پوژانگ یائو دانشآموزی بود که در کلاسش در شهری دورافتاده در چین از آخر دوم بود. چند سال بعد او به عنوان رتبۀ اول در کل انگلستان سر از دانشگاه کمبریج درآورد و سپس به بزرگترین بانک سرمایهگذاری جهان پیوست. در آنجا نیز به خاطر اشتباه فاحشش در یک معامله ترفیع گرفت و برای ادامۀ تحصیل به دانشکدۀ بازرگانی استنفورد معرفی شد. یائو از نقش شانس در موفقیت و تصویر آرمانیِ نادرستی میگوید که خارجیها از سیستم آموزشی غرب دارند.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از پوژانگ یائو که پیش از این با عنوانِ «بچهتنبلهای آسیا چطور در اروپا نابغه میشوند؟» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.
اکثر اوقاتی که با مسیحیان انجیلی در ایالات متحده همکلام شدهام، برایم از تغییری گفتهاند که خواندن انجیل در زندگیشان ایجاد کرده. از اینکه بعد از خواندنِ آن، انگار دوباره متولد شدهاند. من مسیحیِ انجیلی نیستم. من یک آتئیست چینیام که به غرب آمد، در بهترین دانشگاههای جهان درس خواند، و بعدها در یکی از بزرگترین شرکتهای نظام سرمایهداری، یعنی گلدمن ساچس، کار کرد. با این حال زندگی من نیز مانند مسیحیان انجیلی با خواندن یک کتاب دگرگون شد: زندگینامۀ خودنوشتِ رابرت روبین به نام در دنیایی نامطمئن (رندم هاوس، ۲۰۰۳). رابرت روبین یکی از شرکای اصلی گلدمن ساچس بود و متعاقباً وزیر خزانهداری شد. بعدها بود که متوجه شدم بعضی از آمریکاییها او را در حد خداوند میستایند.
فایل صوتی نوشتار «بچهتنبلهای آسیا چطور در اروپا نابغه میشوند؟» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم