هنگامی که تندرست هستیم، بدنِ ما دستوراتمان را بهآسانی اجرا میکند، اما در هنگام بیماریْ بدن در برابر خواستههای ما مقاومت میکند. سوزان سانتاگ میگوید هرکس که زاده میشود شهروندی است دوتابعیتی در دو مملکت تندرستی و بیماری و هریک از ما دیر یا زود مجبوریم خود را بهعنوان شهروندان آن سرزمینِ دیگر معرفی کنیم. باوجوداین آیا میتوانیم، ضمن پذیرش قدرت ویرانگر بیماری، از این ایده دفاع کنیم که بیماری میتواند امری مثبت باشد؟
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از یان جیمز کید که پیش از این با عنوانِ «آیا بیماری میتواند مثبت و سازنده باشد؟»، منتشر شده است. نوشتار این نسخه صوتی را در اینجا بخوانید.
از دلسوزی شدید تا هراس آشکار و بیتفاوتی محض، چنین احساساتی، که افراد سالم با مشاهدۀ یک بیماری ابراز میکنند، شاید همچون واکنشهایی طبیعی در برابر وحشتناکیِ آن به نظر برسد. افراد معمولاً ناخوشی را تجربهای مطلقاً منفی در نظر میگیرند. تندرستی به ایدههای عاملیّت، توانایی، آزادی و امکان پیوند داده میشود، یعنی موارد متداول در فهرست لوازم شکوفایی انسان. بیماری، در سوی مقابل، با ناچاری، آسیبپذیری، فقدان و محدودیت همراه است، یعنی ابعاد تاریکتری از آنچه سوزان سانتاگ «طرفِ شبِ زندگی» نامیده است.
فایل صوتی نوشتار «آیا بیماری میتواند مثبت و سازنده باشد؟» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم