دستچینی متنوع از بهترین مطالب منتشرشده در سال ۱۳۹۴
آنچه در این مجموعه خواهید خواند: نوشتار زندگی بدون ملال، کابوس خواهد بود نوشتۀ آندرئاس الپیدورو؛ بررسی کتاب «آمریکاییکردن خودشیفتگی» نوشتۀ الیزابت لونبِک؛ چرا پشیمانی عنصری اساسی برای زندگی است؟ به قلم کارینا چوکانو؛ چیزهایی که میدانیم غلط است، اما کنار نمیگذاریم؛ بررسی جورج سایلابا بر کتاب «پناهگاهی در دنیای بیعاطفه: خانوادۀ محاصرهشده» نوشتۀ کریستوفر لش و مطالبی دیگر.
3 دقیقه
چیزهایی که میدانیم غلط است، اما کنار نمیگذاریم
انسانها به راحتی نمیتوانند باورشان به عقایدی که میدانند غلط است را کنار بگذارند. مسئله فراتر از لج و لجبازی است. در واقع، سیستم شناختی و روانی ما اجازهٔ این کار را به ما نمیدهد. پس باید با روشهایی سنجیده به مبارزه با چنین عقایدی برخاست.
چرا پشیمانی عنصری اساسی برای زندگی است؟
بسیار میشنویم که «آب رفته به جوی باز نمیگردد»؛ اما ریشۀ این انکار گذشته چیست؟ کارینا چوکانو میگوید در فرهنگی که برندهشدن، همهچیز است تعجبی ندارد که مردم پشیمانی را انکار کنند. آنها منکر شکست میشوند؛ زیرا پشیمانی نشانۀ ضعف است.
کسالت؛ شیطانی که هر روز عصر سراغمان میآید
فرانسیس اُگرمن در پی علت دلشورههای ماست و برای این کار از زندگیِ راهبانِ مسیحی گرفته تا سرمایهداریِ مصرفیِ آمریکایی را که به مشتریان میگوید انقدر مصرف کنید تا بترکید را پیش میکشد. اما نهایتاً درمانی قطعی برای این دلشورهها ارایه نمیکند.
ماجرای خودشیفتگی، از فروید تا نظریات اخیر
«نارسیسیسم» از نام نارسیس میآید؛ به معنای خودشیفتگی. اسطورۀ زیبایی که زنها شیفتۀ اویند اما دلیلش را نمیداند. فروید این پدیده را زنانه و غیرقابل درمان میدانست. بعدها علمیتر با موضوع برخورد شد و علائم بیرونی خودشیفتگی را بررسی کردند.
اسم من توی گینس ثبت شده
چرا آدمها اینقدر کارهای عجیبوغریب میکنند تا اسمشان در گینس ثبت شود؟ چه ارزشی دارد که ۱۵۲ تا جوراب روی هم بپوشیم تا رکوردِ بیشترین جورابها را از آنِ خودمان کنیم؟ یان رابرتسون، استاد روانشناسی، دلایلی برای شوقِ آدمها به رکوردزنی ذکر میکند.
روانرنجوری عصر ما: خودشیفتگی
پناهگاهی در دنیای بیعاطفه نوشتهٔ لش بسیاری از منتقدانش را به اشتباه انداخت. فمینیستها آن را داستانی نوستالژیک خواندند. اما جورج سایلابا میگوید لش بهجای آنکه خانوادۀ هستهای را ایدئال بداند، آن را سازگاری ناگزیر با پیشرفتهای صنعتی میدانست.
توی اینترنت، هیچ کس نمیفهمد که تو سگ هستی
برخی معتقدند نظرات ناشناس اینترنتی، استحکام علمی مطالب را پایین میآورد. واکنش به نظرات دیگران همواره بخشی از گفتمان عمومی بوده است. اما در عصر اینترنت قطع ارتباط هویت نویسنده و سخنش سبب نگرانی جامعهشناسان شده است.
زندگی بدون ملال، کابوس خواهد بود
ملال تجربۀ مشترک همۀ ماست. صف طولانیِ اتوبوس، کلاس خستهکنندۀ مدرسه و دانشگاه و… ملال از جان ما چه میخواهد؟ و چه فایدهای برایمان دارد؟ نویسندۀ این یادداشت میگوید ملال زنگ هشدار است. پس به جای ور رفتن با گوشی، دربارهاش فکر کنید.
روایتی روانشناسانه از اندوختن «خنزر پنزر»
هر چه انسانها پیرتر میشوند، حرص بیشتری برای نگهداری لوازم بهدردنخور پیدا میکند. به عقیدۀ اسکات هرینگ آنچه مهم است نه اختلال اندوختهسازی که زنجیرهٔ عقاید ما دربارۀ آن است. هرینگ با فوکو موافق است که روانپزشکی ابزاری است برای کنترل جامعه.
هنر همیشه برحق بودن در خیابان
احتمالاً جنگ بر سر تصاحب خیابان به قدمت خود خیابانها باشد. همۀ ما به تناوب در نقشِ عابر پیاده، دوچرخهسوار و راننده خودرو قرار میگیریم. اما همیشه خودمان را مالک خیابان میدانیم. اگر همه معترض و درعینحال مُحِق هستند، پس مقصر کیست؟
سفرهای اینستاگرامی پر از پژواکهای استعماریاند
ناهار رایگان، وقفههای استراحت ذهنی، معلمهای خوشحال و مهمتر از همه: برابری
گفتوگو با برانکو میلانوویچ دربارۀ رواج مجدد مطالعۀ نابرابری و وضعیت آیندۀ آن
اروینگ گافمن، دریافته بود که تکتک کارهای ما افشاکنندۀ هنجارهای اجتماعیای است که بر اساسشان زندگی میکنیم