پیش از آنکه هر استاد دانشگاهی مجبور باشد دهها مقالۀ علمی-پژوهشی در رزومهاش ردیف کند، انتشار مقالۀ علمی، فرایندی طولانی و هزینهبر بود. علاوهبراین، تقریباً همۀ ژورنالهای اصلی در اختیار چند ناشر غربی بود و استادان دیگر مناطق دنیا، در وضعیتی «شبهاستعماری»، از چاپ مقاله در آنها محروم میماندند. از قرن جدید این روند عوض شد. مجلات «دسترسی باز» و «آنلاین» فراگیر شدند. دیگر همه میتوانستند مقاله چاپ کنند، اما خیلی زود سر و کلۀ آدمهای تازهای هم پیدا شد: سودجوها، متقلبها و فریبکارها.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از الکس گیلیس که پیش از این با عنوانِ «آیا کسی میتواند علم را از دست صنعت انتشار مقاله نجات دهد؟» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.
اوایل سال ۲۰۱۷، ادواردو فرانکو که استاد دانشکدۀ پزشکی دانشگاه مکگیل است، ایمیلی برای همکارانش فرستاد و دربارۀ «همهگیر شدن» جهانی شیادی ژورنالهای دانشگاهی که پژوهشها را فاسد میکنند و عملاً مردم را به خطر میاندازند، هشدار داد. فرانکو بهعنوان رییس بخش تومورشناسی ۲۳۰ نفر را زیردست خود داشت. او قول داد تکتک رزومههای علمی و ارزیابیهای سالانۀ آن بخش را شخم بزند تا رزومههایی را پیدا کند که حاوی ژورنالها یا همایشهاییاند که اعتباری ندارند، یا حتی در برخی موارد اصلاً وجود ندارند. او نگفت که چنین کاری چه عواقبی دارد، ولی دلالت حرفش روشن بود: اعضای هیئتعلمی باید حساب پس بدهند.
فایل صوتی نوشتار «آیا کسی میتواند علم را از دست صنعت انتشار مقاله نجات دهد؟» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم