پادکست

نسخهٔ صوتی: کتانی‌‌‌ها همیشه کفش‌‌‌هایی سیاسی بوده‌‌‌اند

کتانی با انتقال نشانه‌هایی دربارۀ هویت ملی، طبقه و نژاد بیانگر چیزی بیش از ورزش‌دوستی بوده است

نسخهٔ صوتی: کتانی‌‌‌ها همیشه کفش‌‌‌هایی سیاسی بوده‌‌‌اند کفش‌‌‌های آدیداس x Run-DMC در بیست‌‌‌و‌‌‌پنجمین سالگرد سوپراستار سال ۲۰۱۱، با اجازۀ Run-DMC و از مجموعۀ اریک بلَم. این کفش‌‌‌ها بخشی از نمایشگاه «بیرون از جعبه؛ ظهور فرهنگِ کتانی» هستند.

کتانی برای بیشتر ما نماد جوانی و ماجراجویی و درعین‌حال پاکی و معصومیت است، چیزی که در فیلم‌هایی مثل «دختری با کفش‌های کتانی» به نمایش درمی‌آید. اما تاریخی که پشت سر این کفش‌هاست بسیار پیچیده‌تر است. در ابتدا کتانی‌ها، به‌دلیل انعطاف‌پذیری و قابلیتِ بی‌صدا قدم‌برداشتن، محبوبِ دزدها و دیگر مجرمان بودند. به همین دلیل کتانی‌پوشیدن در دوره‌هایی نشانه‌ای از تمایل به بزه و خراب‌کاری قلمداد می‌شد، البته بعدها پای سیاست و نژاد و طبقه نیز به میان آمد.

آنچه در این نوبت گوش می‌کنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از کیمبرلی کریسمن کمبل که پیش از این با عنوانِ «کتانی‌‌‌ها همیشه کفش‌‌‌هایی سیاسی بوده‌‌‌اند»، منتشر شده است. نوشتار این نسخه صوتی را در اینجا بخوانید.

قدمت کفش‌‌‌های ورزشی‌ای که توان حرکتی را افزایش می‌‌‌دهند و تخت‌‌‌های لاستیکی دارند به قرن نوزدهم بازمی‌‌‌گردد، زمانی که در اصل برای بازی تنیس پوشیده می‌‌‌شدند. البته از همان آغاز، این به‌اصطلاح «کتانی‌‌‌ها» – دلیل نام‌گذاری آن‌‌‌ها گام‌‌‌های بی‌‌‌صداست- با دلالت‌‌‌های ضمنیِ بزهکاری آلوده شده بودند، زیرا انتخاب شناخته‌‌‌شدۀ مردم‌‌‌آزارها، زورگیرها و سارقان بود. معلوم شد که رهایی از این بدنامی بسیار مشکل است؛ عنوان مقاله‌‌‌ای جنجالی در نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۹ این بود: «کتانیِ مُدِ روز، برای دوندگان و زورگیرها.»

فایل صوتی نوشتار «کتانی‌‌‌ها همیشه کفش‌‌‌هایی سیاسی بوده‌‌‌اند» را گوش کنید.

نظرات

برای درج نظر ابتدا وارد شوید و یا ثبت نام کنید

خبرنامه را از دست ندهید

d

خرید اشتراک چهار شمارۀ مجلۀ ترجمان

تخفیف+ارسال رایگان+چهار کتاب الکترونیک رایگان (کلیک کنید)

آیا می خواهید از جدیدترین مطالب ترجمان آگاه شوید؟

بله فعلا خیر 0