به تصویر کشیدند؟

هفتصد سال پیش، طاعونی کشنده و فراگیر اروپا را به کام مرگ فرو برد. در قرن هفدهم نیز تنها در ناپل ۲۰۰هزار نفر جان سپردند. نقاشی‌های آن دوران اندوه صاحبانشان را زنده نگه داشته و همچنان دل را می‌خراشد: سالواتور روزا که مرگ پسربچۀ نوزادش را به تصویر کشید؛ رامبرانت که چهرۀ معصومانۀ معشوقش را نقاشی کرد؛ و ...

 
عکاس: گریگوری رید.
۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۴۵

چرا اغلب احساس می‌کنیم در حال «از دست دادن» فرصت‌ها هستیم؟

دایره‌های قرمز رنگی که رویشان اعدادی نوشته شده و کنار برنامک‌های مختلف گوشی همراهمان ظاهر شده‌اند؛ فرشته‌های عذابی که یک دم از روی شانه‌مان پر نمی‌زنند. آنقدر وسواس انگشت‌زدن روی آن‌ها گرفتارمان کرده که حتی در خواب‌هایمان می‌بینیمشان. چرا اعلان‌های شبکه‌های اجتماعی یا زنگ یک پیامک یا تماس جدید این‌قدر ...

 
عکاس: یلنیا کومی.
۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۵۹

وقتی همه غریبه می‌شوند و هیچ‌کس حرف دلت را نمی‌فهمد

چند سال پیش، دانشمندان گفتند تنهایی «جذام قرن بیست‌ویکم» است و از «همه‌گیری جهانی احساس تنهایی» خبر دادند. اما هیچ کشوری برای این «جذام همه‌گیر» شهرها را تعطیل نکرد و در بیمارستان‌ها هم آشوبی به پا نشد. آدم‌های تنها همیشه از این ناراحت بوده‌اند که هیچ‌کس مشکلشان را جدی نمی‌گیرد. برای آن‌ها همه در حکم ...

 
عکس: رویترز.
۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۱۹

اتاق کارهای باز: جذاب و احمقانه

تصویری که در فیلم‌ها یا آگهی‌های تبلیغاتی از محیط‌های کاری خلاق و پرطراوت می‌بینیم، معمولاً فضایی بزرگ را نشان می‌دهد که همۀ کارمندان آنجا پشت میزهایشان نشسته‌اند و در حین کار با یکدیگر همفکری و خوش‌وبش می‌کنند. فقط مدیران بداخلاق‌اند که خودشان را در اتاق‌هایشان حبس می‌کنند و در را روی خودشان می‌بندند....

 
واحد حملۀ ویژه در حال ترک پایگاه، دهۀ ۱۹۴۰، ژاپن. نقاش: سِنتارو ایواتا.
۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۲۲

فیلسوفی که خلبانان کامی‌کازه را تا پای مرگ همراهی می‌کرد

در آخرین مرحلۀ نبرد آمریکا و ژاپن در جنگ جهانی دوم، ژاپنی‌ها استراتژیِ نظامی عجیبی رو کردند: هواپیماهای نظامی را پر از سوخت و مواد منفجره می‌کردند، به سمت ناوهای جنگی آمریکایی به پرواز درمی‌آمدند و خودشان را به آن‌ها می‌کوبیدند. خلبانان این عملیات که به کامی‌کازه مشهور شده بود، در راه ژاپن خودشان را ...

 
ماریون کرین (جنت لی) در حال جیغ‌کشیدن در نمایی از فیلم سینمایی «روانی» به کارگردانی آلفرد هیچکاک.
۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۲

چرا جیغ‌‌کشیدن را دوست داریم و از آن متنفریم؟

فیلم‌های ترسناک، بدون جیغ‌های بموقع و ناگهانی بازیگرانش، هیجان ندارند. با شنیدن آن‌ها، برق از چشممان می‌پرد و، در کسری از ثانیه، قندمان می‌افتد. کمتر صوتی بتواند این‌گونه واکنش طبیعی افراد را تحریک کند. این صدای زبر و زمخت فقط به‌معنای وحشت‌زدگی نیست. شادی، درد و تعجب هم خودشان را از همین راه بیرون ...

 
نمایی از فیلم سینمایی «هری پاتر و محفل ققنوس».
۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۰

این جادوگر لعنتی، هری پاتر، مرا به کشتن خواهد داد

وقتی نوجوانید، به نظرتان چیزهای جذابی وجود دارد که بزرگترهای بی‌ذوق چیزی از آن نمی‌فهمند. رمان‌ها، فیلم‌ها و موسیقی‌هایی می‌شنوید که مخصوص خودتان است. اما وقتی از نگاه بزرگسالی جاافتاده نگاه می‌کنید، می‌بینید نوجوان‌ها به چیزهایی بیخود و مسخره دل باخته‌اند که هر کاری می‌کنید نمی‌توانید با آن کنار بیایید....

 
سول کریپکی.
۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۴

سول کریپکی می‌پرسد: «کلمات چگونه به موجودات گره می‌خورند؟»

کلمه‌ای را می‌شنویم و به‌جای اینکه توجهمان به خود آن کلمه جلب شود، متوجه اشیایی بیرون از آن می‌شویم، آن هم نه به‌شکلی دلبخواهی، بلکه به‌شیوه‌ای ضروری و قاعده‌مند. چنین رویدادی را چگونه می‌شود به‌نحوی فلسفی فهمید؟ سول کریپکی یکی از برجسته‌ترین فیلسوفانِ زنده‌ای است که درحال‌حاضر به این پرسش فلسفی پرداخته....

 
نقاش و هنرمند چینی فنگ لی‌جون در مقابل یکی از آثارش. عکس: گتی.
۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۰۷

صنعت چند‌میلیارد دلاری طاسی

یکی از متداول‌ترین دغدغه‌های پسران نوجوان دربارۀ آینده این است: آیا موهایم خواهد ریخت؟ و اگر این هراس به واقعیت تبدیل شود، چیزهای زیادی دوروبَر او تغییر می‌کند. هر کس به آدمی می‌رسد که موهایش دارد می‌ریزد، اشاره‌ای به این ماجرا می‌کند و راه‌حل‌هایی می‌دهد. از فلان دکتر تا فلان داروی گیاهی. تمسخر هم ...

 
عکس: گتی.
۶ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۵۶

سندرم حقه‌باز: شما هم نگرانید یک‌روز دستتان رو شود؟

شکسپیر یک‌بار نوشت: «تمام دنیا صحنۀ نمایش است و هرکس در عمر خود نقش‌های بسیاری بازی می‌کند». بله، اغلبمان بازیگرهایی حرفه‌ای هستیم. دیگران هم خیال می‌کنند خیلی می‌دانیم و از پسِ کارها به‌خوبی برمی‌آییم. این توقعات گرچه تاحدی اسم‌ورسمی برایمان درست کرده، اما نوعی اضطراب هم در دلمان انداخته: این دلشوره ...

 
عکاس: بن زنک.
۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۲۰

علم درنهایت انسان‌ها را آزاد می‌داند یا مجبور؟

شما مجبورید این نوشته را بخوانید. می‌پرسید چرا؟ جری کوین، زیست‌شناس معاصر، می‌گوید چون کار دیگری نمی‌توانید بکنید: اینکه نشسته‌اید و این متن را می‌خوانید تصمیم خودتان نیست، بلکه محصول یکسری تغییرات در تکه‌ای گوشت، یعنی مغزِ شماست. برخی دانشمندان مثل کوین معتقدند ایدۀ «اختیار» ابداً علمی نیست و باید ...

 
عکاس: اریک جوهانسون.
۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۰۹

«منِ عزیز»: نامه‌های یک رمان‌نویس به خودِ آینده‌اش

اگر اهل خاطره‌نوشتن باشید، حتماً می‌دانید که عمومی‌ترین احساسی که هنگام خواندن نوشته‌های گذشته به آدم دست می‌دهد این است: «خدایا! چقدر احمق بودم!» اما اگر دربارۀ خود آینده‌مان نوشته باشیم، داستان جالب‌تر هم می‌شود. خود گذشته‌مان را می‌بینیم که برای آیندۀ خیالی‌اش رؤیا می‌بافد و بعد یادمان می‌آید که ...

 
تصویرساز: بندتو کریستوفانی.
۳۱ فروردين ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۱۱

پول حرف می‌زند

پول، در ظاهر، نوعی ابزار محض است. عدد و رقمی اعتباری، بدون اینکه به خودیِ خود معنا یا اهمیتی داشته باشد. اما اگر اینطور است، پس چرا اصرار داریم پول‌هایی که می‌خواهیم عیدی بدهیم صاف و تانخورده باشد؟ چرا وقتی ته جیب لباسی قدیمی یک سکه پیدا می‌کنیم، خوشحال می‌شویم؟ چرا پولی که در دوران فقر و گرسنگی به ...