داروین در شگفت مانده بود که چرا گونۀ انسان باید خصلتِ عجیبی مثلِ کمرویی داشته باشد. به نظر نمیرسد حیوانات چیزی شبیه کمرویی را تجربه کنند، حتی انسانهای بدوی هم چیزی به نام کمرویی ندارند، اما دنیای متمدن پر بود از آدمهای کمرویی که معاشرت با دیگران را سخت مییافتند و در جمعها دستوپایشان را گم میکردند. بدینمنوال، آیا میشود گفت کمرویی پدیدهای است مدرن؟ از این گذشته، احساسی خوب است یا بد؟ مفید یا مضر؟
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از مگان گاربر که پیش از این با عنوانِ «دربارۀ فواید و مضرات کمرویی» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.
کمرویی، این احساس یگانه که شامل چیزهای متفاوتی است _ازجمله دستپاچگی، کمجرئتی، ترس از طردشدن، بیزاری از ایجاد مزاحمت_ علیرغم شیوع بسیارش، همچنان رازآلود و مبهم است. آیا کمرویی صرفاً یک احساس است؟ آیا وضعیتی است حاکی از شخصیت افراد؟ آیا شکلی از اضطراب است؟ کمرویی، اگرچه برای برخی همراهی همیشگی است و غلیانات و علائم آن حاکی از نوع سختی از یک بیماری مزمن است، میتواند حتی بر اجتماعیترین و مقبولترین افراد بهیکباره، بدون هیچ هشداری، مستولی شود. وقتی در آسانسور با غریبهای روبهرو میشوید، این حس میتواند در لبخندی بیصدا آشکار شود؛ یا درست قبل از اینکه پردههای نمایش کنار رود، در دستان خیس از عرق، دلآشوب و تهوع و میل به فرار به هر جای دیگری غیر از مکانی که در آن هستی بروز و ظهور پیدا کند. یا میتواند در احساس خفگی در گلو، بستهشدن راه نفس، سرگیجه یا این حس که همه به تو زل زدهاند ظاهر شود. در این شرایط، تنها چیزی که میخواهی این است که از شر همۀ اینها خلاص شوی.
فایل صوتی نوشتار «دربارۀ فواید و مضرات کمرویی» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم