داستانهایی که آدمها دربارۀ خودشان تعریف میکنند، با هم فرق دارد. بعضیها دوست دارند مداوم از موفقیتهایشان حرف بزنند، بعضیها همیشه از ناکامیهایشان میگویند، بعضی اتفاقات خندهدار و برخی مصیبتها و مشکلاتشان را دستمایۀ داستانهایشان میکنند. بههرحال، این داستانها چیزهایی برای گفتن دارند، نهفقط برای دیگران، بلکه اغلب برای خودمان. بههمین دلیل است که اگر به داستانهای خودمان فکر کنیم، تصویر صاف و سادهای که خودمان و دیگران داریم، تغییر میکند.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از تاد می که پیش از این با عنوانِ «داستانهایی که دربارۀ خودمان تعریف میکنیم»، منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را در اینجا بخوانید.
ما داستانهایی دربارۀ خودمان میگوییم که باعث شود ماجراجو، بامزه یا قوی به نظر برسیم. داستانهایی میگوییم که باعث میشود زندگیمان جالب به نظر بیاید. این داستانها را نهفقط به دیگران بلکه به خودمان نیز تحویل میدهیم. البته مخاطب این داستانها محتوای آنها را تحت تأثیر قرار میدهد. اگر هدفمان تحت تأثیر قرار دادن کسی باشد که با او قرار داریم، ممکن است داستانی تعریف کنیم که باعث شود جذاب، شوخطبع یا مهربان و دلسوز به نظر برسیم، در حالی که اگر هدفمان توجیهِ عملی مشکوک برای کسی باشد که قضاوتمان میکند (یا شاید توجیهِ آن برای خودمان)، ممکن است داستانی بگوییم که ما را طور دیگری نشان میدهد. در چنین موقعیتی، آنچه انجام میدهیم بیارتباط جلوهدادن خودمان است از ارزشی که احتمالاً به ما ربط دادهاند و با این داستان تلویحاً میخواهیم خودمان را با ارزشهای دیگری مرتبط سازیم.
فایل صوتی نوشتار «داستانهایی که دربارۀ خودمان تعریف میکنیم» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم