اُلیور هارت و بِنت هولمستروم، بهواسطهٔ کار بر روی «نظریهٔ قرارداد»، جایزۀ نوبل اقتصاد را دریافت کردند
امسال نوبل اقتصاد، به اُلیور هارت و بِنت هولمستروم تعلق گرفت. جایزهٔ امسال از دو جهت اهمیت دارد: اول، این جایزه بار دیگر به مطالعهای در اقتصادِ خُرد اعطا شد و دیگر اینکه، برخلاف آنچه این روزها در علم اقتصاد معمول است، یافتههای این نظریه انتزاعی نبوده و در کسبوکارهای روزمره قابل استفاده است. آنچه در این ویژهنامه میخوانید: جریانِ شکلگیری نوبل اقتصاد، دلیل اقبالِ انجمن نوبلْ به اقتصاد خُرد، و چگونگیِ استفاده از نظریهٔ قرارداد برای حل مسائل اقتصادی.
2 دقیقه
نوبل اقتصاد چطور به وجود آمد؟
مروری بر کتاب عامل نوبل نوشتۀ انور آفر و گابریل سودربرگ
داستان شکلگیری نوبلِ اقتصاد با دیگر شاخههای این جایزه فرق میکند. انگار هرکجا بحث از اقتصاد میشود، باید دنبال مناسبات سیاسی و اقتصادیِ پشت پرده هم بود. کتابی جدید، نشان میدهد چطور نتیجهٔ رایزنیهای رؤسای چند بانک مرکزی، برای رسیدن به هدفی بخصوص، زمینۀ ایجاد این جایزۀ تأثیرگذار را فراهم کرده است.
نوبلِ اقتصاد؛ نوش جان برندگانش
نوبل ۲۰۱۶ اقتصاد را نظریهای بُرد که کمک میکند روابط پیچیده را در قالب قرارداد بگنجانیم
شاید نام «نظریۀ قرارداد» به گوش خیلیها نخورده باشد، اما این نظریه نوبلِ اقتصاد ۲۰۱۶ را برای هارت و هولمستروم در پی داشت. نظریۀ قرارداد مشکلات تنظیم قراردادهای پیچیده را بررسی میکند. این نظریه بر خلاف نظریههای متعارف اقتصاد کاربرد گستردهای در جهان واقع دارد.
چرخش نوبلها بهسمت اقتصادِ خُرد
آیا اقتصاد کلان دیگر علم نیست؟
نوبل اقتصاد، در ده سال اولِ اعطای آن، تقریباً به شکل انحصاری به مطالعات اقتصاد کلان تعلق میگرفت. اما در سالهای اخیر سهم اقتصاد خرد بهمراتب بیشتر شده است، نمونهاش نظریۀ قرارداد که امسال برای نظریهپردازانش جایزهٔ نوبل را به همراه داشت. این روزها نوبلِ اقتصاد مثل قبل فقط به پژوهشهای کلان تعلق نمیگیرد. گویی ستارۀ بخت اقتصاد خرد در آسمان اقتصاد تابیدن گرفته است.
نوبل از پیشرفتهای شگرفِ علم غافل مانده است
بنیاد نوبل باید خود را از قید دیدگاه قرن نوزدهمی به علومِ مفید رها کند
آلفرد نوبل در وصیتنامهاش، علومی را شایستۀ دریافت ثروتش دانست که در آن زمان خاستگاه شگفتانگیزترین اکتشافات بودند. با اینکه علمْ از آن زمان، رشدی بیوقفه داشته است اما این بنیاد جوایز خود را همچنان به بخشی از جامعۀ علمی اهدا میکند که هرروز محدودتر میشود. اکنون وقتِ بهروزرسانی است.
سفرهای اینستاگرامی پر از پژواکهای استعماریاند
ناهار رایگان، وقفههای استراحت ذهنی، معلمهای خوشحال و مهمتر از همه: برابری
گفتوگو با برانکو میلانوویچ دربارۀ رواج مجدد مطالعۀ نابرابری و وضعیت آیندۀ آن
اروینگ گافمن، دریافته بود که تکتک کارهای ما افشاکنندۀ هنجارهای اجتماعیای است که بر اساسشان زندگی میکنیم