چه کسی دوران دبیرستان یادش میرود؟ دورانِ عشقهای هیجانی، ژستگرفتنهای مضحک، شیطنتهای خطرناک، و درگیریهای شبانهروزی با والدین. خاطره هرچه عاطفیتر باشد، ماندگاریاش در حافظه بیشتر میشود و شاید هیچ زمانی بهاندازۀ دوران دبیرستان در ذهن افراد حک نشود. ما حتی وقتی میخواهیم موفقیت خود را در زندگی بسنجیم، خود را با رفیقهای دبیرستانمان مقایسه میکنیم. واقعاً چرا این دوره معنادارتر و بهیادماندنیتر است؟ فرانک مکاندرو، روانشناس تکاملی، میگوید تجربۀ آن روزها عمیقتر است، چون مغز ما قدرت فهم صافوسادۀ آن اتفاقات پیچیده را ندارد.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است که پیش از این با عنوانِ «چرا دوران دبیرستان تا ابد همراهمان میماند؟» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.
تا آنجا که دانشمندان میدانند، اجداد پیشاتاریخی ما در گروههای نسبتاً کوچکی میزیستند. اکثر افراد تمام عمرشان را در همان گروه بودند و جایگاه اجتماعی فرد داخل گروه طی دوران نوجوانی رقم میخورد. چیزهای زیادی در دوران نوجوانی و جوانی مشخص میشد: اینکه فرد تا چه اندازه بهعنوان جنگجو یا شکارچی ستوده میشود، اینکه فرد تا چه حد بهعنوان شریک جنسی مطلوبیت دارد و اینکه دیگران چقدر اعتماد و احترام نثار فرد میکنند. فردی که در سن هجدهسالگی بیعرضه به شمار میآمد بعید بود در چهلسالگی به جایگاه شاخصی برسد. لذا از نقطهنظر تکاملی، رقابت در سالهای نوجوانی پیامدهایی داشت که در تمام طول عمر ادامه مییافت.
فایل صوتی نوشتار «چرا دوران دبیرستان تا ابد همراهمان میماند؟» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم