فیزیک شاید ربطی به بازار سرمایه نداشته باشد. اما باب هندرسون از اولین دکتریخواندههای فیزیک بود که، بهخاطر مدلسازیهای ریاضیاتی، جذب والاستریت شد. سال ۲۰۰۸، ناگهان با سقوط بازار، معاملۀ فاجعهباری کرد که حتی بر قیمت جهانی نفت هم اثر گذاشت. در بدترین حالت، پیشبینی میکرد فقط سی میلیون دلار ضرر کند، اما این رقم تنها یکششم آن ضرر واقعیِ آینده بود. در همین زمان، هندرسون متوجه توهمی شد که افراد کارآزموده هم گرفتارش میشوند: هرچه قبلاً موفقتر و ماهرتر باشی، پس در آینده هم احتمال موفقیتت بیشتر است. او توضیح میدهد که چگونه دچار «توهم کنترل» شد و چگونه توانست، با رهایی از آن، همۀ ضررهای انباشته را جبران کند.
آنچه در این نوبت گوش میکنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است که پیش از این با عنوانِ «ازدستدادن دویست میلیون دلار چه چیزی به من آموخت؟» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.
ماه اکتبر بود که تقریباً دویست میلیون دلار ازدستدادم. اوضاع در ماه نوامبر هم تعریفی نداشت. سال ۲۰۰۸ بود، درست بعد از ورشکستگیِ بانک لیمن برادرز. بازارها بههم ریخته بودند. بانکها چپوراست زمین میخوردند. من در یک صندوق تأمین سرمایۀ۱ بزرگ مشغول بودم و فکرش را هم نمیکردم که معاملۀ فاجعهباری که انجام داده بودم آنجا را نابود خواهد کرد؛ ضررهای من بهسرعت سودِ داراییهایشان را در آن سال ازبین برد، دستمزدهای بالقوۀ همکارانِ موفقترم را هم به آن اضافه کنید. با خودم فکر کردم که دورۀ کاریام در آنجا به پایان رسیده است. احساس میکردم که بقیۀ معاملهگران و فروشندگان طوری از من فاصله میگیرند که انگار مریضیای چیزی دارم.
فایل صوتی نوشتار «ازدستدادن دویست میلیون دلار چه چیزی به من آموخت؟» را گوش کنید.
آیا واقعاً به بازیهای ویدئویی «معتاد» میشویم؟
چه شد که تریاک به سلاح امپراتوریها علیه یکدیگر بدل شد؟
ما قبل از آنکه بتوانیم غذا بخوریم، خوردن پلاستیک را شروع میکنیم