مجموعه یادداشتهای تیم وو، در نیویورکر دربارهٔ تکنولوژی و هوش
تیم وو، ستوننویس ثابت نیویورکر، در پنچ یادداشت از تکنولوژی و تاثیر آن بر سبک زندگی انسان و تغییراتی که در قوهٔ ذهن آدمی پدید میآورد سخن میگوید. وو معتقد است اگرچه زندگی بشر آسانتر شده اما این بدین معنی نیست که از مشکلات زندگی کاسته شده است.
استاد مدرسۀ حقوق کلمبیا و مدیر مرکز پولیاک
2 دقیقه
اگر یک مسافر زمان با موبایل هوشمند مواجه میشد!
تیم وو، ستوننویس ثابت نیویورکر و استاد حقوق دانشگاه کلمبیا، نقش و تاثیر اینترنت و به طور کلی تکنولوژی را بر توانایی فردی انسانها بررسی کرده است. اینکه آیا تکنولوژی و اینترنت از ما انسانهایی تنبل و کودن ساخته یا اینکه تواناییهای ما را ارتقا داده است.
آیا با پیشرفت تکنولوژی، وضعیت جامعه بدتر میشود؟
ابزارهایی که استفاده میکنیم، شیوهٔ زندگیمان را سریعتر از آنچه فکر میکنیم تغییر میدهند. این فرض که ما با مصنوعات تکنولوژیک در حال تکامل هستیم، این سؤال را به ذهن متبادر میکند که آیا این نوع از تکامل ما را در مسیر دلخواهمان قرار خواهد داد؟ این موضوع از آن جهت سؤالبرانگیز است که معمولاً چنین فرض میشود که تکامل بیولوژیک چنین میکند.
تکنولوژی آسان و مسالۀ چند وظیفهگی
نباید وعدهای که تکنولوژی آسان در سالهای ۱۹۳۰ به ما داد را فراموش کنیم: آزادی از یک زندگی مشقّتبار و رسیدن به لذت. اما ما در سیطرهٔ وظایف کوچکی محصور شدهایم که شاید به طور فردی کوچک به نظر بیاید امّا در مقیاس جمعی غمبار هستند؛ و نهایتاً، وقتی تمام وظایف در زندگی آسان شود تنها یک حرفه باقی میماند؛ چندوظیفهگی.
تکنولوژی و جاودانگی ذهن
میل بشر به جاودانگی این سوال را مطرح میکند که آیا تکنولوژی میتواند ذهن ما را جاودانه کند؟ تحقیقات فراوانی برای تبدیل محتوای ذهن به دادههای کامپیوتری انجام شده است. استفان هاوکینگ فیزیکدان مشهور معتقد است از نظر تئوریک کپی کردن ذهن بر روی کامپیوتر و ساختن نوعی از زندگی بعد از مرگ ممکن است. اما آیا ذخیره شدن اطلاعات ذهن بدون جسم مفید خواهد بود؟ آیا در این صورت خودآگاهی مفهوم خواهد داشت؟
جهانی که هیچ چیز در آن گم نمیشود
زندگی در سرزمین آرزوها به لطف جی.پی.اس، اینترنت و … غیرممکن به نظر نمیرسد، جایی که در آن گمکردن اشیاء و یا ناپدیدشدن انسانها تجربهای همگانی نباشد و «گم شدن» واژهای بیمعنا باشد. در سرزمین آرزوها تا ابزارهایمان را از دست ندهیم گم نخواهیم شد، اما امان از روزی که ابزارهایمان را از دست بدهیم؛ در این صورت سرگردانی ما بیش از هر زمان دیگری خواهد بود.
سفرهای اینستاگرامی پر از پژواکهای استعماریاند
ناهار رایگان، وقفههای استراحت ذهنی، معلمهای خوشحال و مهمتر از همه: برابری
گفتوگو با برانکو میلانوویچ دربارۀ رواج مجدد مطالعۀ نابرابری و وضعیت آیندۀ آن
اروینگ گافمن، دریافته بود که تکتک کارهای ما افشاکنندۀ هنجارهای اجتماعیای است که بر اساسشان زندگی میکنیم