گزیدهای از مطالب منتشر شدۀ سال ۱۴۰۳ که شاید نخوانده باشید
آنچه در این پرونده میخوانید: اضطراب احتمالاً مهمترین کالای صادراتی آمریکا به جهان است، نوشتۀ درک تامپسن؛ آیا آگاهانه زیستن، در دنیایی غرق خیال و حواسپرتی، ممکن است؟، نوشتۀ آماندا مونتل؛ بیشتر آدمها واقعاً نمیدانند چطور فکر میکنند، نوشتۀ جاشوا راتمن؛ نمیتوانستم از مرگ خواهرم بنویسم، تا آنکه از هوش مصنوعی کمک گرفتم، نوشتۀ واهینی وارا؛ گاهی سریع، گاهی آهسته، گاهی جایی در این بین، نوشتۀ ایان جیمز کید؛ هنر هیچ کاری نکردن: آیا هلندیها چارۀ فرهنگ فرسودگی را یافتهاند؟، نوشتۀ ویو گروسکاپ؛ کابوسهای ژوزف گوبلز، رؤیاهای ایلان ماسک، نوشتۀ زیدی اسمیت؛ میل به داشتن بدنی مثل آرنولد میتواند به اندازۀ اعتیاد به هروئین خطرناک باشد، نوشتۀ استِفن بورانی؛ سلیقهام خیلی معمولی است. خب، که چه؟، نوشتۀ سامانتا اِربی.
نوجوانانی که در کشورهای انگلیسیزبان زندگی میکنند بهشکل روزافزونی روانرنجور شدهاند. چرا؟
آماندا مونتل از ترفندهای جادوییای میگوید که ذهنمان روی خودمان اجرا میکند
برخی افکارشان به شکل تصویر است و بعضی به شکل واژهها. اما فرایندهای ذهنی مرموزتر از چیزی که تصور میکنیم هستند
او چیزی از خواهرم نمیدانست، خوبیاش همین بود
آیین آهستگی در پی یافتن ریتم مناسب زندگی است
«نیکسن» بیشتر واکنشی است به زندگی مدرن تا یک سبک زندگی هلندی
پروپاگاندا که روزگاری با بلندگو پخش میشد، حالا با الگوریتم کار میکند
روزگاری فقط بدنسازان حرفهای خودشان را با هورمون باد میکردند، حالا بسیاری از نوجوانان چنین میکنند
برای ما مهم است که محتوای ترجمان، همچون ده سال گذشته، رایگان بماند و در اختیار عموم باشد. اما این هدف بدونِ حمایت شما ممکن نیست. هر کمک کوچک نقشی بزرگ در این مسیر دارد. به جمع حامیان ترجمان بپیوندید.