ما دوست داریم با افرادی معاشرت کنیم که شباهت بیشتری به خودمان دارند و درنتیجه نسبتبه کسانی که در این دایره قرار نمیگیرند حساسیت نشان نمیدهیم. حتی در شبکههای اجتماعی هم آن کسانی را دنبال میکنیم که بههرحال قرابتی با ما دارند. کسی چه میداند؟ شاید در این صورت زندگیِ همهمان آسودهتر سپری شود. اما تحقیقات نشان میدهند این آسودگی به قیمت گزافی تمام میشود: محدودیت ارتباطهای ما نابرابری و اختلاف طبقاتی را در جامعه تشدید میکند.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از لیزا وینشتایگر که پیش از این با عنوانِ «ارتباط با افراد شبیه خودمان در شبکههای اجتماعی به نابرابری اقتصادی دامن میزند» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.
دایرۀ ارتباطی شما چگونه است؟ به دوستان، خانواده و همکاران خود بیندیشید: اگر مدرک دانشگاهی دارید، چند نفر از دوستانتان مانند شما مدرک دانشگاهی دارند؟ چند تن از آشنایانتان درآمدی مشابه شما دارند؟ والدین دوستان مدرسۀ فرزندانتان را در نظر بگیرید: چند نفر از آنها اتومبیلی مشابه شما سوار میشوند و شغلهای مشابه شما دارند؟ حالا نگاهی به فیسبوک یا اینستاگرامتان بیندازید: آیا دوستان و همکارانتان به همان رستورانهایی میروند که شما میروید؟ برای تعطیلات به همان جاهایی سفر میکنند که شما سفر میکنید؟ همان چیزهایی را دوست دارند که شما دوست دارید؟ در همین ارتباط، تا حالا شده ببینید فردی که جلوی شما در صف ایستاده دارد همان کتابی را میخواند که شما میخوانید؟
فایل صوتی نوشتار «ارتباط با افراد شبیه خودمان در شبکههای اجتماعی به نابرابری اقتصادی دامن میزند» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم