دو پژوهشگرِ دانشگاه کپنهاگ سراغِ مجموعه دادههایی رفتند که شرکت تحقیقات جی.اف.کی در اختیار آنها گذاشته بود. این دادهها عادات خوردن ۲۵۰۰ دانمارکی را با جزئیات شرح میدادند. دادهها همه چیز را در بر میگرفت؛ از سطح تحصیلاتِ مصرفکننده گرفته تا اینکه آیا شیری که خریداری میکنند، پرچربی است یا کمچربی، بیچربی یا شکلاتی. اولین یافتۀ اسمد و هنسن این بود که درحالیکه همۀ دانمارکیها میتوانستند قند و چربی اشباعشدۀ کمتری بخورند، افرادی که دارای پایینترین سطح تحصیلات بودند، بیش از دیگران توصیهها را نادیده میگرفتند.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از جو پینسکر که پیش از این با عنوانِ «کودکان ثروتمندان از طعم غذاهای سالم بیشتر لذت میبرند»، منتشر شده است. نوشتار این نسخه صوتی را در اینجا بخوانید.
مطالعهای در سال ۱۹۹۰ نشان داد که کودکان باید بین هشت تا پانزده مرتبه غذاهای ناشناخته را بچشند تا آنها را بپذیرند. البته این کار ساده نیست. وقتی کودک از بروکلی یا هویج یا غلات سبوسدار یا ماهی اجتناب میکند، در بیشتر موارد، غذاهایی که کودک در این هشت تا پانزده مرتبه، نخورده است، اول روی زمین و بعد هم توی سطل آشغال ریخته خواهد شد و مهمتر اینکه، والدین باید غذای پشتیبان مطمئنی داشته باشند که در دسترس باشد. چه کسی میتواند از پس هزینۀ چنین اتلافی بر بیاید؟
فایل صوتی نوشتار «کودکان ثروتمندان از طعم غذاهای سالم بیشتر لذت میبرند» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم